Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Οξιά»

2.840 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 10 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Προσθήκη: frr:Böökebuumer)
}}
 
Η '''οξιά''' ή '''φηγός''' (''Fagus'') είναι ένα γένος δέκα ειδών φυλλοβόλων δέντρων που συναντώνται στην [[Ευρώπη]], [[Ασία]] και [[Βόρεια Αμερική|Βόρειο Αμερική]].Στην [[Ελλάδα]] σχηματίζει πυκνοφυή μεγάλα δάση στα βουνά της [[Στερεά Ελλάδα|Στερεά]],[[Θεσσαλία|Θεσσαλίας]] και βορείου Ελλάδος.
Είναι [[δέντρο]] μεγάλο, μέχρι 35 μέτρα ύψος, φυλλοβόλο με κορμό ευθύ,λείο,ομαλό,με λεπτό φλοιό,γκριζωπό και κόμη που αφήνει το φως να περνάει,η οποία σε νεαρή ηλικία είναι κωνική ενώ όταν το δέντρο γεράσει μετατρέπεται σε πλατιά θολωτή. Φυτρώνει σε [[υψόμετρο]] από 500 μ. μέχρι 1800 μ. Τα φύλλα της είναι κατ'εναλλαγή δίσειρα, επιμήκη ελλειψοειδή ως αντίστροφα ωοειδή, μήκους 5-15 εκ. και πλάτους 2,5-8 εκ. πολύ ή λίγο οξύκορφα,χνουδωτά στα χείλη με χρώμα ανοιχτό πράσινο,σχεδόν κίτρινο,όταν είναι νεαρή,πράσινο σκούρο και γυαλιστερό αργότερα,που γίνεται κατά το φθινόπωρο κόκκινο,σχεδόν αιματόχρουν και δίνει στο δάσος ανταύγειες φλόγας,ιδίως καθώς διαπερνάται από τις ακτίνες του ηλίου.Τα Οιάνθη καρποίδεν τηςέχουν εντυπωσιακή όψη,τα άρρενα είναι [[κάρυα]]ενωμένα κατά μακρόμισχους σφαιρικούς ιούλους και τα θήλεα ανά 2-3 μέσα σε ξυλώδεςένα κοκκινωπό κύπελλο, που σκεπάζεται από [[βράκτια]].Κατά τον Οκτώβριο ωριμάζουν οι καρποί,που είναι κλεισμένοι σε καρποφόρο περίβλημα(κύπελλο),αγκαθωτό,το οποίο μπορεί να ανοίγει με 4-6 ανοίγματα,αφήνοντας να πέσουν δύο γωνιώδη,τριγωνικά σπέρματα ([[κάρυα]]).
==Χρήσεις==
Το ξύλο της οξιάς έχει πολλές χρήσεις:ως καύσιμη ύλη,παράγει εξαιρετικό κάρβουνο,ενώ οι ξυλείες από οξιές με υψηλό κορμό,αφού πρώτα υποστεί στέγνωμα για να ελαττωθεί το μειονέκτημα της ελαστικότητας,είναι κατάλληλη για την επιπλοποιία,την τορνευτική κλπ.Επίσης τα σπέρματα [[κάρυα]] της οξιάς είναι πολύ πλούσια σε [[άμυλο]] και ελαιούχες ουσίες,κι αποτελούν τροφή για τους χοίρους.Από τα σπέρματα εξάγεται ένα [[έλαιο]] που έχει την ιδιότητα να μη ταγγίζει και χρησιμοποιείται ως φωτιστικό ή ως εδώδιμο.Σπουδαία είναι και η χρήση,του κρεοζώτου στη φαρμακευτική ως αποχρεμπτικού βακτηριοστατικού,το οποίο παράγεται κατά τη ξηρή απόσταξη του ξύλου της οξιάς.
 
 
Σε κάποιες περιοχές όμως πουόπου η οξιά δεν υπήρχε σε αφθονία, επικράτησε να λέγεται φηγός η [[βελανιδιά]] ή ένα είδος βελανιδιάς. Η πιο διάσημη φηγός ήταν αυτή του μαντείου της [[Αρχαία Δωδώνη|Δωδώνης]] από την οποία οι ιερείς του έπαιρναν τους χρησμούς ερμηνεύοντας το θρόισμα των φύλλων της σε συνδυασμό με άλλους ήχους του περιβάλλοντός τους.
 
Τα είδη της οξιάς είναι τα εξής:
* ''Fagus lucida'' - [[Οξιά λάμπουσα]]
* ''Fagus mexicana'' - [[Μεξικανική οξιά]]
* ''Fagus orientalis'' - [[ Ανατολική οξιά]](μέχρι 20μ.με κόμη πυραμιδοειδή,κυρίως Βορειοηπειρωτική Ελλάδα και Μ.Ασία)
* ''Fagus sylvatica'' - [[Δασική οξιά]]
 
Στην [[Ελλάδα]] συναντώνται η '''Δασική οξιά''' και η '''Οξιά ανατολική'''.
==Πηγές==
 
*Εγκυκλοπαιδεία ''Δομή'',τόμος 12,σελ.130-131,λήμμα:''Οξιά''
{{Wiktionary}}
 
208

επεξεργασίες