Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ελευθέριος Βενιζέλος»

Ο '''Ελευθέριος Βενιζέλος''' ([[Μουρνιές]] [[Νομός Χανίων|Χανίων]], [[23 Αυγούστου]] [[1864]] – [[Παρίσι]], [[18 Μαρτίου]] [[1936]]) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους [[Πολιτικός|πολιτικούς]] της νεότερης [[Ελλάδα|Ελλάδας]] και αναμφισβήτητα ο κορυφαίος πρωθυπουργός της, με τα σημαντικότερα επιτεύγματα στον τομέα κυρίως της εξωτερικής πολιτικής και των οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Διπλασίασε τα εδαφικά σύνορα της Ελλάδος, πρωταγωνίστησε στην αυτονομία της [[Κρητική Πολιτεία|Κρητικής Πολιτείας]] και την οριστική ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, συνέβαλε στην απελευθέρωση της [[Μακεδονία (διαμέρισμα)|Μακεδονίας]], του μεγαλύτερου τμήματος της [[Ήπειρος|Ηπείρου]], των νησιών του [[Αιγαίο|Αιγαίου]] και στην οργάνωση της χώρας στα πρότυπα αστικού κράτους διατελώντας πολλές φορές πρωθυπουργός. Υπήρξε επίσης ο άνθρωπος που έστω για λίγο υλοποίησε ένα ασύλληπτο όνειρο των Ελλήνων, τη σύνδεση με τις πατρογονικές εστίες της Μικρασίας, με την προσωρινή κατοχή της [[Σμύρνη|Σμύρνης]] κατά τη [[Μικρασιατική Εκστρατεία]].
 
==Πρώτα χρόνια==
== Βιογραφία ==
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος γεννήθηκε στις 11/23 Αυγούστου του 1863, κατ΄ άλλους το 1864. Το όνομά του "Ελευθέριος", επειδή δεν προϋπήρξε ως οικογενειακό, κατά πιθανότερη εκδοχή προέρχεται από το τάμα που έκανε η μητέρα του Δέσποινα να «ελευθερωθεί» από τον οδυνηρό τοκετό και να επιβιώσει και ευτυχήσει το κυοφορούμενο βρέφος, μετά από τρία προηγηθέντα τέκνα που είχαν πεθάνει.
 
Όταν ξέσπασε στην Κρήτη η επανάσταση του [[1866]], η οικογένεια του Βενιζέλου κατέφυγε στη [[Σύρος|Σύρο]]. Όταν ηρέμησαν τα πράγματα, ο πατέρας του Κυριάκος παρέμεινε στην Ελλάδα επειδή δεν του επετράπη η επάνοδος στην Κρήτη λόγω του ότι είχε συμμετάσχει στην επανάσταση, και μόνο όταν το [[1872]] χορήγησε αμνηστία ο [[Σουλτάνος]], η οικογένεια επέστρεψε στο νησί. Ο Βενιζέλος ολοκλήρωσε το Δημοτικό καθώς και την πρώτη τάξη του Γυμνασίου στα [[Χανιά]] (1876 - 1877) με καθηγητή τον ελληνοδιδάσκαλο Ιωάννη Παπαδάκη. Συνέχισε τις εγκύκλιες σπουδές του για τα επόμενα τέσσερα χρόνια στο εκπαιδευτήριο Αντωνιάδου στην [[Αθήνα]], στο οποίο εισήχθη κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων. Το απολυτήριο του Γυμνασίου το πήρε από το Γυμνάσιο της [[Ερμούπολη|Ερμούπολης]] Σύρου, όπου παρακολούθησε την τελευταία τάξη. Ο πατέρας του ήταν έμπορος και ήθελε να βάλει στη δουλειά αυτή και το γιο του. Έτσι, ο νεαρός Ελευθέριος δούλεψε για δύο χρόνια στο κατάστημα του πατέρα του. Αλλά ο [[Γεώργιος Ζυγομαλάς]], γενικός τότε πρόξενος της Ελλάδας στα Χανιά, τον έπεισε ότι ο γιος του έπρεπε να κάνει ανώτερες σπουδές γιατί είχε ιδιαίτερη κλίση στα γράμματα. Κατόπιν της προτροπής αυτής, ο Ελευθέριος σπούδασε νομικά στο [[Πανεπιστήμιο Αθηνών]], αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής με άριστα και επέστρεψε στην Κρήτη το [[1886]] όπου άρχισε να ασκεί τη δικηγορία.
 
Αναμίχθηκε στην [[πολιτική]] και την επόμενη χρονιά εξελέγη βουλευτής [[Κυδωνία|Κυδωνιών]]. Ως βουλευτής ξεχώρισε για την ευγλωττία, την τόλμη, την παρρησία και τις ριζοσπαστικές θέσεις του. Μανιώδης αναγνώστης, ασχολείτο επίσης με την αυτοδίδακτη εκμάθηση της γαλλικής και της αγγλικής γλώσσας. Η κατάσταση εκείνη την εποχή στην Κρήτη ήταν ρευστή, η τουρκική κυβέρνηση υπονόμευε η ίδια τις μεταρρυθμίσεις που είχε κάνει και αναπόφευκτα το [[1888]] ξέσπασαν ταραχές. Η Τουρκία επενέβη και το Δεκέμβριο του [[1889]] αφαίρεσε όλα τα προνόμια που είχε παραχωρήσει στους Κρητικούς με βάση τη [[συνθήκηΣυνθήκη του Βερολίνου]]. Η κρίση συνεχίστηκε ώς το [[1894]], οπότε συγκλήθηκε συνέλευση, που όμως αμέσως οδηγήθηκε σε αδιέξοδο, καθώς Έλληνες και [[Μουσουλμάνοι]] δε μπορούσαν να βρουν σημεία συνεννόησης.
 
=== Κρητική Επανάσταση ===
Ανώνυμος χρήστης