Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σιδηροτροχιά»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
'''Έντονο κείμενο'''{{Πηγές|08|08|2012}}<br>
 
'''Σιδηροτροχιά.''' Οι σιδηροτροχιές είναι χαλύβδινες ράβδοι με ειδική διατομή που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή της επιδομής των σιδηροδρομικών γραμμών. Όταν λέμε επιδομή εννοούμε την ενότητα: έρμα - στρωτήρας - σιδηροτροχιά. Οι σιδηροτροχιές είναι κατατεταγμένες σε δύο βασικά είδη:
'''Τα μήκη των σιδηροτροχιών.''' Οι σιδηροτροχιές κατασκευάζονται από τα εργοστάσια κατασκευής περιορίζονται για λόγους ευκολίας χειρισμού και λόγω των περιορισμένων διαστάσεων των εργοστασίων κατασκευής στα 25 μέτρα το πολύ. Από το έλαστρο οι σιδηροτροχές βγαίνουν με μήκος περίπου 56 μέτρα. Κόβονται περίπου στο 1 μέτρο από τα άκρα τους τα οποία είναι πάντοτε ελαττωματικά και κόβεται σε δύο κομμάτια των 27 μέτρων ή σε τρία κομμάτια των 18 μέτρων και αφήνονται να κρυώσουν σε υπόστεγα με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Παλαιότερα μάλιστα το μήκος τους περιοριζόταν πολύ περισσότερο από τον φόβο της θερμικής διαστολής κατα τους καλοκαιρινούς μήνες. Χρησιμοποιήθηκαν λοιπόν σιδηροτροχιές μήκους 5 ή 6 μέτρων που βαθμιδόν και όσο οι διατομές των σιδηροτροχιών γίνοταν βαρύτερες, οι συνδέσεις γίνονται στερεώτερες και η συντήρηση τους καλλίτερη, αυξηθηκαν τα μήκη σε 12, 18 και 27 μέτρα. Η τάσις αυτή οφείλετο στο γεγονός ότι οι αρμοί των σιδηροτροχιών ήσαν ενοχλητικοί για τον επιβάτη λογω του ρυθμικού (γνωστού) ήχου τους από το πέραμα των τροχών από τους αρμούς που συνοδεύεται και από μια αναπήδησις. Οι αρμοί εξ άλλου αποτελούν το ασθενές σημείο της γραμμής, γιατί η κεφαλή των σιδηροτροχιών στην θέση του αρμού φθείρεται γρήγορα, καθιστά πολύ πιο αισθητή την κρούση του τροχού και είναι η κύρια αιτία της μικρής διάρκειας ζωής των τροχιών. Τέλος οι κρούσεις στους αρμούς προκαλούν ταχεία φθορά στους τροχούς και γενικώς στα σιδηροδρομικά οχήματα. Σήμερα με τις βαριές και καλλίτερης ποιότητος τροχιές, με την χρησιμοποίηση τελειοποιημένων συνδέσμων και μεγαλύτερη διατομή του έρματος, με την βελτίωση των μεθόδων συγκολλήσεως και την καλλίτερη συντήρηση της γραμμής, έχει αποδειχθεί θεωρητικώς αλλά και στην πράξη ότι χωρί κίνδυνο οι σιδηροτροχιές μπορούν να απορροφήσουν τις δυνάμεις συστολής και διαστολής. Αυτό έχει ώς αποτέλεσμα την χρησιμοποίηση μεγαλύτερου μήκους τροχιών της τάξεως των 80, 250, 800 μέτρων και καταλήξαμε ακόμη και σε τροχίες χωρίς αρμούς από τον ένα σταθμό στον άλλο. Υποχρεωτικά αρμοί αφήνονται σήμερα μόνο σε ειδικές θέσεις όπως στα 2 άκρα των αλλαγών τροχιάς και στις εισόδους - εξόδους των μεταλλικών σιδηροδρομικών γεφυρών. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω οι σιδηροτροχιές δεν μπορούν στα εργοστάσια να γίνουν μεγαλύτερες από 27 μέτρα. Για αυτό συγκολλώνται σε μήκη 250 - 300 μέτρα σε ειδικά αυτοματοποιημένα εργοστάσια, φορτώνονται σε ειδικές αμαξοστοιχίες απο επίπεδα φορτηγά, τοποθετούνται στους στρωτήρες και συγκολώνται επι τόπου με ηλεκτρικό τόξο ή με αλουμινοθερμική μέθοδο. Κατά την συγκόλληση πρέπει να επικρατεί μέση θερμοκρασία. Ανά ωρισμένα χρονικά διαστήματα χαλαρώνονται οι σύνδεσμοι με τους στρωτήρες και θερμαίνονται οι τροχιές στην μέση αυτή θερμοκρασία για την εξουδετερωση των συστολικών και διαστολικών τάσεων. Η συγκολλημένη τροχιά απαιτεί αυτστηρότερη παρακολούθηση στην στρώση από όσο η γραμμή με αρμούς, επειδή είναι απαραίτητο να διατηρείται η καλή σύσφιγξη των συνδέσμων και η σφήνωση του έρματος. Απαιτεί επίσης μεγαλύτερη ποσότητα έρματος επειδή λόγω θερμοκρασίας είναι δυνατόν να προκληθεί απότομη και μεγάλη παραμόρφωση. Έτσι η παρακολούθησις των είναι εντατική κατά τους θερινούς μήνες του έτους για τον κίνδυνο θερμοκρασιακής παραμορφώσεως της γραμμής η οποία ξεκινά με την οφιοειδή μορφή στην οριζοντιογραφία, εμφανίζει κατόπιν μία απότομη ανύψωσις των τροχιών και των στρωτήρων από το έρμα και καταλήγει σε επικίνδυνη στρέβλωση της γραμμής πρός τα πλάγια. Κατά τις ψυχρές περιόδους του έτους δημιουργείται κίνδυνος θραύσεως εκ συστολής (ειδικά στις θέσεις συγκολλήσεως) η οποία δημιουργεί αιφνιδίως μεγάλο χάσμα στην τροχιά. Πάντως με επιμελημένη εργασία και συστηματική παρακολούθηση οι πιθανότητες αυτές περιορίζονται εις το ελάχιστο.
Στην Ελλάδα στο δίκτυο του κανονικού πλάτους οι τροχιές έχουν βάρος 44, 46, 50 και 54kg/m ενώ στο μετρικό δίκτυο έχουν βάρος 31kg/m.
 
== Πηγές ==
Γιάννης Δοκουμετζίδης, Δημήτρης Κούσιος, Αλέξανδρος Μαλασπίνας - ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΕΡΓΑ (Σιδηρόδρομοι και Αερολιμένες) Ίδρυμα Ευγενίδου 1980
 
[[Κατηγορία:Σιδηρόδρομοι]]
25

επεξεργασίες