Πλανητικό νεφέλωμα: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
Μικρή επιμέλεια
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Προσθήκη: be-x-old:Плянэтарная туманнасьць)
μ (Μικρή επιμέλεια)
[[Αρχείο:NGC 7293.jpg|thumb|250px|Το [[νεφέλωμα της Έλικας]] είναι το λαμπρότερο πλανητικό νεφέλωμα στον γήινο ουρανό]]
Ένας '''πλανητικό νεφέλωμα''' είναι ένα [[νεφέλωμα εκπομπής]] που αποτελείται από ένα επεκτεινόμενο κέλυφος [[ιόν|ιονισμένου αερίου]] που αποβάλλεται κατά τη διάρκεια της φάσης του [[ασύμπτωτος κλάδος|ασύμπτωτου κλάδου των γιγάντων]] κάποιων συγκεκριμένων άστρων στο τέλος της ζωής τους.<ref name="Frankowskietal2009">{{harvnb|Frankowski|Soker|2009|pp=654&ndash;8}}</ref> Αυτό το όνομα πορέρχεταιπροέρχεται από την πρώτη ανκάλυψήανακάλυψή τους στον 18ο αιώνα<ref name=KwokJun2005>{{harvnb|Kwok|2005|pp=271&ndash;8}}</ref> εξαιτίας της ομοιότητάς τους με τους γίγαντες αερίων όταν φαίνονταςφαίνονται από μικρά [[οπτικό τηλεσκόπιο|οπτικά τηλεσκόπια]], αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν καποίακάποια σχέση με τους πλανήτες του [[ηλιακό σύστημα|ηλιακού συστήματος]].<ref name="hubbleSite1997">{{harvnb|Hubblesite.org|1997}}</ref> Είναι ένα σχετικά βραχύβιο φαινόμενο, που διαρκεί λίγες δεκάδες χιλιάδες χρόνια, σε σύγκριση με την τυπική διάρκεια ζωής ενός αστέρα, που φτάνει τα δισεκταομμύριαδισεκατομμύρια έτη.
 
Στο τέλος της ζωής του άστρου, κατακατά τη διάρκεια της φάσης του [[ερυθρός γίγαντας|ερυθρού γίγαντα]], τα εξώτερα στρώματά του απομακρύνονται μέσω παλμικών ταλαντώσεων και ισχυρού [[αστρικός άνεμος|αστρικού ανέμου]]. Χωρίς αυτά τα αδιαφανή στρώματα, ο καυτός, φωτεινός πυρήνας εκπέμπει [[υπεριώδης ακτινοβολία|υπεριώδη ακτινοβολία]] που ιονίζει <ref name="Frankowskietal2009" /> τα αποβεβλημένα εξωτερικά στρώματα του αστέρα. Αυτό το ιονισμένο κέλυφος αερίων ακτινοβολεί σαν πλανητικό [[νεφέλωμα]].
 
Τα πλανητικά νεφελώματα μπορεί να παίζουν ένα κρίσιμο ρόλο στην [[χημεία|χημική]] εξέλιξη ενός γαλαξία, επιστρέφοντας υλικό στο [[διαστρικό ενδιάμεσο]] που έχει εμπλουτιστεί με βαρύτερα στοιχεία και άλλα προϊόντα [[πυρηνοσύνθεση]]ς (όπως [[άνθρακας]], [[άζωτο]], [[οξυγόνο]] και [[ασβέστιο]]). Σε μακρινότερους γαλαξίες, τα πλανητικά νεφελώματα μπορεί να είναι τα μόνα αντικείμενα που μπορούν να αναλυθούν για να αποφέρουν χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τις χημικές πυκνότητες.