Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Διόρθωση συντακτικών λαθών με τη χρήση AWB
{{POV}}
Η '''λογοκρισία στη [[Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας]]''' εκφράζεται μέσω της καταστολής και του περιορισμού της διατύπωσης και της μετάδοσης συγκεκριμένων πληροφοριών στην χώρα. Το μεγαλύτερο μέρος της [[λογοκρισία|λογοκρισίας]]ς πραγματοποιείται κατόπιν εντολής του Κομουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Οι αυτόνομες περιοχές του [[Χονγκ Κονγκ]] και του [[Μακάο]] έχουν δικό τους νομικό σύστημα, ενώ η Δημοκρατία της Κίνας ([[Ταϊβάν]]) δεν ελέγχεται από την κυβέρνηση της ΛΔΚ, γι' αυτό και οι τακτικές της λογοκρισίας εκεί διαφέρουν.
 
Το λογοκριμένο περιεχόμενο συνήθως σχετίζεται με την [[πορνογραφία]], την [[διαμαρτυρία στην πλατεία Τιεν Αν Μεν το 1989]], την διδασκαλία του [[Φαλούν Γκονγκ]], το κίνημα ανεξαρτησίας του [[Θιβέτ]], την ανεξαρτησία της [[Ταϊβάν]], την [[αστυνομική βία]], τον [[Αναρχισμός|αναρχισμό]], την δημοκρατία, συγκεκριμένες πηγές ενημέρωσης, συγκεκριμένο θρησκευτικό περιεχόμενο και πληθώρα [[ιστοσελίδα|ιστοσελίδων]].
 
Τα λογοκριμένα μέσα περιλαμβάνουν κατά βάση όλα αυτά τα οποία μπορούν να φτάσουν την πλατιά μάζα του πληθυσμού συμπεριλαμβανομένων της [[τηλεόραση|τηλεόρασης]]ς, των έντυπων μέσων, του [[ραδιόφωνο|ραδιοφώνου]], του [[κινηματογράφος|κινηματογράφου]], των μηνυμάτων [[SMS]], των βιντεοπαιχνιδιών και του [[Διαδίκτυο|Διαδικτύου]].
 
Η [[ΜΚΟ|οργάνωση]] ''Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα'' κατατάσσει την κατάσταση του τύπου της Κίνας στην κατηγορία "Πολύ Σοβαρή", όσoν αφορά την ελευθερία του, ενώ το διεθνές Ινστιτούτο ''Freedom House'' χαρακτηρίζει τον τύπο ως "Μη ελεύθερο", προσθέτοντας πως «ο κρατικός έλεγχος στα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Κίνας επιτυγχάνεται μέσω ενός περίπλοκου συνδυασμού ελέγχου του περιεχομένου, νομικών απαγορεύσεων για τους δημοσιογράφους, και οικονομικών κινήτρων για αυτολογοκρισία».
Το [[2005]], οι αρχές ενός τελωνείου στην Κίνα δέσμευσαν μία αποστολή σχολικών βιβλίων προς ένα ιαπωνικό σχολείο της χώρας καθώς οι χάρτες σε αυτά απεικόνιζαν την ηπειρωτική Κίνα και την Ταϋβάν με διαφορετικά χρώματα.<ref>{{cite news | last = Grauwels| first = Stephan| title = Beijing Seizes Japan Textbooks for Content| publisher = The Associated Press| date = 2005-06-28}}</ref>
 
Στο τεύχος του Ιανουαρίου 2006 του περιοδικού "Freezing Point", εβδομαδιαίου ενθέτου της εφημερίδας ''China Youth Daily'' δημοσιεύτηκε ένα άρθρο του καθηγητή του πανεπιστημίου Zhogshan, Yuan Weishi με τίτλο "Εκμοντερνισμός και Βιβλία Ιστορίας". Σε αυτό, ασκούσε κριτική προς τα σχολικά βιβλία ιστορίας που χρησιμοποιούνται στην ηπειρωτική Κίνα.<ref>{{cite web |url= http://edu.people.com.cn/GB/1055/4016350.html|title= 现代化与历史教科书|author= 袁伟时|date= 2006-01-11|language= Chinese}}</ref><ref>{{cite web |url= http://www.zonaeuropa.com/20060126_2.htm|title= History Textbooks in China|accessdate= |accessmonthday= |accessdaymonth = |accessyear= |author= |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date= |year= |month= |format= |work= |publisher= EastSouthWestNorth|pages= |language= |archiveurl= |archivedate= |quote= }}</ref> Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι δεν αναφέρονται οι διπλωματικές αποτυχίες της Κίνας που οδήγησαν στον [[Β΄ Πόλεμος του Οπίου|Δεύτερο Πόλεμο του Οπίου]] και στις αναφορές για την [[Εξέγερση των Μπόξερ]] παραλείπονται οι φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από τους αντάρτες. Η δημοσίευση του άρθρου αυτού είχε ως αποτέλεσμα το προσωρινό κλείσιμο του περιοδικού και την απόλυση των εκδοτών. <ref>{{cite web |url= http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/01/24/AR2006012401003.html|title= Leading Publication Shut Down In China|last= Pan|first= Philip P.|date= 2006-01-25|publisher= ''The Washington Post''}}</ref><ref name=auto1>{{cite web |url= http://www.nytimes.com/2006/09/01/world/asia/01china.html?ex=1314763200&en=abf86c087b22be74&ei=5088&partner=rssnyt&emc=rss|title= Where’s Mao? Chinese Revise History Books|last= Kahn|first= Joseph|date= 2006-09-01|publisher= ''The New York Times''}}</ref>
 
Σε ένα νέο εγχειρίδιο παγκόσμιας Ιστορίας που διδάσκεται στα σχολεία της [[Σανγκάη|Σανγκάης]]ς από το 2006 παραλείπονται πολλοί πόλεμοι και ο αμφιλεγόμενος ιδρυτής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας [[Μάο Τσετούνγκ]] αναφέρεται μόνο μία φορά.<ref name="textbooks"/>
 
Ο κοσμήτορας [[πολιτικές επιστήμες|πολιτικών επιστημών]] του πανεπιστημίου Renmin της Κίνας απολύθηκε στις 16 Μαρτίου 2007 μετά από αναφορά του στην ακαδημαϊκή ελευθερία στην Κίνα.<ref>{{cite web |url= http://today.reuters.com/news/articlenews.aspx?type=internetNews&storyid=2007-03-19T171035Z_01_PEK101404_RTRUKOC_0_US-CHINA-DEAN.xml&src=rss&rpc=22|title= China university sacks dean after blog rant|date= 2007-03-19|publisher= Reuters}}</ref>
Πράγματι, στις [[4 Ιουνίου]] [[2007]], κατά την επέτειο της εξέγερσης στην πλατεία Τιεν Αν Μεν, μόνο μία μικρή διαφημιστική καταχώρηση με τίτλο "Τιμή στις μητέρες των θυμάτων της 4<sup>ης</sup> Ιουνίου" επετράπη να δημοσιευτεί σε μία εφημερίδα στη νοτιοδυτική Κίνα. Ο υπάλληλος που ενέκρινε την καταχώρηση δεν είχε ακούσει ποτέ για το γεγονός και πίστεψε ότι αναφερόταν σε ατύχημα σε ορυχείο.<ref>{{cite web |url= http://www.reuters.com/article/worldNews/idUSHKG14616220070606|title= Young clerk let Tiananmen ad slip past censors: paper|accessdate= 2007-06-07|date= 2007-06-06|publisher= [[Reuters]]}}</ref>
 
Κατηγορίες για λογοκρισία ακούστηκαν και με αφορμή τις κατηγορίες [[διαφθορά|διαφθοράς]]ς στην κατασκευή των σχολείων που καταστράφηκαν από τον σεισμό στην επαρχία Σιτσουάν το Μάιο του 2008,<ref>[http://www.theglobeandmail.com/servlet/story/LAC.20080616.CHINA16/TPStory/TPInternational/Asia/ "Beijing can't muzzle outrage over deadly collapsed schools"], ''[[Globe & Mail]]'', June 17, 2008</ref> αν και αρχικά η κυβέρνηση είχε επαινεθεί για την ελυθερία στην μετάδοση των πληροφοριών σχετικά με το σεισμό αυτό.<ref>[http://www.america.gov/st/freepress-english/2008/May/20080520153034esnamfuak0.7039911.html "China's Government Praised for Easing Media Restrictions"], ''Bureau of International Information Programs'', May 20, 2008</ref>
 
== Κινηματογράφος ==
 
== Αυτολογοκρισία ==
Παρόλο που τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του [[Χονγκ Κονγκ]] δεν εμπίπτουν στους νόμους λογοκρισίας της Κίνας, έχουν κατηγορηθεί για πρακτικές αυτολογοκρισίας έτσι ώστε και το κοινό της ηπειρωτικής Κίνας να έχει πρόσβαση σε αυτά, αλλά και οι δημοσιογράφοι να έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση στην ενδοχώρα. <ref>{{cite web |url= http://www.zonaeuropa.com/20061125_1.htm|title= Media Control and Self-Censorship in Hong Kong|author= |last= Zhang|first= Tao|year= 2006|month= November|publisher= Trend Magazine|language= English translation}}</ref><ref>{{cite web |url= http://www.rsf.org/IMG/pdf/rapport_en-3.pdf|title= CHINA: IS PLURALISM UNDER THREAT
IN HONG KONG?|accessdate=2008-03-17 |format= |work= Reporters without Borders 2008 Annual Report}}</ref>
 
30.512

επεξεργασίες