Μελπομένη: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (r2.6.4) (Ρομπότ: Τροποποίηση: sk:Melpomené)
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
{{πηγές}}
[[Αρχείο:Moreau,_Gustave_-_Hésiode_et_la_Muse_-_1891.jpg|thumb|200px|''Ησίοδος και Μούσα'' του Gustave Moreau, 1891 - Musee d'Orsay, Παρίσι.]]
 
 
 
[[Αρχείο:Moreau,_Gustave_-_Hésiode_et_la_Muse_-_1891.jpg|thumb|200px|''Ησίοδος και Μούσα'' του Gustave Moreau, 1891 - Musee d'Orsay, Παρίσι.]]
Η '''Μελπομένη''' ήταν [[Μούσες|Μούσα]] της [[Ελληνική μυθολογία|Ελληνικής μυθολογίας]]. Ήταν η μούσα της τραγωδίας, παρόλο τα χαρούμενα τραγούδια της. Κατά τη [[Θεογονία]] του [[Ησίοδος|Ησιόδου]] και του [[Απολλόδωρος|Απολλοδώρου]] ήταν κόρη του [[Ζεύς|Δία]] και της Μνημοσύνης και μητέρα των [[Σειρήνες|Σειρήνων]] μετά του Αχελώου. Στην αρχή θεωρούταν μούσα του μέλους ή της ωδής, εξ ου και το όνομά της. Σ΄ αυτήν αποδίδεται η εφεύρεση της [[Βάρβιτος|βαρβίτου]] με την οποία μέλπουσα «''καθήδυνε''» τους θνητούς ακροατές της, «''θνητοίσι μελίφρονα βάρβιτον εύρε''» (''Ανθολογία'' ΙΧ 504) περιστοιχιζόμενη από την ακολουθία της, τις [[Ώρες (μυθολογία)|Ώρες]] και τις [[Νύμφες]]. Αργότερα όμως αποβαίνει η κατ΄ εξοχή μούσα της θεατρικής τραγωδίας. Με την Μελπομένη παρομοιάζεται, σε επίγραμμα του [[Αγάθιος|Αγαθίου]] η τραγωδός Αριάδνη της οποίας το άσμα, λέγει, αδόμενο με τραγικό στόμφο, έμοιαζε με την ηχηρή και πύρινη ωδή της Μούσας της Τραγωδίας. Η Μελπομένη ως Μούσα συνοδεύει με τις άλλες Μούσες τον [[Απόλλων (μυθολογία)|Απόλλωνα]] αλλά και συνεργάζεται με τον [[Διόνυσος|Διόνυσο]]
 
 
 
{{Commons|Category:MelpomeneCommonscat|Melpomene}}
{{μυθολογία-επέκταση}}
{{Μούσες}}
 
116.232

επεξεργασίες