Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μεθόδιος Ανθρακίτης»

== Αξιοσημείωτες αναφορές ==
{{Απόσπασμα|[[Διαφωτισμός|Διαφωτισμός]] είναι η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητά του για την οποία ο ίδιος είναι υπεύθυνος. Ανωριμότητα είναι η αδυναμία να μεταχειρίζεσαι το νου σου χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Είμαστε υπεύθυνοι γι΄αυτή την ανωριμότητα, όταν η αιτία της βρίσκεται όχι στην ανεπάρκεια του νου, αλλά στην έλλειψη αποφασιστικότητας και θάρρους να τον μεταχειριζόμαστε χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. '''Sapere aude'''. Έχε θάρρος να μεταχειρίζεσαι το δικό σου νου. Tούτο είναι το έμβλημα του Διαφωτισμού κατά τον [[Εμμάνουελ Καντ]].}}
{{Απόσπασμα| Περί δέ του καλού μας κύρ Μεθοδίου τί να γράψωμεν, θαυμαζόμεθα. Διότι ημείς τον υπερασπασπιζόμεθα ως μή λατινόφρονα και τούτο μας εφαίνετο να αληθεύωμεν όθεν και κατά την ημετέραν βεβαίωσιν του έγραψε και ο παναγιώτατος και σεβασμιώτατος δεσπότης και οικουμενικός πατριάρχης και ημείς συστατικά και παρακλητικά γράμματα, ότι δεν επιστεύθησαν αι κατ΄αυτού διαβολαί και τόν έχομεν ευσεβή, και άς προχωρή εις τό έργον της διδασκαλίας του αόκνως δια να έχη και πλείονας μισθούς παρά του αγίου Θεού». Από την επιστολή του [[Χρύσανθος Νοταράς|Χρύσανθου Νοταρά ]], Πατριάρχη Ιεροσολύμων (1707-31) προς τον ομώνυμόν του μητροπολίτη Καστορίας (...) ύστερον δέ ελθών ενταύθα ο κατήγορος αυτού ιερομόναχος (Ιερόθεος) αγιορείτης έδειξέ τινα τετράδια αυτού τάχα θεολογικά ερεσχελιών (φλυαρών και μωρολογών) και [[εμείναμε εξηστοκότες|εμείναμε εξηστοκότες]] (...) 4 Ιουλίου 1723}}
}}
 
{{Απόσπασμα|(...) δηλώνουν δε ότι τον γνωρίζουν εξ απαλών ονύχων ως ευσεβή και χριστιανικώτατον και το μαρτυρούν βάρει των ψυχών τους, προστρέχουν μάλιστα και ζητούν τη συμπαράσταση του Ιεράρχη για να διαφυλάξουν χωρίς ναυάγιον την αγαθήν φήμη του. Επειδή,όπως γράφουν στη συνέχεια, επροστάχθη να ανέβη ν΄ απολογηθή, τον παρακαλούν να εμποδίση την πρόσκλησιν, γιατί υπάρχει πενέστατος, ασθενής και αδύνατος και ουκ ισχύουσιν αι γηραλαίαι σάρκες του ν΄αντιπαλαίωσιν εις τοιαύτην σκληρότητα. Απόσπασμα επιστολής των συμπατριωτών του από τα Ιωάννινα της 14ης Αυγούστου 1723 προς τον μητροπολίτη Νικομηδείας Παϊσιον<ref> Ο Παϊσιος Νικομηδείας υπογράφει την καταδικαστική απόφαση.</ref>}}
58.005

επεξεργασίες