Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κρακ των Ιπποτών»

+εσωτ. σύνδεσμοι
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Τροποποίηση: oc:Krak deus Cavalièrs)
(+εσωτ. σύνδεσμοι)
| Σύνδεσμος = http://whc.unesco.org/en/list/1229
}}
Το '''Κρακ των Ιπποτών''' ('''Krak des Chevaliers''' ή και '''Crac des Chevaliers'''), είναι ένα φρούριο κτισμένο από [[Σταυροφορίες|σταυροφόρους]] το οποίο βρίσκεται στη [[Συρία]] και είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία μεσαιωνικής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής[[αρχιτεκτονική]]ς στον κόσμο. Στα Αραβικά το φρούριο καλείται '''Qal'at al-Ḥiṣn''', η λέξη «Krak» που προέρχεται από το Συριακό ''karak'', που σημαίνει «φρούριο». Βρίσκεται 65 χλμ δυτικά της πόλης [[Homs]], κοντά στα σύνορα του [[Λίβανος|Λιβάνου]]. Το Krak des Chevaliers ήταν η έδρα [[Ιππότες του Αγίου Ιωάννη|Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη]] κατά τη διάρκεια των [[Σταυροφορίες|Σταυροφοριών]]. Επεκτάθηκε μεταξύ των ετών 1150 και 1250 και στέγαζε φρουρά 2.000 ανθρώπων. Το φρούριο έχει εξωτερικά τείχη που έχουν πάχος 30 μέτρα, με επτά πύργους διαμέτρου 10 μέτρων<ref name=HC>''Knights Templar: Lost Worlds,'' (Ιππότες του Ναού: Χαμένοι κόσμοι) 10 Ιουλίου 2006 τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ στο [[The History Channel]].</ref>.
 
Ο Βασιλιάς [[Εδουάρδος Α' της Αγγλίας]], είδε το φρούριο κατά τη διάρκεια της [[Θ' Σταυροφορία|ένατης σταυροφορίας]] το 1272 και το χρησιμοποίησε σαν πρότυπο για τα κάστρα του στην [[Αγγλία]] και την [[Ουαλία]]. Το φρούριο περιγράφηκε όπως "ίσως το καλύτερα συντηρημένο και πληρέστερο αξιοθαύμαστο κάστρο στον κόσμο" από τον [[T.E. Lawrence]]<ref name=HC/><ref>[http://www.sacred-destinations.com/syria/krak-des-chevaliers.htm Krak des Chevaliers - Crusader Castle in Syria<!-- Αυτόματα δημιουργημένος τίτλος -->]</ref>
Το κάστρο βρίσκεται ανατολικά της [[Τρίπολη, Λίβανος|Τρίπολης του Λιβάνου]] στο [[Homs]], επάνω σε ένα λόφο ύψους 650 μέτρων κατά μήκος του μοναδικού δρόμου από την [[Αντιόχεια]] στη [[Βηρυτός|Βηρυτό]] και τη [[Μεσόγειος|Μεσόγειο]]. Είναι ένα από πολλά φρούρια που ήταν μέρος ενός αμυντικού δικτύου κατά μήκος των συνόρων των [[σταυροφορικά κράτη|σταυροφορικών κρατών]].
 
Το φρούριο ήλεγχε λοιπόν το δρόμο προς τη [[Μεσόγειος Θάλασσα|Μεσόγειο]], και από αυτήν την βάση, οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη μπορούσαν να ελέγχουν τη [[λίμνη Homs]] στην ανατολή, την αλιευτική βιομηχανία και να έχουν άμεσες πληροφορίες για συγκέντρωση μουσουλμανικών δυνάμεων στη Συρία.
 
 
 
=== Ισλαμική κατάκτηση ===
Κατά την εποχή της δυναστείας των Umayyad, οι Άραβες εκμεταλλεύθηκαν την υποδομή προηγούμενων κτισμάτων που είχαν κατασκευάσει οι Βυζαντινοί, καθώς και το φράγμα και το [[υδραγωγείο]] στον [[Ορόντης ποταμός|ποταμό OrontesΟρόντη]] για να τα μετατρέψουν σε θαυμαστά παλάτια με κήπους στη μέση της ερήμου. Οι κατασκευές συνεχίστηκαν και κατά την εποχή της δυναστείας των Abbasid στα μέσα του 750 μ.Χ. αν και μειώθηκαν σε ρυθμό, δεδομένου ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις της εποχής δε χρησιμοποιούσαν ιδιαίτερα τις οχυρώσεις.
 
=== Σταυροφορίες ===
Ο μέγας μαγίστρος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη έζησε σε έναν από τους πύργους, και στο φρούριο μπορούσαν να βρίσκονται μέχρι 50-60 Ιππότες μαζί με 2.000 άλλους απλούς στρατιώτες. Κατά το 12ο αιώνα, γύρω από το κάστρο υπήρχε μια τάφρος και μια γέφυρα για την είσοδο σε αυτό.
 
Μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών τειχών ήταν ένα προαύλιο, που οδηγεί στα εσωτερικά κτίρια, τα οποία επανοικοδομήθηκαν από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη με [[Γοτθική τέχνη#Γοτθική αρχιτεκτονική|γοτθικό]] στυλ. Αυτά τα κτίρια περιέλαβαν μια αίθουσα συνεδρίασης, ένα παρεκκλήσι, μια αποθήκη μήκους 120 μέτρων και δύο θολωτοί πέτρινοι σταύλοι που θα μπορούσαν να έχουν φιλοξενήσουν μέχρι και χίλια άλογα. Άλλες εγκαταστάσεις αποθήκευσης σκάφτηκαν στον απότομο βράχο κάτω από το φρούριο και υπολογίζεται ότι το τάγμα των Ιπποτών του Αγ. Ιωάννη θα μπορούσε να είχε αντισταθεί σε [[πολιορκία]] για πέντε έτη.
 
Το 1163, το φρούριο πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από τον [[Nur ad-Din]]. Μετά την πολιορκία αυτή, οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη έγιναν μια ουσιαστικά ανεξάρτητη δύναμη στα σύνορα της Τρίπολης. Το 1170 οι τροποποιήσεις των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη είχαν ολοκληρωθεί. Προς το τέλος του 12ου και τις αρχές του 13ου αιώνας πολυάριθμοι [[Σεισμός|σεισμοί]] προκάλεσαν ζημιές και απαιτήθηκαν περαιτέρω επισκευές.
 
Μια άλλη αποτυχημένη πολιορκία έγινε από το [[Σαλαντίν]] το [[1188]], κατά τη διάρκεια της οποίας ο διοικητής φρουρίου συνελήφθη έξω από το κάστρο από ανθρώπους του Σαλαντίν. Αυτοί τον οδήγησαν στις πύλες του κάστρου και τον υποχρέωσαν να διατάξει να τις ανοίξουν. Σύμφωνα με τις οδηγίες του, ζήτησε από τους φρουρούς στα [[Αραβική γλώσσα|Αραβικά]] να παραδώσουν το κάστρο, αλλά έπειτα στα [[Γαλλική γλώσσα|γαλλικά]] τους είπε να κρατήσουν το κάστρο μέχρι και να πέσει ο τελευταίος στρατιώτης.
 
Το 1217, κατά τη διάρκεια της [[Ε' σταυροφορίαΣταυροφορία|Ε' σταυροφορίας]], ο Ούγγρος βασιλιάς [[Ανδρέας Β' της Ουγγαρίας|Ανδρέας Β']] ενίσχυσε τα εξωτερικά τείχη και χρηματοδότησε στρατεύματα για τη φρούρηση του Κάστρου. Το 1271, το φρούριο καταλήφθηκε εκ νέου από τον [[Baibars]] στις [[8 Απριλίου]], [[1271]], όταν ο τελευταίος εξαπάτησε τους Hospitallers να πιστέψουν ότι ο κόμης της Τρίπολης τους είχε διατάξει να το παραδώσουν. Ο Baibars ενίσχυσε με τη σειρά του το κάστρο και το χρησιμοποίησε ως βάση ενάντια στην Τρίπολη. Μετέτρεψε επίσης το παρεκκλήσι των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη σε μουσουλμανικό [[τέμενος]]. Οι [[Μαμελούκοι]] το χρησιμοποίησαν αργότερα για να επιτεθούν στην [[Άκρα]] το [[1291]].
 
== Σήμερα ==
7.491

επεξεργασίες