Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

εσωτ. σύνδεσμος(Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία)
Ο '''Τζουζέπε Φορτουνίνο Φραντσέσκο Βέρντι''' ([[Ιταλική γλώσσα|ιταλικά]]:''Giuseppe Fortunino Francesco Verdi'', [[10 Οκτωβρίου]] [[1813]] – [[27 Ιανουαρίου]] [[1901]]) ήταν [[Ιταλία|Ιταλός]] [[μουσική|μουσικός]] συνθέτης, από τους διασημότερους στο είδος της [[όπερα|όπερας]]. Ανάμεσα στα δημοφιλέστερα έργα του ανήκουν οι όπερες ''Ριγκολέττο'', ''[[Ναμπούκο]]'', ''[[Τραβιάτα]]'' και ''[[Αΐντα]]'', μέρη των οποίων ("La donna è mobile", "Va, pensiero", "Libiamo" και θριαμβικό εμβατήριο αντίστοιχα) είναι πασίγνωστα.
 
Γεννήθηκε στη Ρονκόλα της τότε [[Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία|Γαλλικής Αυτοκρατορίας]], κοντά στο Μπουσέτο της [[Ιταλία|Ιταλίας]] και πέθανε στο [[Μιλάνο]]. Πολύ νωρίς έδειξε καταπληκτική κλίση στη μουσική και στα 23 του χρόνια πήρε τη θέση του διευθυντή της φιλαρμονικής του Μπουσέτο. Το [[1839]] παρουσιάστηκε η πρώτη του όπερα ''Ομπέρτο'', στη Σκάλα του Μιλάνου, με πολύ καλές κριτικές. Τον ίδιο χρόνο ο θάνατος της γυναίκας του και των δύο παιδιών του τον έφεραν σε απελπισία σε σημείο να μη θέλει πλέον άλλο ν΄ ασχοληθεί με τη μουσική.
 
Παρά ταύτα το [[1840]] παρουσιάστηκε η κωμική όπερα ''Μια μέρα βασιλείας'', η οποία όμως σημείωσε αποτυχία. Στενοχωρημένος ο Βέρντι αποσύρθηκε στο σπίτι του στο [[Μιλάνο]]. Έτσι δύο χρόνια μετά, με τον θρίαμβο της τέχνης πάνω στον πόνο του, το [[1842]], αποδέχθηκε την πρόταση να ξαναρχίσει να γράφει όπερες για τη Σκάλα του Μιλάνου και η όπερά του ''[[Ναμπούκο]]'' ή ''Ναβουχοδονόσωρ'' απέσπασε πολύ καλές κριτικές και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Από τότε ο Βέρντι αφοσιώθηκε στη σύνθεση όπερας. Ήταν η αρχή μιας θριαμβευτικής σταδιοδρομίας που συνδέθηκε πολύ στενά με τις προσπάθειες για την πολιτική ένωση της Ιταλίας. Μια τάση που ο ίδιος ο Βέρντι ενεθάρρυνε με τη θεματολογία των έργων του, τα οποία, εμπνεόμενα από το ιστορικό παρελθόν και επενδυμένα με εντυπωσιακά χορωδιακά, δημιουργούσαν εύκολα στο κοινό συνειρμούς με την τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα.
7.491

επεξεργασίες