Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ρουμελί Χισάρ»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Προσθήκη: ar:قلعة روملي حصار, fa:قلعه روملی حصار)
μ
To '''Ρούμελι Χισάρ''' (τουρκ. ''Rumeli Hisar'') ή '''Κάστρο της Ρούμελης''', χτίστηκε το 1452 από τον [[σουλτάνος|σουλτάνο]] της [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικής Αυτοκρατορίας]] [[Μωάμεθ Β'|Μωάμεθ Β' τον Πορθητή]] και διαδραμάτισε σημαντικό ιστορικό ρόλο στο γεγονός της [[άλωση της Κωνσταντινούπολης|κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης]] που ακολούθησε το επόμενο έτος. Μαζί με το [[Αναντολού Χισάρ]], χρησιμοποιήθηκε για τον έλεγχο του περάσματος μεταξύ της [[Μαύρη θάλασσα|Μαύρης Θάλασσας]] και της [[Θάλασσα του Μαρμαρά|Θάλασσας του Μαρμαρά]]. Το κάστρο βρίσκεται στο στενότερο σημείο του [[Βόσπορος|Βοσπόρου]], επί της ευρωπαϊκής πλευράς της [[Ιστανμπούλ]] και ειδικότερα στην περιοχή [[Σαριγιέρ]], κάτω από την περιοχή του παλαιού [[Ροβέρτειος Σχολή|κολεγίου Ρόμπερτ]] (σήμερα [[Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου]]).
 
Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1452 μετά την κατάκτηση δύο προγενέστερων βυζαντινών πύργων από τον Μωάμεθ Β', οι οποίοι επεκτάθηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η διάταξη του κάστρου έχει τη μορφή ισοσκελούς τριγώνου. Τα εξωτερικά τείχη, πάχους άνω του ενός μέτρου, φθάνουν σε ύψος περίπου 15 μέτρων. Ξεχωρίζουν τρεις μεγάλοι πύργοι, που φέρουν τα ονόματα τριών διοικητών[[Βεζίρης|βεζίρηδων]] του Μωάμεθ Β' (Τσανταρλί[[Τσανταρλή Χαλίλ Πασάς|Χαλίλ Πασάς]], Ζαγανός Πασάς, Σαριτζά Πασάς). Η έκτασή του υπολογίζεται πως φθάνει τα 250 μέτρα μήκος στη διεύθυνση βορρά-νότου, με πλάτος περίπου 50-100 μέτρα, ενώ ο υψηλότερος πύργος του, στο νότιο τμήμα του, φθάνει σε απόσταση 70 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
 
Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, λειτούργησε ως φυλακή και τελωνειακός σταθμός, ωστόσο σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Μέχρι το 19ο αιώνα, διατήρησε τον ισχυρό [[ισλάμ|μουσουλμανικό]] χαρακτήρα του με πολυάριθμα τεμένη αλλά και μοναστήρια [[ντερβίς|δερβίσηδων]]. Στη θέση του αναπτύχθηκε χωριό που μάλλον αποτελούσε θερινό θέρετρο για μέλη της οθωμανικής άρχουσας τάξης. Μετά την αναστήλωσή του το 1953, οι οικίες του χωριού στο εσωτερικό του κάστρου κατεδαφίστηκαν και αποτελεί προσβάσιμο μουσειακό χώρο. Σε υπαίθριο θέατρο που διαμορφώθηκε στο εσωτερικό του διοργανώνονται σήμερα παραστάσεις κατά τη θερινή περίοδο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ της Ιστανμπούλ.
7.828

επεξεργασίες