Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σαμανισμός»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
<blockquote>«[ο σαμάνος] πιστεύεται γενικά ότι θεραπεύει και εκτελεί θαύματα τύπου [[φακίρ]], όπως όλοι οι μάγοι [...] Πέραν αυτού όμως, είναι [[ψυχοπομπός]], επίσης ιερέας, [[Μυστικισμός|μυστικιστής]] και ποιητής»<ref>Eliade Mircea, ''Σαμανισμός'', 4</ref></blockquote>
 
Αν οριστεί με αυτόν τον τρόπο ο Σαμανισμός, ο όρος καλύπτει μια σειρά φαινομένων που μοιράζονται μια μοναδική δομή και ιστορία η οποία απαντάται στις καθαρότερες μορφές της σε κυνηγετικές, τροφοσυλλεκτικές κοινωνίες κοινωνίες όπως αυτές της Σιβηρίας και της Κεντρικής Ασίας, οι οποίες λατρεύουν έναν ουράνιο [[Θεός|θεό]] ως ''[[deus otiosus]]''<ref>Κυριολεκτικά άνεργος θεός. Θεός που ανάγεται σε υπερβατικό επίπεδο, σε αφηρημένη μη ενεργή κατάσταση καθώς ένας νέος -κοσμικότερος- παίρνει τη θέση του ([[Λατινική γλώσσα|Λατ.]]: deus = θεός otiosus = άνεργος)</ref>. Εξετάζοντας σε αυτό το [[εννοιολογικό πλαίσιο|πλαίσιο]] ο Ελιάντε τον σαμανισμό δίνει έμφαση στην ιδιότητα του σαμάνου να επιδιώκει την κατάσταση του ανθρώπου πριν από την [[Πτώση]] στις παρυφές του ιερού χρόνου. Για τον Ελιάντε η πλέον αντιπροσωπευτική μυστικιστική εμπειρία των αρχαϊκών κοινωνιών και δη του σαμανισμού, είναι η Νοσταλγία του Παραδείσου, η επιθυμία για αποκατάσταση της ελευθερίας και της ομορφιάς του κόσμου πριν την Πτώση του ανθρώπου<ref>Eliade Mircea, ''Myths, Dreams and Mysteries'', 66</ref>. ΤούτηΑυτή η επιθυμία εγγενής σε όλες σχεδόν τις θρησκευτικές τάσεις, σύμφωνα πάντα με τον Ελιάντε εκδηλώνεται με ιδιαίτερους τρόπους στον Σαμανισμό.
 
Ο [[Πολ Ραντέν]] -με αφορμή το παράδειγμα των Γιακούτ της νότιας [[Καλιφόρνια|Καλιφόρνιας]]- σημειώνει ότι πέραν της θρησκευτικής, ο σαμάνος συμμετείχε στις οικονομικές λειτουργίες της κοινότητας. Χρησιμοποιώντας τον φόβο, το ''δέος'' -βάση κάθε θρησκευτικού ενστίκτου σύμφωνα με τη θεώρηση άλλων ανθρωπολόγων- με τις κατάλληλες συμμαχίες και τα δώρα για τις υπηρεσίες του αύξανε τις πηγές του πλούτου, διατηρώντας μονοπώλιο σε συγκεκριμένα ιερά αντικείμενα και υλικά, όπως τα φτερά. Μετατοπίζει, ωστόσο, την έννοια του φόβου στη γήινη δύναμη του αρχηγού της κοινότητας και την υπερφυσική δύναμη του σαμάνου και όχι στο φόβο των πνευμάτων αφεαυτού. Αντιθέτως, θεωρεί ότι η πίστη στα πνεύματα υπήρξε πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης<ref>Radin Paul, 2006, 71-73</ref>. Βάσει των παραπάνω ο σαμάνος μέσω της κοσμολογίας που αναπτύσσει, χτίζει ένα πρότυπο κοινωνικής συμπεριφοράς και οργάνωσης για το περιβάλλον του, στο οποίο υπεισέρχεται και ο οκονομικός παράγοντας.
== Πρακτικές ==
 
Αναφέρθηκε παραπάνω ότι η θεμελιώδης πίστη στον σαμανισμό είναι η επικοινωνία με τα πνεύματα. ΤούτοΑυτό επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της σαμανικής έκστασης με την [[αρχαία ελληνική γλώσσα|αρχαιοελληνική]] σημασία της λέξης. Κατά τη σαμανική έκσταση το άτομο στέκει έξω από τον εαυτό του σε μια [[μεταβαλλόμενη κατάσταση συνείδησης]]. Σε αυτή την κατάσταση συνείδησης οι σαμάνοι ισχυρίζονται ότι μπορούν να αποκτήσουν γνώση, καθοδήγηση και θεραπευτικές δυνάμεις.
 
Η πρώτη φάση της σαμανικής έκστασης είναι η άνοδος της [[ψυχή|ψυχής]] του σαμάνου στον ουρανό -συνήθως μέσω του δέντρου του κόσμου- ή η κάθοδός της στον κάτω κόσμο. Η επίτευξη της εξυψωμένης κατάστασης της ψυχής είναι μια δοκιμασία επίπονη που απαιτεί κουραστική εκπαίδευση και την ολοκλήρωση μιας σκληρής συνήθως μυητικής διαδικασίας. Εφόσον ολοκληρωθεί η διαδικασία της μύησης, ο σαμάνος με τη βοήθεια των πνευμάτων είναι ικανός να εκπληρώσει έργα θεραπείας, καθοδήγησης της ψυχής των νεκρών και αποκατάστασης της γνώσης χάριν εκείνων που, ζώντας στον φυσικό κόσμο, διαθέτουν μόνον τη γήινη αντίληψη των πραγμάτων.
Ανώνυμος χρήστης