Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σαρία»

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 9 έτη
μ
Επιμέλεια
μ (r2.7.2) (Ρομπότ: Προσθήκη: hi:शरीया)
μ (Επιμέλεια)
Αναπτυσσόμενη σχεδόν δύο αιώνες μετά τον θάνατο του Μωάμεθ, το [[632]], η Σαρία ακολούθησε την ανάπτυξη της [[ισλαμική αυτοκρατορία|ισλαμικής αυτοκρατορίας]] στη βόρεια [[Αφρική]] δυτικά και την [[Κίνα]] ανατολικά. Λαμβανομένου υπ' όψιν ότι ο προφήτης Μωάμεθ θεωρείτο ο ευσεβέστερος των πιστών, η ζωή του και οι τρόποι του έγιναν πρότυπο για τους μουσουλμάνους και καταγράφηκαν από λογίους στο ''[[Χαντίθ]]''<ref>Δηλαδή ''Σουνά'', ισλαμικό έθος ή πρακτική, ιδιαίτερα εκείνη που συνδέεται με την υποδειγματική ζωή του Μωάμεθ όπως καταγράφηκε στο Χαντίθ που σημαίνει κυριολεκτικά αναφορά ή αφήγηση. Βλ. [http://www.iis.ac.uk/ "Glossary," The Institute of Ismaili Studies].</ref>. Δεδομένου ότι κάθε διακριτή κοινότητα προσπάθησε να συμφιλιώσει τα τοπικά ήθη με το Ισλάμ, η χαντίθ λογοτεχνία αναπτύχθηκε σε ξεχωριστές σχολές ισλαμικής σκέψης: Από αυτές ξεχωρίζουν οι [[Σουνίτες|σουνιτικές]] σχολές, Χανμπαλί, Μαλίκι, Σαφί'ι και Χαναφί και οι [[Σιίτες|σιιτική]] σχολή Τζα'φαρί.
 
Σημαντική για την ανάπτυξη της Σαρία υπήρξε η διαφωνία ανάμεσα σε δύο από τους ιδρυτές της, τον [[Μαλίκ ιμπν Ανάς]] και τον μαθητή του Ιμπν αλ-Σαφ'ί στο ζήτημα της αξιοπιστίας των διάφορων ''Χαντίθ''<ref>[http://books.google.gr/books?id=2H-2EUJjOG0C&pg=PA19&lpg=PA19&dq=Malik+ibn+Anas+and+Ibn+al-Shaf%27i&source=bl&ots=F2uPfJjFNd&sig=k1opDa9Gunm6OHyRt2uqnnMOIyc&hl=el&ei=OGZGSu2sNYGSsAaYxYTHAQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=5 Liebesny Herbert J. 1975, ''The Law of the Near and Middle East: Readings, Cases, and Materials'', Sunny Press, 21].</ref>. Ο Μαλίκ ιμπν Ανάς χρησιμοποίησε επιπλέον πηγές για τη διαμόρφωση της σαρία, όπως ο πρακτικός βίος των [[Μεδίνα|Μεδινέζων]], καθώς δυνητικά οδηγούσε πίσω στον βίο του Προφήτη. Η πηγή του αμφισβητήθηκε από πολλούς λογίους, καθώς η συναίνεση δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στις εθιμικές πρακτικές των κατόίκωνκατοίκων της Μεδίνας, αποκλείοντας τους υπόλοιπους μουσουλμάνους<ref>[http://books.google.gr/books?id=2H-2EUJjOG0C&pg=PA19&lpg=PA19&dq=Malik+ibn+Anas+and+Ibn+al-Shaf%27i&source=bl&ots=F2uPfJjFNd&sig=k1opDa9Gunm6OHyRt2uqnnMOIyc&hl=el&ei=OGZGSu2sNYGSsAaYxYTHAQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=5 Liebesny Herbert J. 1975, ''The Law of the Near and Middle East: Readings, Cases, and Materials'', Sunny Press, 20].</ref>. Ο [[Ιμπν αλ-Σαφ'ί]] θεώρησε πως ήταν αναγκαίο να διερευνήσει κάθε «χαντίθ» ξεχωριστά, από την εποχή του Μωάμεθ και πέρα. Επί μακρόν οι ισλαμιστές λόγιοι ασχολήθηκαν με το ποιόποιο «χαντίθ» είναι αληθές και ποιόποιο όχι, γεγονός που οδήγησε σε συγκρούσεις για την ορθή εφαρμογή του νόμου της σαρία. Οι πρωτοποριακές τεχνικές που εισήγαγε ο Αλ-Σαφ'ί ήταν:
* Η αναλογική αιτιολόγηση για την ανάπτυξη νέων [[νόμος|νόμων]] από τους ήδη υπάρχοντες.
* Η τεχνική της αποδοχής της συναίνεσης μια μουσουλμανικής κοινότητας, με αιτιολογία ότι ο [[Αλλάχ]] δε θα επέτρεπε να είναι μια ολόκληρη μουσουλμανική κοινότητα λανθασμένη σε ζητήματα βασικών ισλαμικών αρχών.
83.354

επεξεργασίες