Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λουκρητία Βοργία»

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 8 έτη
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Τροποποίηση: ru:Борджиа, Лукреция)
 
Κατά την ασφαλέστερη κρίση η Λουκρητία δεν ήταν τύπος ανήθικου ανθρώπου (immorale), αλλά μάλλον εξωηθική (amorale) που όμως μπορούσε να διακρίνει τα όρια μεταξύ της ηθικής και της ανηθικότητας. Όπως σημειώνει ο Γέμπχαρτ (Gebhart).
:«''Όλα της ήταν φευγαλέα, ακαθόριστα, αμφίρροπα, άτολμα, τόσο στο πνεύμα όσο και στην έκφρασή της και προπάντων ο χαρακτήρας της. Κατέστη κοντά στον πατέρα της και τους φιλόδοξους αδελφούς της "ευμάλακτος κηρός", "χαρίεσσα σκλάβα", που όμως η εκπαίδευσή της δεν μόρφωσε την αιδώ, ούτε τον λεπτοφυή γυναικείο αυτοσεβασμό.<br /> Έτσι ως γλυκύτατη γυνή προετοιμάστηκε να δεχτεί χωρίς αντιστάσεις τις σκανδαλωδέστερες περιπέτειες του Οίκου των ΒοργιώνΒοργίων τις οποίες κάποια ψυχική αναισθησία τις καθιστούσες λιγότερο οδυνηρές για την ίδια. Συνήθισε στο πόνο,'' (συνεχίζει ο Γέμπχαρτ) ''όπως συνήθισε τα παράξενα θεάματα της παπικής αυλής''».
Σε κάποια δε επιστολή της, λίγο πριν πεθάνει, προς τον [[Πάπας Λέων Ι΄|Πάπα Λέοντα Ι΄]] διαφαίνεται το παράπονο μιας πικραμένης ύπαρξης στην οποία το παρελθόν, της είχε αφήσει μάλλον μελαγχολικές παρά φρικιαστικές αναμνήσεις.
 
Ανώνυμος χρήστης