Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Παναγιώτης Πιπινέλης»

μ
+ § Παραλειπόμενα
μ (+ § Παραλειπόμενα)
[[Εικόνα:Eleutheria180663.JPG|thumb|right|350px|Εξώφυλλο της εφημερίδας «Ελευθερία» αναγγέλλει την φυγή του Καραμανλή και την Κυβέρνηση Πιπινέλη]]
Μετά την παραίτησή του από το Διπλωματικό Σώμα τον Μάιο του 1953 αναμίχθηκε με την πολιτική αρχικά με τον [[Ελληνικός Συναγερμός|Ελληνικό Συναγερμό]] και στη συνέχεια με την [[ΕΡΕ]] όπου και διορίστηκε υπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση [[Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής|Καραμανλή]] ([[1961]]-[[1963]]). Μετά την παραίτηση του Καραμανλή και την φυγή του στο εξωτερικό, έλαβε εντολή του Βασιλέως και σχημάτισε ο ίδιος [[υπηρεσιακή κυβέρνηση]], (μεταβατική κυβέρνηση) αποσπώντας ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής, από ([[17 Ιουνίου]] έως [[28 Σεπτεμβρίου]] [[1963]]), οπότε παρέδωσε στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του [[Στυλιανός Μαυρομιχάλης|Στ. Μαυρομιχάλη]].<br />
Στις εκλογές του [[1963]] και του [[1964]], εξελέγη βουλευτής Αθηνών της [[ΕΡΕ]]. ΤονΣτις Απρίλιο3 Απριλίου του 1967 ο Π. Κανελλόπουλος τον τοποθέτησεδιόρισε υπουργό Συντονισμού στη [[Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967|κυβέρνησή του]], θέση που όμωςδιατήρησε ποτέγια δεν18 κυβέρνησεημέρες, λόγω της μεσολάβησηςεκδήλωσης του πραξικοπήματος στις 21 Απριλίου του 1967. Στις [[20 Νοεμβρίου]] του [[1967]] διορίστηκε υπουργός των Εξωτερικών (κυβέρνηση [[Κωνσταντίνος Κόλλιας|Κ. Κόλλια]]), θέση που διατήρησε και στην κυβέρνηση του ίδιου του [[Γεώργιος Παπαδόπουλος|Γ. Παπαδόπουλου]] μέχρι το [[1970]] που πέθανε ([[19 Ιουλίου]]).
 
== Πολιτικά παραλειπόμενα ==
Ο Παναγιώτης Πιπινέλης διατηρούσε υψηλές γνωριμίες με μυστικές υπηρεσίες τόσο της Αγγλίας όσο και των ΗΠΑ από τον Β' Π.Π.. Η δε διπλωματική του προσφορά στις συμμαχικές δυνάμεις την περίοδο εκείνη υπήρξε σπουδαία. Μετά την απελευθέρωση, το 1945, πρωτοστάτησε στην παλινόρθωση της Βασιλείας στην Ελλάδα με την επιστροφή του Βασιλέως Γεωργίου Β΄. Υπήρξε ένας από τους βασικούς παράγοντες στις συνομιλίες για το σχέδιο Μάρσαλ. Όταν αναμίχθηκε με την πολιτική ήταν ήδη νατοϊκός παράγοντας.<br />
Μετά την φυγή του Κ. Καραμανλή, μέσα στο κόμμα της ΕΡΕ, έξι προσωπικότητες αυτού άρχισαν να διαδραματίζουν σημαντικούς ρόλους υπό διαφορετικές συνθήκες. Μεταξύ αυτών ήταν ο Παναγιώτης Πιπινέλης και ο [[Κωνσταντίνος Ροδόπουλος]] που επιζητούσαν "κοινοβουλευτική εκτροπή", ή "αντικοινοβουλευτική λύση" της πολιτικής κρίσης που είχε επέλθει το 1966. Θέση υπέρ της οποίας όλως περιέργως είχε πάρει και ο φυγάς στο Παρίσι Κ. Καραμανλής και μάλιστα με έγγραφες νουθεσίες.<br />
 
 
== Τιμές ==
41.167

επεξεργασίες