Ελληνικά Χρονικά: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Ο επιτάφιος λόγος του Σπυρίδωνα Τρικούπη στον Βύρωνα φέρει την ένδειξη: ''«Λόγος αυτοσχεδιασμένος και εκφωνημένος από τον κ. Σπυρίδωνα Τρικούπην. Τυπώνεται δια προσταγής της Διοικήσεως. Μεσολόγγι 10 Απριλίου την Πέμπτην της εβδομάδος του Πάσχα 1824. Ετυπώθη παρά [[Δημήτριος Μεσθενέας|Δ. Μεσθενέως]]»'' Είναι η πρώτη εμφάνιση αυτού του τυπογράφου και λογίου, που καταγόταν από τη [[Θεσσαλονίκη]], είχε διδαχθεί την τυπογραφική τέχνη στο Παρίσι και μετέπειτα τ’ όνομά του σημειώνεται σ’ όλες τις εκδόσεις του Μεσολογγίου.
 
Ο [[Δημήτριος Μεσθενέας]] διηύθυνε το τυπογραφείο και κοντά του μαθήτευσαν οι Μεσολογγίτες Ιωάννης Πεπονής<ref>Η καταγωγή του ήταν από το Μεσολόγι κι ήταν γιος του πλοιάρχου Αναστάση Πεπονή. ‘Εμαθε την τυπογραφική τέχνη στην Τεργέστη όπου διέμενε κατά τα νεανικά του χρόνια. Μυήθηκε στην [[Φιλική Εταιρεία]] και βοήθησε στην εκτύπωση των πρώτων επαναστατικών φυλλαδίων. Για την δράση του διώχθηκε από τους αυστριακούς, αλλά διέφυγε στην Κεφαλλονιά κι από εκεί έφθασε στο Μεσολόγγι. Μετά την εγκατάσταση του τυπογραφείου εργαζόταν άλλοτε ως μεταφραστής και άλλοτε ως στοιχειοθέτης, για την έκδοση των «Ελληνικών Χρονικών».</ref> και Χρήστος Ντάγκλας, καθώς κι ο Σάμιος Σπυρίδων Παιδάκος<ref>
 
Ο Σπ. Παϊδάκος έμαθε την τυπογραφική τέχνη στο τυπογραφείο του Stanhope κι όπως αναφέρεται (Ανδρέα Χούμη: ''Η τυπογραφία εν Σύρω'', Σύρος 1901) εργάστηκε ως τυπογράφος και στη [[Σύρος|Σύρο]]. Προλόγισε μια έκδοση του Στασινού Μικρούλη, που αναφέρεται έμμετρα και με λαϊκό τρόπο στις πολιορκίες του Μεσολογγίου (1822) και Αιτωλικού (1823) κι έχει τον μακροσκελή τίτλο: «Ιστορία της Δυτικής Χ(έρσου) Ελλάδος ποίημα απλούν...).</ref>. Τις μεταφράσεις για τον Μάγερ έκανε ο Δ. Παυλίδης, δάσκαλος από τη Σιάτιστα κι ο Θανάσης Πεπονής βοηθούσε μερικές φορές στη στοιχειοθεσία. Πάντως, αν και δεν αναφέρεται σε καμιά έκδοση, είναι βέβαιο ότι στο τυπογραφείο αυτό εργαζόταν ως υφιστάμενος του Μαυροκορδάτου και ο Παύλος Πατρίκιος, που τον είχε ακολουθήσει όταν το 1822 έφυγε από την [[Κόρινθος|Κόρινθο]].
Εκτός από τα «Ελληνικά Χρονικά» το 1824 εκδόθηκαν ακόμα κι οι εφημερίδες: «[[Ο Φίλος του Νόμου]]» στην [[Ύδρα]], ο «[[Ελληνικός Τηλέγραφος]]» στο Μεσολόγγι κι η «[[Εφημερίς των Αθηνών]]» στην Αθήνα.
 
Την είδηση για την έκδοση του «Ελληνικού Τηλέγραφου» δημοσίευσαν στο φύλλο 25 της 26 Μαρτίου 1824 τα «Ελληνικά Χρονικά» ως εξής: ''«Κατά τας 20 (8) του τρέχοντος εδημοσιεύθη νέα εν Μεσολογγίω Εφημερίς επιγραφομένη ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ. Της Εφημερίδος ταύτης τα άρθρα θέλουν δημοσιεύεσθαι κατά την οποίαν διάλεκτον θέλουν παρησιάζονται εις τους Εκδότας. Θέλει εκδίδεται άπαξ της εβδομάδος την ημέραν του Σαββάτου. Οι Συνδρομηταί αυτής θέλουσι πληρώνει κατ’ έτος εξ Ισπανικά τάλληρα, δίδοντες ανα δύω εις την αρχήν της κάθε τετραμηνίαν. Παρακαλούνται λοιπόν όσοι επιθυμούσι να γίνωσι συνδρομηταί ή και να ςέλλωσιν άρθρα και ειδήσεις, να διευθύνωνται ενταύθα προς τον τυπογράφον Κύρ. [[Σημήτριος Μεσθενέας|Δ. Μεσθενέα]], ή προς τον Συντάκτην των Ελληνικών Χρονικών, Κύριον Δ. Ι. Μάϊερ. ή εις τους πρωτίςους των απανταχού βιβλιοπώλων, οι οποίοι άνευ εξόδων θέλουσι φροντίζει την εξαποστολήν των».''
 
Συνολικά τα "Ελληνικά Χρονικά" κυκλοφόρησαν 226 φύλλα (106 φ. το 1824, 105 φ. το 1825 και 15 φ. το 1826). Ανατύπωση ολόκληρης της σειράς των «Ελληνικών Χρονικών» έγινε το 1840 από τον Κ. Λεβίδη.