Αντίδραση σύνθεσης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
Διόρθωση συντακτικών λαθών με τη χρήση AWB
μ (Ρομπότ: Προσθήκη: ht:Reyaksyon sentèz)
μ (Διόρθωση συντακτικών λαθών με τη χρήση AWB)
'''Αντιδράσεις σύνθεσης''' ή σχηματισμού<ref>Μερικές φορές ως αντιδράσεις σύνθεσης θεωρούμε και εκείνες στις οποίες η ένωση δημιουργείται από άλλες απλούστερες οργανικές, συνήθως, ενώσεις όπως είναι η σύνθεση της [[Μεθανόλη|μεθανόληςμεθανόλη]]ς από CO και Η<sub>2</sub> : CO + 2H<sub>2</sub> → CH<sub>3</sub>OH. Η άποψη αυτή χρησιμοποιείται κυρίως στην οργανική χημεία, οπότε οι αντιδράσεις αυτές αναφέρονται και ως [[οργανική σύνθεση|οργανικές συνθέσεις]] και αποτελούν ιδιαίτερο τμήμα μελέτης των οργανικών αντιδράσεων.</ref> ονομάζονται οι [[Χημική αντίδραση|χημικές αντιδράσεις]] που έχουν ως αποτέλεσμα να σχηματίζεται [[χημική ένωση]] από τα στοιχεία που την αποτελούν, όπως για παράδειγμα είναι η σύνθεση του [[Διοξείδιο του θείου|διοξειδίου του θείου]] από [[θείο]] και [[Οξυγόνο|οξυγόνο]] : S + O<sub>2</sub> → SO<sub>2</sub>.
 
Οι αντιδράσεις σύνθεσης είναι οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις γιατί τα στοιχεία στα αντιδρώντα που ενώνονται έχουν αριθμό οξείδωσης 0, ενώ στο προϊόν έχουν [[αριθμός οξείδωσης|αριθμό οξείδωσης]] διάφορο του 0. Για παράδειγμα στην αντίδραση Si<sup><small>0</small></sup> + Cl<sub>2</sub><sup><small>0</small></sup> → Si<sup><small>+4</small></sup>Cl<sub>4</sub><sup><small>-1</small>−1</sup>, το Si αυξάνει τον αριθμό οξείδωσής του (δηλ. οξειδώνεται) και το Cl ελαττώνει τον αριθμό του (δηλ. ανάγεται).
 
Ανάλογα με την ένωση που σχηματίζεται, διακρίνουμε τις εξής περιπτώσεις :
:2Na + O<sub>2</sub> → Na<sub>2</sub>O<sub>2</sub> (το Ο έχει αριθμό οξείδωσης -1)
:3Fe + 2O<sub>2</sub> → Fe<sub>3</sub>O<sub>4</sub>
:2Al + 3/2 O<sub>2</sub> → Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub>
*'''Αντιδράσεις μετάλλου-αλογόνου''' (Χ<sub>2</sub> όπου Χ = F, Cl, Br, I). Το φθόριο (F<sub>2</sub>) είναι το δραστικότερο αλογόνο και αντιδρά ζωηρά με αρκετά μέταλλα ακόμα και με το λευκόχρυσο (Pt) και το χρυσό (Au) :
:3F<sub>2</sub> + 2M → 2MF<sub>3</sub> όπου Μ = Al, Fe, Au
:F<sub>2</sub> + 2Na → 2NaF
:2F<sub>2</sub> + Pt → PtF<sub>4</sub>
Το χλώριο (Cl<sub>2)</sub>, το βρόμιο (Βr<sub>2</sub>) και το ιώδιο (Ι<sub>2</sub>) δίνουν παραπλήσιες αντιδράσεις αλλά το βρόμιο και το ιώδιο είναι λιγότερο δραστικά :
:Cl<sub>2</sub> + M → MCl<sub>2</sub> όπου Μ = Mg, Mn, Zn, Hg
:3/2 Cl<sub>2</sub> + M → MCl<sub>3</sub> όπου Μ = Fe, Cr
*'''Αντιδράσεις μετάλλου-θείου'''. Το θείο (S) προσβάλλει γενικά όλα τα μέταλλα. Τα περισσότερα απ' αυτά, όταν θερμαίνονται με θείο, μετατρέπονται σε ένα σουλφίδιο του μετάλλου :
:S + M → MS όπου Μ = Mg, Fe, Cu, Pb, Zn,
*'''Αντιδράσεις μετάλλου-αζώτου'''. Το άζωτο (Ν<sub>2</sub>) αντιδρά με ορισμένα μέταλλα σε υψηλή θερμοκρασία και δίνει τα αντίστοιχα νιτρίδια :
:N<sub>2</sub> + 3M → M<sub>3</sub>N<sub>2</sub> όπου Μ = Ca, Mg, Ra, Mn
:N<sub>2</sub> + 2Al → 2AlN
*'''Αντιδράσεις μετάλλου-άνθρακα'''. Ο άνθρακας (C) αντιδρά με ορισμένα μέταλλα σε υψηλή θερμοκρασία και δίνει καρβίδια :
:3C + 4Al → Al<sub>4</sub>C<sub>3</sub>
Κρυσταλλική δομή του υδριδίου του νατρίου (NaH)
</div>]]
:C + 3Fe → Fe<sub>3</sub>C
:2C + 3Cr → Cr<sub>3</sub>C<sub>2</sub>
*'''Αντιδράσεις μετάλλου-υδρογόνου'''. Το υδρογόνο (Η<sub>2</sub>) αντιδρά με τα στοιχεία της 1ης (αλκάλια) και 2ης ομάδας (αλκαλικές γαίες) του περιοδικού πίνακα σχηματίζοντας τα αντίστοιχα υδρίδια όπου έχει αριθμό οξείδωσης -1. Το Η<sub>2</sub> συμπεριφέρεται ως οξειδωτικό :
==<small>Δείτε επίσης</small>==
*[[Χημική εξίσωση]]
*[[Αρχή διατήρησης της μάζας]]
*[[Ανόργανη αντίδραση]]
*[[Οργανική αντίδραση]]
*[[Αντίδραση αποσύνθεσης]]
 
 
[[Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις]]
30.905

επεξεργασίες