Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ενρίκο Φέρμι»

+εσωτ. σύνδεσμοι
μ (r2.7.2) (Ρομπότ: Προσθήκη: ur:انریکو فرمی)
(+εσωτ. σύνδεσμοι)
Ο '''Ενρίκο Φέρμι''' (''Enrico Fermi'', 29 Σεπτεμβρίου [[1901]]- 28 Νοεμβρίου [[1954]]) ήταν [[Ιταλία|Ιταλός]] [[φυσικός]], ο οποίος τιμήθηκε το [[1938]] με το [[Βραβεία Νόμπελ Φυσικής|βραβείο Νόμπελ Φυσικής]].
 
Ο Φέρμι μελέτησε τα [[Υποατομικά σωματίδια|σωμάτια των ατόμων]] και ανακάλυψε ένα ακόμη σωμάτιο, το οποίο ονομάστηκε [[φερμιόνιο]]. Επίσης, διατύπωσε τη θεωρία της ραδιενέργειας β. Το 1942 κατασκεύασε τον πρώτο ατομικό αντιδραστήρα, στο Σικάγο των Η.Π.Α. Εκεί πέτυχε την τεχνητή αλυσιδωτή [[πυρηνική αντίδραση]].
 
Ο Φέρμι συμμετείχε και στην κατασκευή της [[ατομική βόμβα|ατομικής βόμβας]] μαζί με πολλούς διάσημους φυσικούς της εποχής του.
 
==Βιογραφία==
Ο Ενρίκο Φέρμι ήταν ένας Ιταλός φυσικός (1901 - 1954). Γεννήθηκε στη [[Ρώμη]] και σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Πίζας. Το 1924 έγινε υφηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Έκανε στατιστικές έρευνες γύρω από τη συμπεριφορά των αερίων. Μαζί με τον Άγγλο φυσικό [[Πολ Ντιράκ]] (Paul Dirac) ανέπτυξε τη στατιστική Φέρμι - Ντιράκ, που έχει επίσης εφαρμογή στα [[Ηλεκτρόνιο|ηλεκτρόνια]] και στα [[Πρωτόνιο|πρωτόνια]], που γενικότερα λέγονται φερμιόνια.
 
Το 1926 ο Φέρμι έγινε καθηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Ασχολήθηκε με την πυρηνική φυσική και διατύπωσε τη θεωρία για την εξήγηση της [[Διάσπαση βήτα|ακτινοβολίας β]] από ραδιενεργά σώματα. Αργότερα ασχολήθηκε με τις [[Πυρηνική αντίδραση|πυρηνικές αντιδράσεις]] νετρονίων - ύλης και κατάφερε να δημιουργήσει τεχνητά ραδιενεργά ισότοπα. Λίγο αργότερα πειραματίστηκε με τα βραδέα νετρόνια και τις αντιδράσεις που προκαλούν στο [[ουράνιο]]. Για τις εργασίες του αυτές τιμήθηκε το 1938 με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Αργότερα εγκαταστάθηκε στις [[ΗΠΑ]], όπου διορίστηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κολούμπια στο ινστιτούτο πυρηνικών ερευνών του Σικάγου, που σήμερα έχει το όνομά του. Ασχολήθηκε με την παραγωγή ενέργειας από τη [[Πυρηνική σχάση|σχάση]] του ουρανίου. Σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες κατόρθωσε να δημιουργήσει το 1942 τον πρώτο [[Πυρηνικός αντιδραστήρας|πυρηνικό αντιδραστήρα]]. Ο τρόπος διάταξης του ουρανίου στην κορυφή του αντιδραστήρα ονομάστηκε στήλη Φέρμι. Ερεύνησε επίσης την περίθλαση των νετρονίων, τις ιδιότητες των [[Κοσμικές ακτίνες|κοσμικών ακτίνων]] και των [[Μεσόνιο|μεσονίων]]. Έργα του είναι: Εισαγωγή στην ατομική φυσική (1928), Μόρια και κρύσταλλοι (1934), Θερμοδυναμική (1937), Στοιχειώδη σωματίδια (1951) κ.ά.
 
 
7.491

επεξεργασίες