Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος»

(oops)
Τα αίτια της σύγκρουσης των δύο υπερδυνάμεων της δυτικής μεσογείου ήταν: αφενός η επεκτατική πολιτική της [[Καρχηδόνα|Καρχηδόνας]], αφού μέχρι τότε είχε κατακτήσει ένα μέρος της [[Αφρική|Αφρικής]], τα [[Ισπανία|ισπανικά]] παράλια, τις [[Βαλεαρίδες Νήσοι|Βαλεαρίδες νήσους]], το μεγαλύτερο μέρος της [[Σικελία|Σικελίας]] και τη [[Σαρδηνία]], αφετέρου η ίδια η φύση της Ρωμαϊκής πολιτείας έδινε ώθηση στον [[επεκτατισμός|επεκτατισμό]] και στην εξάπλωση εις βάρος των γειτονικών πόλεων. Τελευταία τους κατάκτηση ήταν οι ελληνικές πόλεις της Νότιας Ιταλίας με την βοήθεια των Καρχηδονίων, όπως αναφέρθηκε παραπάνω.
 
Ο χώρος της πρώτης σύγκρουσης ήταν η [[Σικελία]], νησί τον έλεγχο του οποίου ζητούσαν και οι [[Ρωμαίοι]] αλλά και οι Καρχηδόνιοι, οι οποίοι μάλιστα για τον έλεγχο του είχαν εμπλακεί σε ένοπλη διαμάχη με τις ελληνικές πόλεις του νησιού. Σε μια από αυτές τις συγκρούσεις με την πόλη των [[Συρακούσες|Συρακουσών]], πήραν μέρος στην πλευρά των Συρακουσίων και οι [[Μαμερτίνοι]](σαμνίτες μισθοφόροι που κατοικούσαν στην καμπανική πεδιάδα). Στη συνέχεια, οι Μαμερτίνοι κατέλαβαν την πόλη της [[Μεσσήνη (Ιταλία)|Μεσσήνης]] περίπου το [[288 π.Χ.]], από όπου ενεργούσαν επιδρομές κατά των γειτονικών πληθυσμών, μέχρι που νικήθηκαν σε μάχη από τον τύραννο των Συρακουσών [[Ιέρων|Ιέρωνα]] το 265 π.Χ. Στην συνέχεια, οι δυνάμεις των Συρακουσίων πολιόρκησαν την πόλη της Μεσσήνης. Με την ήττα αυτήν, οι Μαμερτίνοι βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη και επισφαλή θέση και αποφάσισαν να ζητήσουν εξωτερική βοήθεια. Στάλθηκαν πρέσβεις και στην Ρώμη και στην Καρχηδόνα.
 
Οι Καρχηδόνιοι, βλέποντας μια καλή ευκαιρία να εντείνουν τον έλεγχό τους στο νησί, ανταποκρίθηκαν πρώτοι, στέλνοντας ένα στόλο υπό τον [[Άννων|Άννωνα]] και ένα εκστρατευτικό σώμα, το οποίο έδιωξε τις δυνάμεις των Συρακουσίων και κατέλαβε καίρια σημεία στην πόλη. Οι Μαμερτίνοι πλέον είχαν να αντιμετωπίσουν την νέα απειλή των Καρχηδονίων. Στη [[Αρχαία Ρώμη|Ρώμη]], οι απόψεις περί εμπλοκής με την Καρχηδόνα στη [[Σικελία]] ήταν διχασμένες. Υπήρχαν αυτοί που ήταν υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης και αυτοί που είχαν συμφέροντα για εξάπλωση προς τη [[βόρεια Ιταλία]]. Πάντως όλοι ήταν σύμφωνοι ότι η κατάληψη της Μεσσήνης αποτελούσε άμεσο κίνδυνο και απειλή για την ίδια την υπόσταση της Ρώμης, οπότε και αποφασίστηκε η στρατιωτική εμπλοκή και η αποστολή στρατιωτικού σώματος για την εκδίωξη των Καρχηδονίων.
Ανώνυμος χρήστης