Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1992: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Προσθήκη: sr:Председнички избори у САД 1992.)
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
|μετά_κόμμα = Δημοκρατικό Κόμμα (ΗΠΑ)
}}
Οι '''[[Προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ]] του 1992''' είχαν τρεις μεγάλους υποψηφίους: τον [[Incumbent]] [[Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (ΗΠΑ)|Ρεπουμπλικανό]] [[Πρόεδρος των ΗΠΑ|Πρόεδρο]] [[Τζωρτζ Χέρμπερτ Ουώκερ Μπους|Τζωρτζ Μπους]]·, τον [[Δημοκρατικό Κόμμα (ΗΠΑ)|Δημοκρατικό]] [[κυβερνήτης του Αρκάνσας|Κυβερνήτη του [[Αρκάνσας]] [[Μπιλ Κλίντον]], και τον [[Ανεξάρτητος (πολιτικός)|ανεξάρτητο]] [[Τέξας|Τεξανό]] επιχειρηματία [[Ρος Περό]].
 
Ο Μπους είχε αποξενώσει μεγάλο μέρος της συντηρητικής του βάσης διακόπτοντας την [[Προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ 1988|εκστρατεία του 1988]] [[Read my lips: no new taxes|για δέσμευση εναντίον της αύξησης των φόρων]], η [[Οικονομία των ΗΠΑ|οικονομία]] ήταν σε [[Ύφεση των αρχών της δεκαετίας του '901990|ήταν σε ύφεση]], και η θεωρούμενη ως μεγάλη δύναμη του Μπους, η [[Εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ|εξωτερική πολιτική]], θεωρείτο λιγότερο σημαντική μετά τη [[διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης]] και το σχετικά ειρηνικό κλίμα στη [[Μέση Ανατολή]] μετά την ήττα τοτου [[Ιράκ]] στον [[Πόλεμος του Κόλπου|Πόλεμο του Κόλπου]].
 
Ο Κλίντον κέρδισε την [[απλήΑπλή πλειοψηφία (ψηφοφορία)|απλή πλειοψηφία]] της [[λαϊκήΛαϊκή ψήφος|λαϊκής ψήφου]], και ένα μεγάλο προβάδισμα στο [[Εκλεκτορικό Κολλέγιο (ΗΠΑ)|Εκλεκτορικό Κολλέγιο]]. Η εκλογή ήταν μια σημαντική [[realigning election]] μετά από τρειςσυνεχόμενεςτρεις συνεχόμενες Ρεπουμπλικανικές σαρωτικές νίκες, καθώς το Δημοκρατικό Κόμμα απέκτησε υποστήριξη στα Βορειοανατολικά, την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών και την [[Καλιφόρνια]], αλλά κέρδισε μόνο τέσσερις πολιτείες στον ιθαγενή για τον Κλίντον Νότο.
Ο Μπους είχε αποξενώσει μεγάλο μέρος της συντηρητικής του βάσης διακόπτοντας την [[Προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ 1988|εκστρατεία του 1988]] [[Read my lips: no new taxes|για δέσμευση εναντίον της αύξησης των φόρων]], η [[Οικονομία των ΗΠΑ|οικονομία]] [[Ύφεση των αρχών της δεκαετίας του '90|ήταν σε ύφεση]], και η θεωρούμενη ως μεγάλη δύναμη του Μπους, η [[Εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ|εξωτερική πολιτική]], θεωρείτο λιγότερο σημαντική μετά τη [[διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης]] και το σχετικά ειρηνικό κλίμα στη [[Μέση Ανατολή]] μετά την ήττα το [[Ιράκ]] στον [[Πόλεμος του Κόλπου|Πόλεμο του Κόλπου]].
 
Ο Κλίντον κέρδισε την [[απλή πλειοψηφία (ψηφοφορία)|απλή πλειοψηφία]] της [[λαϊκή ψήφος|λαϊκής ψήφου]], και ένα μεγάλο προβάδισμα στο [[Εκλεκτορικό Κολλέγιο (ΗΠΑ)|Εκλεκτορικό Κολλέγιο]]. Η εκλογή ήταν μια σημαντική [[realigning election]] μετά από τρειςσυνεχόμενες Ρεπουμπλικανικές σαρωτικές νίκες, καθώς το Δημοκρατικό Κόμμα απέκτησε υποστήριξη στα Βορειοανατολικά, την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών και την [[Καλιφόρνια]], αλλά κέρδισε μόνο τέσσερις πολιτείες στον ιθαγενή για τον Κλίντον Νότο.
 
== Προτεινόμενοι ==
*[[Πατ Μπιουκάναν]], συντηρητικός στηλογράφος από τη [[Βιρτζίνια]]
*[[Ντέιβιντ Ντιουκ]], πολιτειακός αντιπρόσωπος σπό τη [[Λουιζιάνα]]
*[[Πατ Πόλσεν]], κωμικός από την [[Καλιφόρνια]] και πολυετήπολυετής υποψήφιος
*[[Χάρολντ Στάσσεν]], πρώην [[Κυβερνήτης της Μινεσότα]] και πολυετής υποψήφιος
*[[Τζακ Φέλλιουρ]], συνταξιούχος μηχανικός από τη [[Δυτική Βιρτζίνια]]
<gallery perrow="5">
File:George H. W. Bush, President of the United States, 1989 official portrait cropped.jpg|Ο [[Πρόεδρος των ΗΠΑ|Πρόεδρος]] '''[[Τζωρτζ Μπους (πρεσβύτερος)|Τζωρτζ Μπους]]''' του [[Τέξας]]
File:Patrickjbuchanan.JPG|[[Columnist|Conservative Columnist]] '''[[Pat Buchanan]]''' ofτης [[VirginiaΒιρτζίνια]]
File:Rsz davidduke.jpg|Ο αντιπρόσωπος της Λουιζιάνα '''[[Ντέιβιντ Ντιουκ]]'''
File:Harold Stassen.jpg|Ο Πρώην [[Κυβερνήτης της Μινεσότα]] '''[[Χάρολντ Στάσσεν]]'''
</gallery>
 
Ο συντηρητικός δημοσιογράφος Πατ Μπιουκάναν ήταν ο κύριος αντίπαλος του Προέδρου Μπους. Ωστόσο, η καλύτερη επίδοση του Μπιουκάναν ήταν στον προκριματικό του Νιου Χάμσαϊρ στις 2/18/1992 - όπου ο Μπους κέρδισεμεκέρδισε με μια διαφορά [http://www.ourcampaigns.com/RaceDetail.html?RaceID=36389 53-38%]. Ο Πρόεδρος Μπους κέρδισε το 73% όλων των προκριματικών ψήφων, με 9.199.463 ψήφους. Ο Μπιουκάναν κέρδισε 2.899.488 ψήφους· οι μη δεσμευμένοι εκλέκτορες κέρδισανnκέρδισαν 287.383 ψήφους, και ο [[Ντέιβιντ Ντιουκ]], ένας πρώην [[Μέγας Μάγιστρος]] της [[Κου Κλουξ Κλαν]] και αργότερα ο ιδρυτής της [[ομάδας National Association for the Advancement of White People]] group, κέρδισε 119.115 ψήφους. JustΌλοι overοι 100,000άλλοι votesυποψήφιοι wereμόλις castκαι forκατάφεραν allνα otherξεπεράσουν candidates,αθροιστικά halfτις of100.000 whichψήφους wereκαι write-inαπό votesαυτές forοι H.μισές Rossπήγαν Perotστον [[Ρος Περό]].<ref>[http://www.ourcampaigns.com/RaceDetail.html?RaceID=55213 Our Campaigns - US President - R Primaries Race - February 01, 1992<!-- Bot generated title -->]</ref>
 
 
Ο Πρόεδρος [[Τζωρτζ Μπους (πρεσβύτερος)|Τζωρτζ Μπους]] και ο Αντιπρόεδρος [[Νταν Κουέιλ]] εύκολα κέρδισαν πάλι το χρίσμα του [[Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (ΗΠΑ)|Ρεπουμπλικανικό Κόμμα]]. Όμως, η επιτυχία της συντηρητικής αντιπολίτευσης ανάγκασε τον μετριοπαθή Μπους να κινηθεί περαιτέρω προς τα δεξιά απ' ότι το [[Προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ 1988|1988]], και να ενσωματώσει πολλές κοινωνικά συντηρητικές ετικέτες στην κομματική πλατφόρμα. Ο Μπους επέτρεψε στον Μπιουκάναν να απευθύνει την εναρκτήρια ομιλία στο [[Ρεπουμπλικανικό Εθνικό Συνέδριο 1992|Ρεπουμπλικακανικό Εθνικό Συνέδριο]] στο [[Χιούστον, στο Τέξας]], και ο [[culture war speech]] του αποξένωσε πολλούς μετριοπαθείς. Ο [[Ντέιβιντ Ντιουκ]] επίσης εισήλθε στους Ρεπουμπλικανικούς προκριματικούς, αλλά η επίδοσή του ήταν φτωχή στις δημοσκοπήσεις.
 
Με εντατική πίεση στους εκλέκτορες του Μπιουκάναν να υποχωρήσουν, the tally for president went as follows:
*[[George H. W. Bush|George Bush]] 21662.166
*[[Pat Buchanan]] 18
*former ambassador [[Alan Keyes]] 1
====Επισκόπηση====
Μετά την επιτυχή δράση των ΗΠΑ και συμμαχικών δυνάμεων στον Κόλπο του Περσικού Κόλπου, τα ποσοστά δημοτικότητας του Τζωρτζ Μπους ήταν 89%. Η επανεκλογή του θεωρείτο πολύ πιθανή. Ως αποτέλεσμα, πολλοί υποψήφιοι με υψηλό προφίλ όπως ο [[Μάριο Κουόμο]] αρνήθηκαν να διεκδικήσουν το Δημοκρατικό χρίσμα. Επιπρόσθετα, ο Γερουσιαστής [[Αλ Γκορ]] αρνήθηκε να διεκδικήσει το χρίσμα εξαιτίας του γεγονότος ότι ο γιος του χτυπήθηκε από αυτοκίνητο και υφίστατο εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις καθώς και φυσικοθεραπεία. Ωστόσο, αρκετοί υποψήφιοι όπως ο [[Τομ Χάρκινn]], ο [[Πολ Τσόνγκας]], ο [[Τζέρρυ Μπράουν]], ο [[Μπομπ Κέρρεϋ]], ο [[Ντάγκλας Ουάιλντερ]] και ο [[Μπιλ Κλίντον]] αποφάσισαν να διαγωνιστούν.
 
 
 
==Αναφορές==
Ανώνυμος χρήστης