Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας»

μ
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Τροποποίηση: ar:كارلوس الثالث ملك إسبانيا)
[[Αρχείο:Monumento a Carlos III (Madrid) 01.jpg|thumb|left|200px|Έφιππος ανδριάντας του βασιλιά της Ισπανίας Καρόλου Γ']]
 
Στις [[1 Δεκεμβρίου]] [[1734]] μετά τηντη νίκη του Χοσέ Καρίγιο ντε Μοντεμάρ επί των Αυστριακών στη [[μάχη του Μπιτόντο]], κηρύχθηκε βασιλιάς της Νάπολης και της Σικελίας. Αλλά ο ίδιος δεν είχε στρατιωτικές ικανότητες, ενώ φορούσε σπάνια τηντη στρατιωτική στολή. Ο Άγγλος ναύαρχος που βρέθηκε στηνστη [[Μεσόγειος|Μεσόγειο]] προκειμένου να επηρεάσει τον πόλεμο της Αυστριακής διαδοχής τον πίεσε να κρατήσει ουδετερότητα με την απειλή να βομβαρδίσει τηντη Νάπολη. Αυτό επηρέασε έντονα το μυαλό του γιατί του έδωσε ένα αίσθημα εχθρότητας, που επηρέασε την πολιτική του αργότερα.
 
Παραχώρησε ([[1735]]) την Πάρμα στον αυτοκράτορα [[Κάρολος ΣΤ' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Κάρολο τον 6ο]] σε αντάλλαγμα της αναγνώρισης του σανως βασιλιά της Νάπολης και της Σικελίας. Στο εσωτερικό της χώρας του άρχισε αναμόρφωση, ενώ είχε μεγάλη ικανότητα στην επιλογή υπουργών και συμβούλων. Επί της εποχής του έγιναν στην περιοχή που κυβερνούσε στην Ιταλία οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις του [[Ερκολάνο]] ([[1738]]) και της [[Πομπηία]]ς ([[1748]]). Ο ίδιος μόλις το πληροφορήθηκε ευχαριστημένος χρηματοδότησε τις ανακαλύψεις.
 
Παραιτήθηκε ([[1759]]) στην [[Νάπολη]] υπέρ του τρίτου γιου του, Φερδινάνδου. Σαν βασιλιάς της Ισπανίας η εξωτερική του πολιτική ήταν καταστροφική. Η δυσαρέσκεια του με την [[Αγγλία]] έγινε ανεξέλεγκτη μετά τον θάνατο της συζύγου του [[Μαρία Αμαλία της Σαξονίας|Μαρίας - Αμαλίας της Σαξονίας]] και ήρθε σε συμμαχία με τηντη [[Γαλλία]]. Περιπλέχθηκε στον [[Επταετής πόλεμος|επταετή πόλεμο]] με μεγάλες απώλειες για τηντη χώρα του. Κατάφερε να ενώσει στην [[Αμερική|Αμερικάνικη ήπειρο]] τις Γαλλικές δυνάμεις με αυτές των δυσαρεστημένων αποίκων κατά της Αγγλίας. Ο ίδιος, όμως, δεν ήταν άξιος να δημιουργήσει ικανό στόλο.
 
== Εσωτερική πολιτική ==
81.772

επεξεργασίες