Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
== Ιστορία ==
 
Στο πλαίσιο της πολιτιστικής και τουριστικής πολιτικής της Κυβερνήσεως [[Παπάγος|Παπάγου]] (1955), ο τότε Υπουργός Προεδρίας και μετέπειτα Πρωθυπουργός, [[Γεώργιος Ράλλης]], ανέλαβε να διοργανώσει μια σειρά εκδηλώσεων, μετακαλώντας στην Ελλάδα σημαντικές προσωπικότητες της Τέχνης. Η ιδέα του Γεωργίου Ράλλη, στην αρχική της σύλληψη, ήταν να οργανωθεί ένα Φεστιβάλ στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, όπως είχε καθιερωθεί από το 1936 η "Εβδομάς Αρχαίου Δράματος", αλλά και με μουσικό προσανατολισμό. Πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής του ήταν ο μετακληθής Ντίνος Γιαννόπουλος, σκηνοθέτης στη [[Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης]], που οργάνωσε με απόλυτη ελευθερία το Φεστιβάλ. Στην πρώτη διοργάνωση, διάρκειας σαράντα ημερών, ξεχώρισαν οι παραστάσεις των [[Αλέξης Μινωτής|Αλέξη Μινωτή]] – [[Κατίνα Παξινού|Κατίνας Παξινού]] και η συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Νέας Υόρκης υπό τη διεύθυνση του [[Δημήτρης Μητρόπουλος|Δημήτριου Μητρόπουλου]]. Από το Φεβρουάριο του 1956, υπουργός Προεδρίας Κυβερνήσεως ανέλαβε ο [[Κωνσταντίνος Τσάτσος]] που συνέδεσε το όνομά του με το Φεστιβάλ έως τις εκλογές του 1961.
 
"''Το Φεστιβάλ Αθηνών, το οποίον εγκαινιάζεται σήμερον με τους λαμπροτέρους οιωνούς και έχει συγκεντρώσει ζωηρότατον το ενδιαφέρον του ελληνικού και του διεθνούς κοινού, αποτελεί την μεγαλυτέραν καλλιτεχνικήν και τουριστικήν προσπάθειαν που εσημειώθη ποτέ εις την χώραν μας''", δήλωνε τη μέρα της έναρξης του Φεστιβάλ (24.8.1955) ο εμπνευστής του Γεώργιος Ράλλης.<ref>Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001</ref>
1.685

επεξεργασίες