Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νικίειος Ειρήνη»

μ
Διόρθωση λάθους CHECKWIKI 64 + επιμέλεια με τη χρήση AWB (8480)
μ
μ (Διόρθωση λάθους CHECKWIKI 64 + επιμέλεια με τη χρήση AWB (8480))
Οι δύο πλευρές, δέκα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, είχαν καταπονηθεί και αντιμετώπιζαν πολλά εσωτερικά προβλήματα στις αντίστοιχες συμμαχίες τους. Διέβλεπαν δηλαδή τον κίνδυνο να κλονιστούν οι ηγεμονίες τους και να αποσκιρτήσουν πολλά μέλη των συνασπισμών τους. Και οι δύο πλευρές είχαν σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες. Επιπλέον της αστάθειας και στα δύο στρατόπεδα, η ηγεσία της Σπάρτης δεχόταν πιέσεις για ειρήνη από την άρχουσα τάξη της που είχε χάσει πολλούς γόνους<ref>Αρχαίο ελληνικό κείμενο της ιστορίας του Θουκυδίδη στην διεύθυνση http://www.archive.org/stream/thucydidesbookv00thuciala#page/n5/mode/2up</ref> της στο νησί [[Σφακτηρία]]. Παράλληλα, αυτομολούσαν στους Αθηναίους ή πάντως έφευγαν από τα εδάφη των Λακεδαιμονίων πολλοί [[Είλωτες]] και αυτό κατέστρεφε όχι μόνον την άμυνα, αλλά και την οικονομία της Σπάρτης.
 
Και στους δύο συνασπισμούς είχαν αποδυναμωθεί παράλληλα οι φιλοπόλεμες παρατάξεις ή το φιλοπόλεμο πνεύμα των εξουθενωμένων δημοτών. Οι Αθηναίοι είχαν μέχρι πρόσφατα ως ηγέτη τον Κλέωνα των δημοκρατικών που ήταν υπέρ της σκληρής πολιτικής προς τους συμμάχους "για παραδειγματισμό όλων"<ref>[http://www.livius.org/cg-cm/cleon/cleon.html Cleon<!-- Τίτλος που μπήκε από Bot -->]</ref> και κάθετος στη ρήξη με τη Σπάρτη. Για να μη στερούνται οι Αθηναίοι αλλά και να βρει χρήματα για να συνεχίζει τον πόλεμο είχε αυξήσει το φόρο των συμμάχων και για να συνετίζει όσους από αυτούς δυσανασχετούσαν είχε ως εκλεκτό στρατηγό το [[Δημοσθένης|Δημοσθένη]]. Όμως οι Αθηναίοι έβλεπαν πλέον ότι αυτή η πολιτική είχε αποδώσει λιγότερα από όσα είχε στερήσει. Επιπλέον, ο [[Κλέων]] είχε σκοτωθεί πρόσφατα στον πόλεμο. Το ίδιο και ο ηγέτης της φιλοπόλεμης μερίδας των Σπαρτιατών, ο [[Βρασίδας|Βρασίδας]], που ήθελε τον πόλεμο για να δοξάζεται και να ισχυροποιείται πολιτικά. Οι πολίτες και των δύο συνασπισμών είχαν την ανάγκη αλλά και την ευκαιρία για έναν αξιοπρεπή συμβιβασμό που θα τους ανακούφιζε από τον πολύχρονο πόλεμο και όσα εκείνος συνεπαγόταν.
 
== Η διασφάλιση της ειρήνης ==
* Η πρώτη είναι η κατ' εξοχήν "Ειρήνη του Νικία" και περιλάμβανε τους όρους της ειρήνης περί ανταλλαγής αιχμαλώτων και καθορισμού της μοίρας διαφόρων πόλεων οι δε σπονδές αφορούσαν όλα τα μέλη των δύο μεγάλων συνασπισμών
 
* Η δεύτερη ήταν συμφωνία αμυντικής συμμαχίας μεταξύ της [[Αρχαία Αθήνα|Αθήνας]] και της [[Αρχαία Σπάρτη|Σπάρτης]].
 
Οι δύο συμφωνίες είναι χωριστές τυπικά και η αμυντική συμμαχία αποτελεί ανεξάρτητη διπλωματική πράξη, όμως έγιναν η μία αμέσως μετά την άλλη και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, αφού η δεύτερη στόχο είχε να ισχυροποιήσει την πρώτη<ref>[http://www.livius.org/pb-pem/peloponnesian_war/war_t04.html The Peace of Nicias<!-- Τίτλος που μπήκε από Bot -->]</ref>.
 
Οι δύο συμφωνίες είναι χωριστές τυπικά και η αμυντική συμμαχία αποτελεί ανεξάρτητη διπλωματική πράξη, όμως έγιναν η μία αμέσως μετά την άλλη και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, αφού η δεύτερη στόχο είχε να ισχυροποιήσει την πρώτη.<ref>[http://www.livius.org/pb-pem/peloponnesian_war/war_t04.html The Peace of Nicias<!-- Τίτλος που μπήκε από Bot -->]</ref>.
 
== Η συνθήκη της ειρήνης ==
Το 422 έγινε μεταξύ των εμπολέμων ετήσια ανακωχή με την ελπίδα αυτή να διαρκέσει περισσότερο. Έτσι και έγινε. Όταν τελείωνε η ανακωχή συμφωνήθηκε συνθήκη ειρήνη με διάφορους όρους. Συγκεκριμένα κάθε πλευρά προβλεπόταν να δώσει πίσω όσες περιοχές είχε κατακτήσει με πόλεμο, αλλά οι Αθηναίοι να κρατήσουν την Νίσαια - επίνειο των [[Μεγαρείς|Μεγαρέων]] στο Σαρωνικό. Αυτό έγινε δεκτό ως όρος επειδή και οι [[Αρχαία Θήβα||Θηβαίοι]] είχαν κρατήσει τις [[Πλαταιές]], μια παραδοσιακή σύμμαχο της Αθήνας. Όταν ρυθμίστηκε κι αυτό το θέμα, οι Λακεδαίμονες κάλεσαν τους συμμάχους τους και όλοι ψήφισαν για να γίνει ειρήνη, εκτός από τους [[Βοιωτοί|Βοιωτούς]], τους [[Αρχαία Κόρινθος|Κορινθίους]], τους [[Ηλεία|Ηλείους]] και τους [[Μέγαρα|Μεγαρείς]] που βρήκαν τους όρους της ασύμφορους. Οι υπόλοιποι μαζί με τους Σπαρτιάτες και τους Αθηναίους συμφώνησαν τα εξής<ref>οι όροι της συμφωνίας στο αρχαίο κείμενο http://www.archive.org/stream/thucydidesbookv00thuciala#page/40/mode/2up και σε αγγλική μετάφραση http://old.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0200;layout=;query=chapter%3D%23518;loc=5.19.1 και σε απλή καθαρεύουσα http://www.mikrosapoplous.gr/thucy/vivlia/vivlio5_3_frame_main.htm</ref>:
 
* Η πρόσβαση σε όλα τα ιερά να είναι απρόσκοπτη. Ειδικά οι Δελφοί στο εξής ορίζονται ως αυτόνομη πόλη με δικούς της νόμους, φόρους και έθιμα, ανεξάρτητη πλήρως. Το [[μαντείο των Δελφών|ιερό]] του Απόλλωνα των Δελφών αποφασίζεται να ανήκει στον ανεξάρτητο λαό των Δελφών.
* Η συνθήκη ειρήνης είναι δεσμευτική για πενήντα χρόνια για τους Αθηναίους και τους συμμάχους τους και για τους Λακεδαιμονίους και τους συμμάχους τους, χωρίς δόλο ή πρόκληση βλαβών από ξηρά ή θάλασσα.
* Δεν επιτρέπεται με κανένα τρόπο να πάρουν τα όπλα με πρόθεση να βλάψουν ούτε οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοι τους τους Αθηναίους και τους συμμάχους τους, αλλά ούτε και οι Αθηναίοι και οι σύμμαχοί τους, όπλα εναντίον των Λακεδαιμονίων και των συμμάχων τους.
* Όποια μελλοντική διαφορά ανακύψει μεταξύ τους, θα πρέπει να επιλυθεί δίκαια με το νόμο και τους όρκους που δίδονται.
* Οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοί τους θα αποδώσουν στους Αθηναίους την [[Αμφίπολη]]. Εντούτοις, στους κατοίκους των πόλεων που παραδίδουν οι Λακεδαιμόνιοι στους Αθηναίους, θα πρέπει να επιτραπεί να πάνε όπου επιλέξουν και να πάρουν μαζί τους και την περιουσία τους. Επίσης οι πόλεις που παραδίδονται θα είναι ανεξάρτητες και θα πληρώνουν μόνον το φόρο του Αριστείδη. Δεν θα έχουν το δικαίωμα οι Αθηναίοι ή οι σύμμαχοί τους να κηρύξουν τον πόλεμο σε αυτές τις πόλεις εφόσον αυτές πληρώνουν το φόρο. Οι πόλεις αυτές είναι η ΄Αργιλος, η Στάγιρος, η Άκανθος, η Στώλος, η [[΄Ολυνθος]] και η Σπάρτωλος και στο εξής θα είναι ουδέτερες από συμμαχίες και δεν θα είναι σύμμαχες ούτε των Αθηναίων ούτε των Λακεδαιμονίων. Αν όμως οι πόλεις συμφωνήσουν και εφόσον το επιθυμούν, τότε οι Αθηναίοι θα μπορούν να τις κάνουν συμμάχους τους.
* Οι Ολύνθιοι, οι Ακάνθιοι, οι Σαναίοι, οι Σιγγίοι και οι Μηκυβερναίοι θα κατοικήσουν τις πόλεις τους. Οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοί τους θα δώσουν πίσω στους Αθηναίους το Πάνακτο.
* Οι Αθηναίοι αντίστοιχα θα αποδώσουν στους Λακεδαιμονίους το Κορυφάσιο, τα Κύθηρα, τα Μέθανα, τον Πτελεό και την Αταλάντη όπως και όσους Λακεδαιμονίους αιχμαλώτους έχουν οι ίδιοι ή οι σύμμαχοί τους και τους Πελοποννησίους άνδρες που είναι πολιορκημένοι στη Σκιώνη και όσους έστειλε εκεί ο [[Βρασίδας]] όπως και τους άλλους συμμάχους των Λακεδαιμονίων που κρατούνται στην Αθήνα ή σε άλλο μέρος που υπόκειται στην Αθήνα.
* Το ίδιο θα πράξουν και οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοί τους αντίστοιχα με αιχμαλώτους Αθηναίους ή συμμάχους των Αθηναίων.
* Όσον αφορά στους Σκιωναίους και του Τορωναίους και τους Σερμυλίους και άλλες πόλεις που μπορεί να έχουν οι Αθηναίοι, ας σκεφτούν και ας πράξουν με αυτούς όπως νομίζουν
:::«Θα τηρήσω τις συνθήκες και τις σπονδές αυτές χωρίς ατιμία και χωρίς δόλο»
 
* Η συμφωνία θα ανανεώνεται κάθε χρόνο
* Η συνθήκη άρχεται με [[έφοροι Σπάρτης|έφορο]] τον Πλειστόλα, το μήνα [[Αρτεμίσιος|Αρτεμίσιο]], την τετάρτη ημέρα<ref>[http://old.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0200&layout=&loc=5.19.1 Thucydides, The Peloponnesian War, Book 1, chapter 1<!-- Τίτλος που μπήκε από Bot -->]</ref> πριν το τέλος του (27η Αρτεμισίου), στην δε Αθήνα έγινε επί [[άρχων|άρχοντος]] Αλκαίου, το μήνα Ελαφηβολιώνα, την έκτη μέρα πριν από το τέλος του (25η Ελαφηβολιώνος) και ορκίστηκαν από την πλευρά των Λακεδαιμονίων ο Πλειστοάναξ, ο [[΄Αγις]], ο Πλειστόλας, ο Δαμάγητος, ο Χιόνις, ο Μεταγένης, ο ΄Ακανθος, ο Δάιθος, ο Ισχαγόρας, ο Φιλοχαρίδας, ο Ζευξίδας, ο΄Αντιππος, ο Τέλλος, ο Αλκινάδας, ο Εμπεδίας, ο Μηνάς και ο Δάφιλος. Από δεν την πλευρά των Αθηναίων ορκίστηκαν ο Λάμπων, ο Ισθμιόνικος, ο [[Νικίας]], ο Λάχης, ο Ευθύδημος, ο Προκλής, ο Πυθόδωρος, ο ΄Αγνων, ο Μυρτίλος, ο Θρασυκλής, ο Θεαγένης, ο Αριτάκτης, ο Ιώλκιος, ο Τιμοκράτης, ο Λέων, ο [[Λάμαχος]] και ο [[Δημοσθένης]].
 
* Αν επαναστατήσουν οι δούλοι, οι Αθηναίοι θα βοηθήσουν τους Λακεδαιμονίους με όλη τους τη δύναμη.
* Η συνθήκη αυτή θα ορκιστούμε ότι θα τηρηθεί και θα ανανεώνεται κάθε χρόνο διπλά, με τους Λακεδαιμονίους να πηγαίνουν επί τούτου στην Αθήνα στην εορτή των [[Διονύσια|Διονυσίων]] και με τους Αθηναίους να πηγαίνουν επί τούτου στη Λακεδαίμονα κατά την εορτή των Υακινθίων.
* Εάν οι Λακεδαιμόνιοι ή οι Αθηναίοι θελήσουν να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν ένα άρθρο από τη συνθήκη συμμαχίας, αυτό θα γίνεται σε συμφωνία με τους όρκους που έχουν πάρει οι δύο πλευρές.
 
Η συνθήκη αμυντικής συμμαχίας υπογράφηκε από τους ίδιους 34 άνδρες που είχαν υπογράψει και την "Ειρήνη του Νικία", 17 Λακεδαιμονίους και 17 Αθηναίους.
30.680

επεξεργασίες