Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Καραμανλήδικα (τουρκική διάλεκτος)»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Ρομπότ: Τροποποίηση: en:Karamanli Turkish)
[[Αρχείο:Karamanlidika.jpg|280px|thumb|Καραμανλήδεια γραφή (MAΣAΛAΧ) - Ιντζέσου, Καισάρεια ([[Τουρκία]])]]
 
H '''Καραμανλήδεια γραφή''' είναι μια συμβατική γραφή της τουρκικής γλώσσας με ελληνικούς χαρακτήρες (γράμματα) αντί των αραβικών που χρησιμοποιούσαν οι τουρκόφωνοι [[Έλληνες]] των ανατολικών επαρχιών της [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]], οι οποίοι αποκαλούνταν [[καραμανλήδες]], εξ ου και η ονομασία αυτής της γραφής. Πρώτη επίσημη εμφάνιση της γραφής αυτής ήτανσημειώνεται το [[1713]] και τόσο είχε τόση απήχηση, που διατηρήθηκε επί δύο αιώνες.
 
Λόγω των [[Εξισλαμισμός|εξισλαμισμών]] που σημειώνονταν ως τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αι.αιώνα στη Μικρά Ασία, μεγάλο μέρος των Ελλήνων λησμόνησαν τη μητρική τους γλώσσα και χρησιμοποιούσαν την [[Τουρκία|Τουρκική]]. Ένας περιορισμένος αριθμός Ελλήνων που βρισκόταν σε περιοχές μακριά από τα παράλια και από μεγάλα αστικά κέντρα, αφομοιώθηκαν μεν γλωσσικά από τον κατακτητή, κατάφεραν όμως να διατηρήσουν τη συνείδηση της [[θρησκεία|θρησκευτικής]] και φυλετικής τους αυτοτέλειας.
 
Για τους τουρκόφωνους αυτούς Έλληνες τυπώθηκαν από τις αρχές του 18ου αι.αιώνα και συνεχίσθηκαν να τυπώνονται επί δυοδύο αιώνες [[Βιβλίο|βιβλία]], κυρίως θρησκευτικά, αλλά και ιστορικά δοκίμια, διηγήματα και άλλα ακόμη και [[Λεξικό|λεξικά]] σε [[τουρκική γλώσσα]], αλλά με ελληνικούς χαρακτήρες, που μπορούσαν να τα διαβάζουν και να τα κατανοούν. Επίσης και εφημερίδες της [[Κωνσταντινούπολη]]ς, όπως η "Ανάντολου" και η "Άσια" (Ασία) των Κ. Μιχαηλίδη και Ν. Παλαμηκίδη αντίστοιχα, που έπαυσαν όμως να εκδίδονται στις αρχές του [[Α' Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου]].
 
Η γραφή αυτή ονομάσθηκε από τους Έλληνες ομοεθνείς της Τουρκίας "Καραμανλήδειοςκαραμανλήδειος γραφή", την οποία και τελικά αναγνώρισε και το τουρκικό κράτος δίνοντας την έγκριση συγγραφής τουρκοελληνικού λεξικού στον Ι. Χλωρό υπό την από 28 Σαρίφ 1313 [[Έτος Εγίρας]]-(1934 μ.Χ.) του τουρκικού Υπουργείου Δημόσιας Εκπαίδευσης.
Επίσης και εφημερίδες της [[Κωνσταντινούπολη]]ς όπως η "Ανάντολου" και η "Άσια" (Ασία) των Κ. Μιχαηλίδη και Ν. Παλαμηκίδη αντίστοιχα που έπαυσαν όμως να εκδίδονται στις αρχές του [[Α' Παγκόσμιος Πόλεμος|Α' Π.Π.]].
 
Τα κείμενα που είναι γραμμένα με αυτό τον τρόπο είναι γνωστά και με το όνομα "Kαραμανλήδικακαραμανλήδικα".
Η γραφή αυτή ονομάσθηκε από τους Έλληνες ομοεθνείς της Τουρκίας "Καραμανλήδειος γραφή" την οποία και τελικά αναγνώρισε και το τουρκικό κράτος δίνοντας την έγκριση συγγραφής τουρκοελληνικού λεξικού στον Ι. Χλωρό υπό την από 28 Σαρίφ 1313 [[Έτος Εγίρας]]-(1934 μ.Χ.) του τουρκικού Υπουργείου Δημόσιας Εκπαίδευσης.
 
Τα κείμενα που είναι γραμμένα με αυτό τον τρόπο είναι γνωστά και με το όνομα "Kαραμανλήδικα".
 
[[Κατηγορία:Συστήματα γραφής]]
Ανώνυμος χρήστης