Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μονή Γοργολαΐνη Ηρακλείου»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Added geolocation)
Η '''Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου του Γοργολεήμονος''' βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μέτρων κοντά στο χωριό [[Κάτω Ασίτες Ηρακλείου|Κάτω Ασίτες]], όπου υπάγεται, και ήταν αυτή που επιβίωσε περισσότερο από τα υπόλοιπα μοναστήρια της περιοχής, κατά τις διάφορες επαναστάσεις την περίοδο της [[Τουρκοκρατία]]ς.
 
Καθώς η μικρή μοναστική κοινότητα επιμένει να μη χρησιμοποιεί μικρόφωνα και ηλεκτροφωτισμό στην εκκλησία, οι λειτουργίες και οι εσπερινοί εδώ, διατηρούν την αυθεντικότητα του παρελθόντος. Άξιο αναφοράς είναι το παλιό ξυλόγλυπτο τέμπλο, έργο λαϊκής εκκλησιαστικής ξυλογλυπτικής του 19ου αιώνα ενώ τα παλιά κελιά έχουν αντικατασταθεί, καθώς στη μονή λειτούργησε για χρόνια κατά τη δεκαετία του [[1960]] η παιδική κατασκήνωση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης.Το 1966 μοιράστηκε στους χωριανούς το σύνολο σχεδόν της περιουσίας της μονής,στην οποία απέμειναν μόνο λίγα κομάτια γύρω της.
[[Αρχείο:Gorgolaini monastery.jpg|thumb|500px|Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Γοργολαΐνι]]
Οι παλιοί κάτοικοι των Ασιτών λέγαν ότι παλιά στην θέση του μοναστηριού ήταν μια εκκλησία ,ο Άγιος Νικόλαος.Η ονομασία του μοναστηριού προήλθε από μία ιστορία.Λένε ότι στην εκκλησία ήταν ένας άνθρωπος μία νύχτα και διψούσε πολύ,κάποια στιγμή είδε μπροστά του ένα καβαλάρη και του έδωσε νερό.Και τότε αφού ήπιε νερό τον ρώτησε ποιός είναι και ο καβαλάρης απάντησε ο Άγιος Γεώργιος και επειδή του πήγε γρήγορα νερό τον ομόμασαν Άγιο Γεώργιο Γοργοελεήμωνα.
 
 
Στον περίβολο του μοναστηριού μπορεί να δει κανείς την προτομή του γενναίου οπλαρχηγού Φραγκιά Μαστραχά ο οποίος σε ηλικία 75 ετών, σκοτώθηκε το 1868 σε μάχη εναντίον των Τούρκων στις Ασίτες. Επίσης, στην κρήνη της μονής υπήρχε ένα μαρμάρινο λιοντάρι, από την εποχή της [[Ενετοκρατία]]ς, το οποίο όμως κλάπηκε το 1990. Λέγεται μάλιστα ότι η ονομασία Γοργολαήνης προέρχεται από το γοργό γέμισμα των λαγηνιών.
 
==Ιστορικά στοιχεία==
Το Γοργολαίνι διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην τόνωση του θρησκευτικού και εθνικού συναισθήματος των Ασιτιανών και όχι μόνο κατα την περίοδο της Τουρκοκρατίας.Είναι ένα ένα σημαντικό μοναστήρι που υπάρχει τουλάχιστον από τα χρόνια της Ενετοκρατίας. Η αρχαιότερη μνεία της ανάγεται τον 13ο αιώνα. Ιδρυτής του φέρεται ο αρχιερέας Σίλβεστρος. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στον [[Άγιος Γεώργιος|άγιο Γεώργιο]] ο [[ναός]] του οποίου αποπερατώθηκε το [[1627]].
 
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξε κέντρο επαναστατικών κινημάτων λόγω της θέσης της και πυρπολήθηκε από τους Τούρκους. Τον Αύγουστο του [[1822]] στη μονή έγινε μάχη ανάμεσα σε 5.000 επαναστάτες και 22.000 Τούρκους. Το [[1830]] ανοικοδομήθηκε από τον ηγούμενο Μεθόδιο και το μοναχό Νεόφυτο. Το [[1866]] συγκλήθηκε εκεί συνέλευση των επαναστατών από το [[Μιχαήλ Κόρακας|Μιχαήλ Κόρακα]]. Οι Τούρκοι πληροφορήθηκαν το γεγονός και εξαπέλυσαν επίθεση, αποκρούστηκαν όμως από τους επαναστάτες και τράπηκαν σε φυγή. Το [[1867]], έπειτα από αιματηρή μάχη, οι αγωνιστές ηττήθηκαν και ο Κόρακας έφυγε αναγκαστικά από το μοναστήρι. Την περίοδο εκείνη σκοτώθηκε και ο οπλαρχηγός Μαστραχάς.
Το μοναστήρι έχει ανακαινησθεί το 1950.
 
==Βιβλιογραφία==
*''Το Ηράκλειον και ο νομός του'', εκδ. Νομ. Ηρακλείου.
*''Μνήμης Ανάπλους'',εκδ Πολιτιστικού Συλλόγου Κάτω Ασιτων.
[[Κατηγορία:Μονές του νομού Ηρακλείου|Γ]]
4

επεξεργασίες