Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μαρίζα Κωχ»

7.078 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 8 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Η '''Μαρίζα Κωχ''' είναι [[Έλληνες|Ελληνίδα]] [[συνθέτης|συνθέτης]] και [[τραγούδι|τραγουδίστρια]].
 
==Βιογραφικό==
==Πρώτα χρόνια==
Η Μαρίζα Κωχ γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου, του 1944 <ref name="retrodb">{{cite web | url=http://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B1_%CE%9A%CF%89%CF%87 | title=Μαρίζα Κωχ RetroDB | accessdate=2011-06-18}}</ref> στην [[Αθήνα]] από Ελληνίδα μητέρα και [[Γερμανία|Γερμανό]] πατέρα <ref>Dancing fear & desire: race, sexuality and imperial politics in Middle Eastern Dance Page 4 ISBN 0889204543 </ref>. Η μητέρα της αντιμετώπισε κοινωνική κατακραυγή για τη σχέση της αυτή και, μόνη χωρίς καμιά βοήθεια, για να μπορεί να εργαστεί, αναγκάστηκε να βάλει την 4χρονη κόρη της σε ίδρυμα όπου έμεινε για 5 χρόνια ([http://www.madata.gr/diafora/showbiz/94068.html συνέντευξη στο Εγώ Weekly]). Από 9 ετών η μικρή Μαρίζα πήγε να ζήσει στη Σαντορίνη, τόπο καταγωγής της μητέρας της, όπου με ακούσματα από βυζαντινούς ύμνους (ο παππούς της ήταν παπάς) αλλά και δημοτικό τραγούδι. Στα 14 γνώρισε τον πατέρα του γιού της Μανώλη και έκανε μαζί του έναν βραχύβιο γάμο. Στα 16 της επέστρεψε στην Αθήνα, ξεκίνησε μουσικές σπουδές με επίκεντρο αρχικά το βυζαντινό τραγούδι κι έπειτα ως τραγουδίστρια από τους χώρους του "<b><i>Νέου Κύματος</i></b>". Όμως σύντομα στράφηκε προς το παραδοσιακό τραγούδι (κυρίως το νησιώτικο και το μικρασιάτικο) αρχικά διασκευάζοντάς το με παρουσία ηλεκτρικών οργάνων, ενώ σύντομα άρχισε να παρουσιάζει και δικές της συνθέσεις. Με την "κλασικού" ηχοχρώματος φωνή της έδωσε πάμπολλα ρεσιτάλ και εμφανίστηκε σε πολλά μέρη του εσωτερικού και του εξωτερικού. Παράλληλα δημιούργησε πλούσια δισκογραφία, ηχογραφώντας αφ'ενός ξεχασμένα αριστουργήματα της δημοτικής μουσικής αφ&rsquo; ετέρου τραγούδια γνωστών συνθετών καθώς και δικά της. <br>
Η Μαρίζα Κωχ γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου, του 1944 <ref name="retrodb">{{cite web | url=http://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B1_%CE%9A%CF%89%CF%87 | title=Μαρίζα Κωχ RetroDB | accessdate=2011-06-18}}</ref> στην [[Αθήνα]] από Ελληνίδα μητέρα και [[Γερμανία|Γερμανό]] πατέρα <ref>Dancing fear & desire: race, sexuality and imperial politics in Middle Eastern Dance Page 4 ISBN 0889204543 </ref>. Η μητέρα της αντιμετώπισε κοινωνική κατακραυγή για το γάμο της και, χήρα πιά, χωρίς καμιά βοήθεια, για να μπορεί να εργαστεί, αναγκάστηκε να βάλει την 4χρονη κόρη της σε ίδρυμα όπου έμεινε για 5 χρόνια ([http://www.madata.gr/diafora/showbiz/94068.html συνέντευξη στο Εγώ Weekly]).<br>
Το 1971 πήρε την πρώτη ελλ. τιμητική διάκριση για την προσφορά της στο τραγούδι, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του δίσκου της «Αραμπάς» (από τον τότε Σύλλογο Δισκοπωλών Ελλάδος). Ήταν επίσης η πρώτη που ήδη το 1978 μελοποίησε σε "σμυρνέικο κλίμα" ποιήματα του Ν. Καββαδία (όπως: "Το πούσι", "Φάτα Μοργκάνα", "Σε ποια γωνιά", κ.λπ.), μια έμπνευση που έμελλε τα επόμενα χρόνια να υιοθετηθεί και από άλλους τραγουδοποιούς. <br>
Όπως δήλωσε η ίδια:
Εκπροσώπησε την [[Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision|Ελλάδα]] στο [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision|διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision]] στη [[Χάγη]] το [[1976]] με το τραγούδι «''Παναγιά μου, Παναγιά μου''». Συνεργάστηκε στενά, στις μπουάτ της Πλάκας και σε συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδας με τον τραγουδοποιό [[Θανάσης Γκαϊφύλλιας|Θανάση Γκαϊφύλλια]], με τον οποίο ερμήνευσαν μαζί την "Εκδρομή" (μουσική: [[Θανάσης Γκαϊφύλλιας]] - ποίηση: [[Μάνος Ελευθερίου]]) και τον "Τρελό" (μουσική: Μαρίζα Κωχ - ποίηση: [[Κώστας Βάρναλης]]).
''Δεν κατάφερα ποτέ μου να κάνω αποϊδρυματισμό. Ακόμη και τώρα, με έλκει να μαζεύω ανθρώπους γύρω μου. Ήταν δύσκολα χρόνια, είχα βέβαια, την καλύτερη ανατροφή που θα μπορούσε να έχει παιδί σε ίδρυμα, γιατί τραγουδούσα όμορφα. Όταν έρχονταν επισκέπτες, υπουργοί, κοινωνικοί λειτουργοί κ.α. έλεγαν ‘να φωνάξουμε την τραγουδίστρια’. Με ανέβαζαν πάνω σε ένα τραπέζι, τραγουδούσα και έβγαιναν ασπροπρόσωποι»
(…) Δεν υπήρχε σοβαρός λόγος να εκθέσω αυτές τις πλευρές της ζωής μου, τώρα που έχουν δυσκολευτεί τόσο πολύ τα πράγματα στη ζωή μας και που όλο και περισσότερα παιδιά βρίσκονται χωρίς υποστήριξη, το άγγιξα το θέμα για να ενθαρρύνω εκείνα τα παιδιά που έχουν ή είχαν δύσκολα παιδικά χρόνια (…)Είχα την τύχη να περάσω πιο πολλά από πολλά και αυτό με έκανε επίμονη στο να φτιάξω μια εικόνα της Μαρίζας και να την υποστηρίξω να κάνει αυτό που ονειρεύτηκε να γίνει. Όλες οι δυσκολίες ξεπερνιόταν με τη σκέψη ότι αυτό θα περάσει και εγώ θα προχωρώ σε πράγματα που έχω ονειρευτεί και θα τα καταφέρω. Έβαλα υψηλούς στόχους στη ζωή μου (…) Αγαπούσα τα παιδιά με τα οποία μεγάλωνα στο ίδρυμα και ένοιωθα ότι όταν εγώ εκπέμπω αγάπη όλα γύρω μου γίνονται πιο εύκολα, αυτό δεν μου το έμαθε κανείς, μου έβγαινε ενστικτωδώς. Έτσι, ήθελα να είμαι χρήσιμη, πάντα είχα το πάθος να θέλω να είμαι χρήσιμη για τους άλλους και με αυτή την επιμονή κατάφερα να αγγίζω το όνειρο μου (…)'' [http://www.artistbook.gr/index.php?pid=9&mid=4 Συνέντευξη στο artisbook.gr]<br>
Από 9 ετών η μικρή Μαρίζα πήγε να ζήσει στη Σαντορίνη να ζήσει με την οικογένεια της μητέρας της. Εκεί τα ακούσματα περιελάμβαναν βυζαντινούς ύμνους (ο παππούς της ήταν παπάς) αλλά και νησιώτικα δημοτικά τραγούδια. Στα 14 γνώρισε τον πατέρα του γιού της Μανώλη και έκανε μαζί του έναν βραχύβιο γάμο. Στα 16 της επέστρεψε στην Αθήνα, ξεκίνησε μουσικές σπουδές με επίκεντρο αρχικά το βυζαντινό τραγούδι <br>
==Σταδιοδρομία==
Η επαγγελματική τραγουδιστική της σταδιοδρομία ξεκίνησε από τους χώρους του "<b><i>Νέου Κύματος</i></b>". Όμως σύντομα στράφηκε προς το παραδοσιακό τραγούδι (κυρίως το νησιώτικο και το μικρασιάτικο) αρχικά διασκευάζοντάς το με παρουσία ηλεκτρικών οργάνων, ενώ σύντομα άρχισε να παρουσιάζει και δικές της συνθέσεις. <br>
Το χειμώνα 1970-71 εμφανίστηκε στη μπουάτ "Ροντέο" με τους Διόσκουρους, τους Ανάκαρα και το Διονύση Σαββόπουλο, του οποίου μετέπειτα τραγούδησε με τόση επιτυχία τον "Καραγκιόζη" και τους "Μάγους της σκηνής". Το καλοκαίρι του 1971 η Μαρίζα Κωχ ξεκίνησε σε μία ταράτσα στην οδό Μνησικλέους 16 στην Πλάκα μια δική της μπουάτ, το «Μεταξύ μας», με δικό της σχήμα,σε συνεργασία με τη Νάγια Γεωργίου και τους Ανάκαρα, τους Διόσκουρους,το Θανάση Γκαϊφύλλια, την Ελένη Νασιάκου (με νησιώτικα) και τη Δώρα Σιδέρη (σε τραγούδια Χατζηδάκι). Αργότερα προστέθηκε στο σχήμα και η Μαρία Δημητριάδη. ([http://www.rockap.gr/ανάκαρα-η-ιστορία-τους/ Συνέντευξη του Κώστα Γεωργίου για την ιστορία του "Ανάκαρα"]Από το χώρο, που το 1973 μετονομάστηκε σε "5η εποχή" πέρασαν και καλλιτέχνες όπως ο Γιώργος Ζωγράφος, ο Χρήστος Λεττονός, ο Νικόλας Άσιμος και μετά το 1974 ο Γιάννης Γλέζος,με τον οποίο η Μαρίζα Κωχ συνεργάστηκε, ειδικά στο δίσκο "Στο βάθος κήπος" του 1981.<br>
Ακολούθησαν εμφανίσεις σε άλλες μπουάτ όπως η Καρυάτιδα και το Κύτταρο. Το χειμώνα του 1975 στην "Καρυάτιδα", μαζί με την αυθεντική Κομπανία των Σ. Κυρομήτη, Κ. Καλφόπουλο, Α. Χρυσάφη, Κ. Παλαιολόγου, Μ. Βαλαβάνη, τραγουδούσε, μεταξύ άλλων, πολλά τραγούδια της Μαρίκας Νίνου, που τα είχε γνωρίσει σε παιδική ηλικία, πριν πάει στην στην Σαντορίνη και μάθει τα νησιώτικα (κείμενο της ίδιας στο οπισθόφυλλο του δίσκου "Στο βάθος κήπος").<br>
Εκπροσώπησε την [[Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision|Ελλάδα]] στο [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision|διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision]] στη [[Χάγη]] το [[1976]] με το τραγούδι «''Παναγιά μου, Παναγιά μου''». Συνεργάστηκε στενά, στιςΣτις μπουάτ της Πλάκας και σε συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδας, συνεργάστηκε με τον τραγουδοποιό [[Θανάσης Γκαϊφύλλιας|Θανάση Γκαϊφύλλια]], με τον οποίο ερμήνευσαν μαζί την "Εκδρομή" (μουσική: [[Θανάσης Γκαϊφύλλιας]] - ποίηση: [[Μάνος Ελευθερίου]]) και τον "Τρελό" (μουσική: Μαρίζα Κωχ - ποίηση: [[Κώστας Βάρναλης]]).<br>
Το 1971 ηχογράφησε τον πρώτο της μεγάλο δίσκο με τίτλο «Αραμπάς». Στο δίσκο αυτό καταγράφεται για πρώτη φορά ένας νέος τρόπος απόδοσης παραδοσιακών τραγουδιών με συνοδεία κρουστών και ηλεκτρικών οργάνων. Στο εξώφυλλο αυτού του δίσκου η ίδια γράφει: «Ξεκίνησα με την επιθυμία να συμβαδίσω με την εξέλιξη της εποχής μας κουβαλώντας μέσα μου βιώματα, που συνδέονται άμεσα με το παραδοσιακό τραγούδι. Έτσι άρχισα μια προσπάθεια για σύγχρονο τρόπο έκφρασης του παραδοσιακού τραγουδιού, ενθαρρυμένη από το γεγονός, ότι αυτό πάντοτε μεταμορφωνόταν μέσα στην παράδοση».<br>
Εκπροσώπησε την [[Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision|Ελλάδα]] στο [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision|διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision]] στη [[Χάγη]] το [[1976]] με το τραγούδι «''Παναγιά μου, Παναγιά μου''».<br>
Με την "κλασικού" ηχοχρώματος φωνή της έδωσε πάμπολλα ρεσιτάλ και εμφανίστηκε σε πολλά μέρη του εσωτερικού και του εξωτερικού. Παράλληλα δημιούργησε πλούσια δισκογραφία, ηχογραφώντας αφ'ενός ξεχασμένα αριστουργήματα της δημοτικής μουσικής, αφ' ετέρου τραγούδια γνωστών συνθετών καθώς και δικά της. <br>
Το 1971 πήρε την πρώτη ελλ. τιμητική διάκριση για την προσφορά της στο τραγούδι, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του δίσκου της «Αραμπάς» (από τον τότε Σύλλογο Δισκοπωλών Ελλάδος). Ήταν επίσης η πρώτη που ήδη το 1978 μελοποίησε σε "σμυρνέικο κλίμα" ποιήματα του Ν. Καββαδία (όπως: "Το πούσι", "Φάτα Μοργκάνα", "Σε ποια γωνιά", κ.λπ.), μια έμπνευση που έμελλε τα επόμενα χρόνια να υιοθετηθεί και από άλλους τραγουδοποιούς. <br>Εκτός από Καββαδία, μελοποίησε ποίηση Σαπφούς (2005), Κώστα Βάρναλη ("Ο τρελλός", "Η μάννα του Χριστού"), Κατερίνας Γώγου (για την ταινία του Αντώνη Μποσκοΐτη "Η επανακατατάκτηση του μαύρου") και Γιώργου Σαραντάρη (Πάνω στη θάλασσα εγώ τραγουδώ, 2009),του ευαίσθητου ποιητή που έφυγε στο ελληνοϊταλικό μέτωπο σε ηλικία 31 ετών,αφήνοντας ένα ογκωδέστατο έργο (το ποίημά του Ποιος ειν' τρελός από έρωτα μελοποιήθηκε από τον Μάνο Χατζιδάκι στον Μεγάλο Ερωτικό).
 
=Το Κέντρο Βιωματικής Μουσικής, Κίνησης και Λόγου Μαρίζα Κωχ=
77

επεξεργασίες