Γεώργιος Ακροπολίτης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
Το 1257 αιχμαλωτίστηκε από τον [[Δεσποτάτο της Ηπείρου|Δεσπότη της Ηπείρου]] [[Μιχαήλ Β' Κομνηνός Δούκας|Μιχαήλ Β' Κομνηνό Δούκα]], όταν ως στρατηγός του στρατού του αυτοκράτορα της Νίκαιας [[Θεόδωρος Β' Λάσκαρης|Θεοδώρου Β' Λάσκαρη]] αντιμετώπισε τον στρατό του εξεγερμένου Μιχαήλ, με αφορμή την αντίρρησή του στην εδαφική παραχώρηση του [[Δυρράχιο|Δυρραχίου]], ως προίκα για τον γάμο των παιδιών τους. Ο Ακροπολίτης ελευθερώθηκε τελικά 2 χρόνια αργότερα.
 
Μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους από τον [[Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγος|Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο]] (1261) τοποθετήθηκε ως δάσκαλος φιλοσοφίας και μαθηματικών. Το 1274 συμμετείχε στη [[Δεύτερη Σύνοδος της Λυών|σύνοδο της Λυών]], εν ονόματι του αυτοκράτορα, κατά την οποία ο αυτοκράτορας ανεγνώρισε τα πρωτεία του Πάπα και δέχθηκε την προσθήκη του [[filioque]] στο [[Σύμβολο της Πίστεως]]. Η έντονη αντίδραση όμως των υπόλοιπων ορθοδόξων της Αυτοκρατορίας οδήγησαν στην ματαίωση της συμφωνίας.
 
Πέθανε το 1282. Ο γιός του, [[Κωνσταντίνος Ακροπολίτης]], υπήρξε γνωστός συναξαριστής, ενώ διατέλεσε και αυτός στο αξίωμα του Μέγα Λογοθέτη.
22.960

επεξεργασίες