Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ταντάλιο»

4 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 9 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (r2.6.4) (Ρομπότ: Προσθήκη: mrj:Тантал (элемент))
Το ταντάλιο βρίσκεται σε ορυκτά όπως ο [[τανταλίτης]] ([[σίδηρος|Fe]],[[μαγγάνιο|Mn]])[[Ταντάλιο|Ta]]<sub>2</sub>[[οξυγόνο|O]]<sub>6</sub>, και ο [[κολουμπίτης]] ([[σίδηρος|Fe]], [[μαγγάνιο|Mn]])([[Νιόβιο|Nb]], [[Ταντάλιο|Ta]])<sub>2</sub>[[οξυγόνο|O]]<sub>6</sub>, άλατα του σιδήρου με αντικατάσταση σε μερικά μόρια του ατόμου του σιδήρου με άτομα των άλλων μεταλλικών στοιχείων, ανάμεσα στα οποία και το ταντάλιο.
 
Το ταντάλιο ανακαλύφθηκε το 1802 από τον [[Σουηδία|Σουηδό]] ερευνητή [[Άντερς Έκεμπεργκ]] (Anders Ekeberg). Αρχικά πιστευόταν ότι το ταντάλιο ήταν το ίδιο στοιχείο με το [[Νιόβιο]], το οποίο είχε ανακαλυφθεί το 1801 και η αντίληψη αυτή παρέμεινε μέχρι το 1844 οπότε καταδείχθηκε ότι το νιοβικό και το τανταλικό οξύ δεν ήταν τα ίδια (από τους Ρόβε (Rowe) και Μαρινιάκ (Marignac, 1866) αντίστοιχα. Καθαρό ταντάλιο παρασκεύασε το 1903 ο φον Μπόλτον (von Bolton).<ref>[http://periodic.lanl.gov/elements/73.html Los Alamos National Lab., ΗΠΑ]</ref>
 
Το όνομα του οφείλεται στον μυθικό [[Τάνταλος|Τάνταλο]], πατέρα της [[Νιόβη|Νιόβης]], καθώς τα δύο στοιχεία απαντούν μαζί στη φύση και η πρώτη και αρκετά πολύπλοκη διαδικασία διαχωρισμού τους επινοήθηκε από τον Ζαν Σαρλ Γκαλισσάρ ντε Μαρινιάκ (Jean Charles Galissard de Marignac) το 1866.<ref>[http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k34818t/f4.table Jean Charles Galissard de Marignac: "Recherches sur les combinaisons du niobium". Annales de chimie et de physique 4 (8): 7–75]</ref> Σήμερα παρασκευάζεται με ηλεκτρόλυση φθοροτανταλικού καλίου ή με αντίδραση οξειδίου και καρβιδίου του.
Ανώνυμος χρήστης