Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Στην επιστήμη της [[Βιολογία|βιολογίας]], με τον όρο '''εξέλιξη''' εννοείται η αλλαγή στις ιδιότητες ενός πληθυσμού [[οργανισμός (βιολογία)|οργανισμών]] στο πέρασμα του χρόνου, μεταξύ διαφορετικών γενεών<ref>Futuyma (2005), 2</ref>. Αν και τέτοιου τύπου μεταβολές παρατηρούνται σε μικρή κλίμακα σε κάθε γενιά, μακροπρόθεσμα και αθροιστικά μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές διαφοροποιήσεις στις ιδιότητες ενός οργανισμού, ώστε να οδηγήσουν τελικά στη δημιουργία νέων διακριτών [[είδος (βιολογία)|ειδών]] (βλ. [[ειδογένεση]]). Εξελικτικές θεωρούνται ειδικά οι αλλαγές που κληροδοτούνται μέσω του [[γενετική|γενετικού υλικού]] από γενιά σε γενιά, συνεπώς συνιστούν μια πληθυσμική διαδικασία και διακρίνονται από άλλες, όπως η [[οντογένεση]], ή γενικά η ανάπτυξη ενός οργανισμού ατομικά. Η εξέλιξη αποτελεί φαινόμενο που υλοποιείται σταδιακά και σε μεγάλο βάθος χρόνου. Με λίγες εξαιρέσεις<ref>Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν πληθυσμοί [[μικρόβιο|μικροβίων]], με γενιές που απέχουν πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε ορισμένες περιπτώσεις λίγων λεπτών.</ref>, απαιτείται το πέρασμα αρκετών γενεών για εξελικτικές αλλαγές μεγάλης κλίμακας, όπως για παράδειγμα η εξέλιξη των [[πτηνά|πτηνών]] από τα [[ερπετά]]. Λαμβάνει επίσης χώρα με διαφορετικούς ρυθμούς ανάλογα με το είδος και το περιβάλλον του<ref>Coyne, 4</ref>.
 
Μορφολογικές και άλλες ομοιότητες μεταξύ των ειδών του έμβιου κόσμου υποδεικνύουν ότι όλα διαθέτουν κοινή καταγωγή, προέρχονται δηλαδή από ένα κοινό προγονικό είδος. Πολυάριθμες διαδικασίες, όπως οι [[μετάλλαξη|μεταλλαγές]], η [[γονιδιακή ροή]] με μεταφορά γονιδίων ανάμεσα στους πληθυσμούς, και ο [[γενετικός ανασυνδυασμός]], συμβάλλουν σε γενετικές αλλαγές και παρέχουν την παρατηρούμενη [[φαινότυπος|φαινοτυπική]] ποικιλότητα<ref>Mayr, 197-8</ref>. Οι κληρονομούμενες διαφοροποιήσεις θα είναι περισσότερο κοινές ή σπάνιες σε ένα πληθυσμό, γεγονός που εξαρτάται από δύο κύριους μηχανισμούς. Ο πρώτος περιλαμβάνει τη [[φυσική επιλογή]], μια διαδικασία σύμφωνα με την οποία οι οργανισμοί με ιδιότητες που οδηγούν σε μεγαλύτερη [[αρμοστικότηταπροσαρμοστικότητα]] αφήνουν περισσότερους απογόνους, συνεπώς οι ιδιότητες αυτές θα είναι περισσότερο κοινές. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει επιπλέον η διαδικασία της [[γενετική παρέκκλιση|γενετικής παρέκκλισης]], δηλαδή της τυχαίας αλλαγής των γονιδιακών συχνοτήτων από μια γενιά στην επόμενη.
 
Η εξέλιξη, θεμέλιος λίθος της σύγχρονης βιολογίας, αποτελεί αντικείμενο μελέτης του κλάδου της [[εξελικτική βιολογία|εξελικτικής βιολογίας]] και τεκμηριώνεται από πληθώρα στοιχείων που προέρχονται από το αρχείο των [[απολίθωμα|απολιθωμάτων]], τη [[βιογεωγραφία]], την [[εμβρυολογία]], τη συγκριτική [[ανατομία]], τη [[μοριακή βιολογία]] και άλλους επιστημονικούς τομείς. Η γνώση του μηχανισμού που διέπει τη διαδικασία της εξέλιξης οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στο έργο του [[Κάρολος Δαρβίνος|Κάρολου Δαρβίνου]] και του [[Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας]]. Αν και ο Δαρβίνος δεν ήταν ο πρώτος που συνέλαβε την ιδέα της εξέλιξης, με αφετηρία την περίφημη μελέτη ''Περί της καταγωγής των ειδών'' (1859), πρόσφερε μια ολοκληρωμένη σύνθεση της θεωρίας της φυσικής επιλογής, με ισχυρά επιχειρήματα<ref>Futuyma (1991), 8-9</ref>. Κατά την περίοδο 1936-47 και τη συνένωση δαρβινισμού και στοιχείων γενετικής, [[οικολογία|οικολογίας]], συστηματικής και [[παλαιοντολογία|παλαιοντολογίας]], ωρίμασε η σύγχρονη θεωρία της εξέλιξης, γνωστή και ως [[εξελικτική σύνθεση]], η οποία ερευνά και εξηγεί τη [[βιοποικιλότητα]] της Γης.
Ανώνυμος χρήστης