Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νουβέλα»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Η '''Νουβέλα''' είναι αφηγηματικό είδος το οποίο χαρακτηρίζεται από τη συντομία στην έκταση, τον ρεαλισμό του ύφους του και την ύπαρξη συγκεκριμένης πλοκής. Ο διεθνής αυτός όρος (novella) προέρχεται από το [[Λατινικά|λατ.]] επίθετο novus (=νέος) και φέρεται να χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον [[Βοκάκιος|Βοκάκιο]] για τις ιστορίες του Δεκαημέρου του (Decameron).<ref> Εγκυκλοπαίδεια Δομή, σ. 149,τόμ. 21 ISBN 960-8177-71-5</ref>
 
Αρχαιότατη και πολύ πλούσια είναι η ανατολική νουβέλα, ιδιαίτερα εκείνη που αναπτύχθηκε στον ινδικό χώρο. Έτσι, για παράδειγμα, η περίφημη συλλογή ''Καλίλα'' και ''Ντμίνα''<ref>Σάλε Σάντε Τζαλάντ, Οι μύθοι του Καλίλα και του Ντμίνα ISNBISΒΝ 960-14-1146</ref> προήλθε σχεδόν ολοκληρωτικά από την [[Παντσατάντρα]] (pantca-tantra= πέντε βιβλία), ενώ η αραβική νουβέλα αντπροσωπεύεται από το έργο ''χίλιες και μία νύχτες''. Κατά το 17ο και το 18ο αι. το είδος παράκμασε εντελώς, αναστήθηκε ωστόσο με το ρομαντισμό κυριότερο χαρακτηριστικό της οποίας ήταν ο τονισμός του αισθηματικού και ψυχολογικού στοιχείου. Οι σημαντικότεροι συγγραφείς νουβέλας την περίοδο αυτή είναι ο [[Νικολάι Γκόγκολ]] και ο [[Αλεξάντρ Πούσκιν]] στη [[Ρωσία]], ο [[Προσπέρ Μεριμέ]] στη [[Γαλλία]] κ.α.
 
Τον 20ο αι. τελικά ταυτίστηκε οριστικά με το σύντομο διήγημα. Δάσκαλοι αυτής της νουβέλας θεωρούνται ο [[Τζαίημς Τζόυς]] με τους Δουβλινέζους, ο [[Έρνεστ Χέμινγουεϊ]] κ.α.
58.005

επεξεργασίες