Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Δουκάτο της Πάρμα»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Προσθήκη: nn:Hertugdømet Parma)
[[File:Italy 1796.png|right|180px|thumb|Η θέση του Δουκάτου Πάρμας - Πλακεντίας (καφέ) περί το τέλος του 18ου αιώνα στην Ιταλία.]]
[[Αρχείο:Palazzo ducale.jpg|thumb|340px|right|Το Ανάκτορο των Δουκών της Πάρμας σήμερα.]]
Το '''Δουκάτο της Πάρμας''' ήταν ένα ιταλικό [[δουκάτο]], με δικό του νόμισμα, που δημιουργήθηκε αρχικά το [[1545]] στη δυτική βόρεια [[Ιταλία]], με απόσπαση εδαφικού τμήματος του Δουκάτου του Μιλάνου που αποτελούσε φέουδο του [[Πάπας Παύλος Γ΄|Πάπα Παύλου του Γ΄]] προκειμένου αυτός να το κληροδοτήσει στο γιο του Πέτρο Λουίτζι Φαρνέζε που ήταν και ο πρώτος δούκας αυτού. Κύρια πόλη του δουκάτου ήταν η [[Πάρμα]] εκ της οποίας έλαβε και το όνομα.
Το Δουκάτο της Πάρμας συνόρευε ανατολικά με τις Παπικές κτήσεις, νότια με το Δουκάτο της Μοδένας[[Μόντενα]], δυτικά με τη Δημοκρατία της Γένουας, και ΒΔ. με το Βασίλειο της Σαρδηνίας με φυσικό όριο τον ποταμό [[Πάδος|Πάδο]]. Ένδεκα χρόνια από της ίδρυσής του, το [[1556]], επί Δούκα Οτάριο Φαρνέζε στο δουκάτο περιήλθε και η πόλη [[Πλακεντία]], (σημερινή Πιατσέντζα), όπου και έλαβε το νέο όνομα '''Δουκάτο Πάρμας και Πλακεντίας'''.<br />
Το Δουκάτο παρέμεινε υπό την οικογένεια Φαρνέζε μέχρι το [[1731]] όταν εξαλείφθηκε και ο τελευταίος κατ΄ αρρενογονία κληρονόμος, οπότε και περιήλθε στο διάδοχο του ισπανικού θρόνου Δον Κάρλο των Βουρβόνων, από την μητέρα του [[Ελισάβετ της Πάρμα|Ελισάβετ Φαρνέζε]].
Ο ισπανικός [[Οίκος των ΒουρβώνωνΒουρβόνων]] κυβέρνησε το δουκάτο αυτό μέχρι το [[1808]] με μια μικρή διακοπή 13 ετών, (1735-1748, που είχε περιέλθει στους Αψβούργους), οπότε και προσαρτήθηκε επίσημα στη [[Γαλλία]]).<br />
Συγκεκριμένα το [[1735]] όταν έληξε ο λεγόμενος [[πόλεμος της πολωνικής διαδοχής]], το Δουκάτο της Πάρμας ανταλλάχθηκε με το Βασίλειο των Δύο Σικελιών και δόθηκε στον Αυτοκράτορα Κάρολο ΣΤ΄ της Αυστροουγγαρίας. Το [[1748]] με τη συνθήκη της "Αίξ λα Σαπαίγ" επανεκχωρήθηκε στον Οίκο των ΒουρβώνωνΒουρβόνων, στο Δον Φίλιππο μαζί με το μικρό Δουκάτο της Γουαστάλα, που έκτοτε και απετέλεσε το '''Δουκάτο Πάρμας, Πλακεντίας και Γουαστάλας'''.<br />
 
Το [[1796]] ο [[Μέγας Ναπολέων]] κατέλαβε το Δουκάτο αυτό όπου και το περιέλαβε στις κτήσεις του, παραμένοντας όμως ο Δούκας αυτού [[Φερδινάνδος της Πάρμας|Φερδινάνδος]], με μια ιδιαίτερη σχέση αυτονομίας μέχρι το 1801 που συνάφθηκε η συνθήκη του Αραντζού όπου και φέρεται να περιελήφθη όχι όμως επίσημα στη [[Γαλλία]], σε αντάλλαγμα με την [[Τοσκάνη]]. Τελικά η επίσημη προσάρτησή του στη Γαλλία φέρεται να έγινε το [[1808]].
 
Το 1814 το [[Συνέδριο της Βιέννης]] παραχώρησε το Δουκάτο στη σύζυγο του Ναπολέοντα Μαρία Λουΐζα που διατήρησε μέχρι το θάνατό της το [[1847]] όπου και επανήλθε στους ΒουρβώνουςΒουρβόνους μέχρι το 1859 όπου η Λουίζα του Μπουρμόν Μπερύ αντιβασίλισσα του γιούγιου της [[Ροβέρτος Α' της Πάρμας|Ροβέρτου]] στις [[9 Ιουνίου]] του [[1859]] μεταβίβασε την εξουσία σε προσωρινή (επαναστατική) κυβέρνηση του Πεδεμοντίου όπου έτσι άνοιξε ο δρόμος για την συνένωση με το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης και το Δουκάτο της ΜοντέναςΜόντενας, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους αποτελώντας τις λεγόμενες Ενωμένες Επαρχίες της Κεντρικής Ιταλίας.
Τρεις μήνες αργότερα τον Μάρτιο του [[1860]] αυτές προσαρτήθηκαν στο Βασίλειο της Σαρδηνίας και το τελευταίο ένα χρόνο μετά το [[1861]] αποτέλεσε τμήμα στο ενιαίο πλέον Βασίλειο της Ιταλίας.
 
Σημειώνεται ότι σήμερα Αρχηγός του Οίκου των ΒουρβώνωνΒουρβόνων – Πάρμας είναι ο πρίγκιπας Κάρολος του ομώνυμου οίκου.
 
== Πηγές ==