Ιπολίτ-Πωλ Ντελαρός: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
==Το Ημικύκλιο των Καλών Τεχνών==
[[Αρχείο:Paul Delaroche - Hémicycle.jpg|thumb|right|300px|Πωλ Ντελαρός: Το Ημικύκλιο των Καλών Τεχνών, Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών, Παρίσι]]
Το 1837, ο Ντελαρός έλαβε την παραγγελία για μια μεγάλη σύνθεση, μήκους 27 μέτρων, στο ημικύκλιο του αμφιθεάτρου απονομής διπλωμάτων της Εθνικής Σχολής Καλών Τεχνών του Παρισιού. Το «Ημικύκλιο των Καλών Τεχνών» (L’Hémicycle des Beaux – Arts) είναι μια ζωγραφική σύνθεση, που απεικονίζει εβδομήντα πέντε μεγάλους καλλιτέχνες όλων των εποχών σε διαλογική συζήτηση, συγκεντρωμένους σε ομάδες γύρω το κεντρικό με μαρμάρινα σκαλάκια βάθρο, στο επάνω μέρος του οποίου υπάρχουν τρεις θρόνοι με καθισμένους και φορώντας αρχαιοπρεπείςαρχαιοπρεπή λευκούςλευκά χιτώνες[[Ιμάτιο|ιμάτια]] τους δημιουργούς του [[Παρθενώνας|Παρθενώνα]]: τον αρχιτέκτονα [[Φειδίας|Φειδία]], το γλύπτη [[Ικτίνος|Ικτίνο]] και τον ζωγράφο [[Απελλής|Απελλή]], οι οποίοι συμβολίζουν την ενότητα των τεχνών.
 
Το γυναικείο στοιχείο σ’ αυτή τη μεγάλη σύνθεση εκπροσωπείται από τις Μούσες, προστάτιδες των τεχνών, ακουμπισμένες, κάποιες μισόγυμνες, στο στηθαίο της μαρμάρινης σκάλας. Η όλη σύνθεση έχει εκτελεστεί σε ελαιογραφία και ολοκληρώθηκε από τον Ντελαρός το 1841. Καταστράφηκε όμως σε μεγάλο μέρος της από πυρκαγιά το 1855. Ο Ντελαρός ξεκίνησε αμέσως την αποκατάστασή της, πλην όμως πέθανε, πριν ολοκληρωθεί, στις 4 Νοεμβρίου 1856 και το έργο περατώθηκε τελικά από το Γάλλο ζωγράφο [[Ζοζέφ–Νικολά Ρομπέρ – Φλερύ]] (Joseph–Nicolas Robert – Fleury, 1797 – 1890).
 
==Βλέπε επίσης==
804

επεξεργασίες