Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

→‎Ιωάννης Εμμανουήλ ως Λόγιος: προσθήκη μονοτονικού
΄Ως πότε νά μέ θλίβη; καί νά μέ τυραννᾕ.</br>
Επίβλεψον Κρονίδη, σπλαγχνίσθητε Θεοί!</br>
Λυπήθητέ μ' εμέναἐμένα, ὦ φίλοι Αχαιοί.</br>
 
΄Ω έθνος μου, ὦ γένος, ὦ φίλτατε λαέ</br>
ΕιςΕἰς τάς πληγάς μου κλαύσον, άχ κλαύσον Δαναέ.</br>
Απέμειν' εγώἐγώ μόνη ἀπ' όλας τάς Θεᾶς</br>
Δυστυχεστάτη όντως, τάς νῦν, τάς παλαιάς.</br>
 
Τό δόρυ συντριμμένον στούς πόδας τἢς δεινἢς</br>
Θεάς της ἀντιπάλου Ἐκάτης τἢς κλεινἢς.</br>
Ο θώραξ μου, τοτό σάκκος, ἀσπίς ἡ κρατερά,</br>
Ριμμένα τα πατούσιν. Ώ θέα φοβερά!</br>
 
Γελᾶ μέ τήν Ἐκάτην, η Έρις δυνατά.</br>
΄Ω Έρις πικροτάτη ἀπό τάς Ἐριννύς</br>
Σύ ήσουν ἡ ἀιτίααιτία, εσύ μέ τυραννείς.</br>
 
΄Α! κάκισται δέν είμαι, ἀπ' όλαὄλα μου γυμνή</br>
Τά όπλαὄπλα ως θαρρείτεθαρρεῖτε, ἀλλ' είν' ἡ φαεινή</br>
Η περικεφαλαία στήν κεφαλήν μ' αυτήν</br>
Η Έρις μον' νά λείψη, καί έχω ποθητήν</br>
 
Παράσημα μου όλαὄλα λαμπρώς νανά ενδυθώ.</br>
Παντού μέ ενθυμεῖται, πατρίς δέν τό πλανᾶ</br>
Νά τό κρατήση ξένη, αλλ' έχει τάς καλάς</br>
Ἀθήνας ν' ἀναστήση, ἀφ' οὖ μεταβολάς</br>
 
ΑμεταβλήτουςἈμεταβλήτους πάθη Ἐκάτη ἡ δεινή</br>
ἡ φίλη πάλιν Πατρίς μας ἡ κλεινή.</br>
 
58.005

επεξεργασίες