Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Etymologiae»

5.360 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 8 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
[[Αρχείο:Isidoro di siviglia, etimologie, fine VIII secolo MSII 4856 Bruxelles, Bibliotheque Royale Albert I, 20x31,50, pagina in scrittura onciale carolina.jpg|thumb|180px| Μία από τις σελίδες του έργου Etymologiae.]]
 
Το έργο '''Etymologiae''', το οποίο συνέγραψε στα λατινικά ο [[Ισίδωρος της Σεβίλλης]] αποτελεί μια συστηματική έρευνα του Κόσμου της εποχής που γράφτηκε. Είναι ένας τεράστιος "θησαυρός γνώσεων" του λατινικού λεξιλογίου, με παράλληλη - αποδεκτή ή ευφάνταστη - ετυμολογία κάθε όρου Ο Ισίδωρος το συνέγραψε κατά την περίοδο περίπου από το 615 ως τις αρχές της δεκαετίας του 630 και του έδωσε την μορφή εγκυκλοπαίδειας, με τα λήμματα να κατατάσσονται ανάλογα με το θέμα τους.<ref name=wordt>[http://wordtrade.com/philosophy/medieval/isidoreseville.htm Word Trade: ''Isidore of Seville'']</ref>. Ήταν ένα από τα έργα που άσκησαν τη μεγαλύτερη επιρροή στον ευρωπαϊκό πολιτισμό καθ' όλη τη διάρκεια του [[Μεσαίωνας|Μεσαίωνα]]. Ο τίτλος του προέρχεται από την - κοινή κατά την μεσαιωνική περίοδο - αντίληψη ότι οι λέξεις είναι αναπόσπαστα δεμένες με τα αντικείμενα που περιγράφουν. Συνεπώς, η πρακτική της ετυμολόγησης αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να ανακαλυφθεί "η πραγματική φύση των πραγμάτων" αλλά και για να οργανωθούν καλύτερα τα επεξηγηματικά σχόλια.<ref>Thomas F. Glick, Steven John Livesey, Faith Wallis, ''Medieval science, technology, and medicine: an encyclopedia'', Routledge, 2005, σελ. 159 στο [http://books.google.gr/books?id=SaJlbWK_-FcC&pg=PA159&lpg=PA159&dq=etymologiae+isidore+seville&source=bl&ots=7lheLuNc5I&sig=qULncy4unksbkrIj-SVA7DxTTwc&hl=el&sa=X&ei=0JlWT9EzhLXxA6L4rNYI&ved=0CF0Q6AEwBzgo#v=onepage&q=etymologiae%20isidore%20seville&f=false Google books]</ref>
* Βιβλίο XX: de domo et instrumentis domesticis (περί τροφής και οικιακών εργαλείων)
 
Το "Σύμπαν" του Ισιδώρου συνίσταται από μια πρωτογενή ύλη η οποία, αφ' εαυτής, δεν διαθέτει ούτε ιδιότητες ούτε μορφή, αλλά σχηματοποιήθηκε από τέσσερις βασικές ιδιότητες: Την ψυχρότητα, την ξηρότητα, την υγρασία και την θερμότητα. Ο Ισίδωρος ακολουθεί τους (παλαιότερους) Έλληνες κοσμογράφους αλλά και τον Λουκρήτιο θεωρώντας αυτά τα τέσσερα στοιχεία ως έχοντα σταθερή ροή μεταξύ της Γης και της ηλιακής θερμότητας στο κέντρο του Σύμπαντος. Αν και όλες οι θεμελιώσεις ιδιότητες είναι παρούσες σε όλα τα δημιουργήματα, η βασική ονομασία που αποδίδεται σε καθένα εξαρτάται από τις πλέον σημαντικές ιδιότητες που αυτό διαθέτει.<ref name=enc1/>
 
Η εργασία του Ισιδώρου είναι αυτή που διέσωσε σημαντικό αριθμό λεξικογραφικών αναφορών, οι οποίες δεν είναι γνωστές από καμία άλλη πηγή. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην λατινική που ομιλούνταν στις περιοχές όπου έδρασε (Βαιτική), όπως π.χ. στα Βιβλία 15 - 17 και 19 - 20, όπου τα εγχειρίδια του Βάρρου και του Πλινίου δεν είχαν πολλά να προσφέρουν. Θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να καθοριστεί επακριβώς η επικάλυψη των όρων που αναφέρονται στα πέντε τελευταία βιβλία, τα οποία πραγματεύονται όρους της καθημερινής ζωής και όχι λόγιους όρους, όπως η ύφανση του μαλλιού, η γεωργία, η κατασκευή εργαλείων, η οικοδομική και η ναυσιπολοΐα, με τα δίγλωσσα λεξικά που υπάρχουν στο τρίτο βιβλίο του έργου ''Corpus glossariorum Latinorum'', το οποίο συμπίλησε και εξέδωσε στην [[Ιένα]]<ref>Φαίδων Ι. Κουϰουλές, ''Παρατηρήσεις και διορθώσεις εις το Corpus Glossarium Latinorum'' στο Berger, Albrecht (Ed). ''Byzantinische Zeitschrift'', [http://www.degruyter.com/view/j/byzs.1911.20.issue-2/byzs.1911.20.2.388/byzs.1911.20.2.388.xml De Gruyter Online]</ref> ομάδα υπό τον καθηγητή Georg Goetz<ref>Goetz, Georg, 1849-1932; Loewe, Gustav, 1852-1883; Gundermann, Gotthold, 1856-1921; Heraeus, W. (Wilhelm), 1862-; Wessner, Paul, 1870-1933; Lindsay, W. M. (Wallace Martin), 1858-1937; ''Corpus glossariorum latinorum'' (1888), K. Sächische gesellschaft der wissenschaften, Leipzig στο [http://www.archive.org/details/corpusglossario02leipgoog Internet Archive]</ref>, το οποίο βρίθει καθημερινών όρων. Η σχέση μεταξύ του έργου του Ισιδώρου και του συμπιλήματος ''Corpus glossariorum Latinorum'' μοιάζει πολύ στενότερη συγκρινόμενη με τα περισπούδαστα λεξικά του Νόννιου Μαρκέλλου και του λεξικού των Βερρίου και Φέστου. Για παράδειγμα, το έργο του Ισιδώρου αποτελεί τη μοναδική πηγή για τον λατινικό όρο του αργαλειού = telaria: "Το ύφασμα (tela) ονομάζεται έτσι λόγω του μήκους των νημάτων του (πρβλ. τηλοῦ, μακράν). Η λέξη «telaria» προέρχεται από εκεί. (tela pro longitudine staminum dicta, cuius diriuatiuum est telaria)" (Ισίδωρος, 19.29.1)<ref>[http://bmcr.brynmawr.edu/2007/2007-11-05.html Bryn Mawr Classical Review 2007.11.05, ''S. A. Barney, W. J. Lewis, J. A. Beach, O. Berghof , The Etymologies of Isidore of Seville. With the collaboration of M. Hall. Cambridge: Cambridge University Press, 2006'' Reviewed by Rolando Ferri, Università di Pisa]</ref>
<!-- -->
 
<!--Isidore, for example, is our only source for the Latin word for 'loom', telaria, if that is indeed the meaning of 19.29.1 (p. 389) 'Cloth (tela) is named for the length of its threads (cf. τηλοῦ, "afar"). The word 'loom' (telaria) is derived from it', tela pro longitudine staminum dicta, cuius diriuatiuum est telaria. Du Cange's medieval Latin dictionary has the form telarium (post XI century), but in Meyer's Lübke's REW the Latin form is absent. Classical sources only have tela. We know now that the Latin word is found in a near-contemporary text, the Vita Sanctae Brigidae, by Cogitosus of Kildare (7th-8th century; PL 72.785D Migne), incidens ligna telaria, in quibus textura telarum operabatur, in pastu ignis, where the Saintly woman cuts to pieces her precious loom to light up a fire and entertain some guests. -->
 
==Παραπομπές==