Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ελληνικά Χρονικά»

μ
Διόρθωση λάθους CHECKWIKI 64 + επιμέλεια με τη χρήση AWB (8480)
μ (Διόρθωση λάθους CHECKWIKI 64 + επιμέλεια με τη χρήση AWB (8480))
[[Αρχείο:Ellinika Xronika 1825 01 07.jpg|thumb|right|300px|Η εφημερίδα Ελληνικά Χρονικά, φύλλο 07 Ιαν. 1825]]
Η εφημερίδα '''«Ελληνικά Χρονικά»''' εκδόθηκε στο [[Μεσολόγγι]] στις [[1 Ιανουαρίου]] [[1824]] με πρωτοβουλία και εξοπλισμό που διέθετε ο [[Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος]]. Από το φύλλο αριθ. 32 της 20ης Απριλίου 1824 άρχισαν να τυπώνονται στο αγγλικό πιεστήριο που έφερε με πολλές δυσκολίες στο Μεσολόγγι ο άγγλος συνταγματάρχης Λέστερ Στάνχοουπ (Leicester Stanhope).<ref> Ο Stanhope είχε ακολουθήσει στην [[Ελλάδα]] τον [[Λόρδος Βύρων|λόρδο Βύρωνα]] κι ήταν απεσταλμένος από τη [[Φιλελληνική Εταιρεία του Λονδίνου]] με ιδιαίτερη αποστολή να οργανώσει ταχυδρομεία, υγειονομική υπηρεσία και να βοηθήσει κυρίως στην ίδρυση πολιτικών εφημερίδων. «Ο Συνταγματάρχης (Κολονέλος) Στανχόπος κτ, ελθών από Λόνδραν επιφορτισμένος υπό της εκεί Φιλελληνικής Εταιρείας (Κομιτάτου) δια να συνεργήση μετ’ εμού υπέρ της ελευθερίας της Ελλάδος, μεταβαίνει ήδη εις την καθέδραν της Διοικήσεως, δια να Σας προσφέρη τας εκδουλεύσεις του, αι οποίαι θέλουν είσθαι μεγάλης ωφελείας πρόξενοι, και να Σας προβάλη μερικά σχέδιά του προς όφελος της Ελλάδος». (Εφημ. «Ελληνικά Χρονικά», φ. 1, απόσπασμα του γράμματος του Λόρδου Βύρωνος προς την Διοίκηση).</ref>. Κυκλοφορούσαν δύο φορές την εβδομάδα κι η τρίμηνη συνδρομή κόστιζε έξι ισπανικά τάλιρα. Εκδότης και διευθυντής της εφημερίδας ήταν ο Ελβετός [[φιλέλληνας]] γιατρός [[Ιάκωβος Μάγερ]], όπως προκύπτει από σχετική ειδοποίηση: ''«Ειδοποιούνται οι Κύριοι Συνδρομηταί, όταν λαμβάνωσιν οποιανδήποτε χρείαν πληροφορίας, ή ούτινος άλλου αναφερομένου εις την εφημερίδα, να διευθύνωσι τας επιστολάς των προς τον Συντάκτην, Δότορ Ιωάννην Ιάκωβον Μάγερ»''.<ref>Εφημ. «Ελληνικά Χρονικά», φ. 9/30-1-1824.</ref>. Εκατό φύλλα από κάθε έκδοση διανέμονταν δωρεάν στους κατοίκους του Μεσολογγίου με έξοδα της Διοικήσεως Δυτικής Ελλάδος, εφόσον η εφημερίδα ήταν ημιεπίσημο όργανο της Διοικήσεως Δυτικής Ελλάδος<ref>Επίσημη εφημερίδα της Γερουσίας της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας είναι η χειρόγραφη εφημερίδα «Ο Αχελώος» - Εφημερίς Πολιτική της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος». Αυτή είναι η πρώτη εφημερίδα που εκδόθηκε ως επίσημο όργανο κυβερνητικής αρχής. Εκδιδόταν «εν Βραχωρίω» (Αγρίνιο) με εκδότη τον Αρχιγραμματέα της Δυτικής Ελλάδας Νικ. Λουριώτη κι είναι γνωστά τα δύο πρώτα φύλλα της με χρονολογίες 24 και 25 Φεβρουαρίου 1822.</ref>
 
Η έκδοσή τους συνέπεσε με την πιο ηρωική περίοδο για την εξέλιξη του Αγώνα στη Δυτική Στερεά Ελλάδα -από την Πρωτοχρονιά του 1824 μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου του 1826. Στο διάστημα όμως αυτό σημειώθηκαν αρκετές διακοπές στην έκδοσή τους που οφείλονταν στα δεινά του πολέμου και τις τραγικές συνθήκες που δημιούργησε ο γενικός αποκλεισμός της πόλης του Μεσολογγίου από τις στρατιές του Κιουταχή και του Ιμπραήμ, η έλλειψη εφοδίων κι ο λιμός που ακολούθησε. Στο φύλλο 65-66 της 19ης Αυγούστου 1825, η εφημερίδα δικαιολογώντας τις διακοπές αυτές γράφει: ''«Ζητούμε συγγνώμην από τους κυρίους συνδρομητάς μας διά την διακοπήν, την οποίαν εξ ανάγκης μεταχειριζόμεθα ενίοτε εις την εφημερίδα. αι συνεχείς ζημίαι, τας οποίας από τον εχθρικόν πυροβολισμόν πάσχει η τυπογραφία, γίνονται αιτίαι αναπόφευκτοι ταύτης της διακοπής…».''
 
Ο επιτάφιος λόγος του Σπυρίδωνα Τρικούπη στον Βύρωνα φέρει την ένδειξη: ''«Λόγος αυτοσχεδιασμένος και εκφωνημένος από τον κ. Σπυρίδωνα Τρικούπην. Τυπώνεται δια προσταγής της Διοικήσεως. Μεσολόγγι 10 Απριλίου την Πέμπτην της εβδομάδος του Πάσχα 1824. Ετυπώθη παρά [[Δημήτριος Μεσθενέας|Δ. Μεσθενέως]]»'' Είναι η πρώτη εμφάνιση αυτού του τυπογράφου και λογίου, που καταγόταν από τη [[Θεσσαλονίκη]], είχε διδαχθεί την τυπογραφική τέχνη στο Παρίσι και μετέπειτα τ’ όνομά του σημειώνεται σ’ όλες τις εκδόσεις του Μεσολογγίου.
Η παρουσία του [[Λόρδος Βύρων|Βύρωνα]] και του συνταγματάρχη Στάνχοπ, του Pietro Gamba, φίλου και γραμματέα του Βύρωνα, εκδότη της ξενόγλωσσης εφημερίδας ''Τelegrafo Greco'', και άλλων πολλών φιλελλήνων, συνετέλεσε ώστε να παρουσιάζονται στα ''Ελληνικά Χρονικά'' ειδήσεις, πληροφορίες και ενδιαφέρουσες εξιστορήσεις για το [[Φιλέλληνας |φιλελληνικό κίνημα]]. Επίσης δημοσιεύονταν άρθρα για τη φιλολογία, για την ποίηση, κείμενα που πρόβαλαν εξέχουσες ελληνικές προσωπικότητες. Αλλά στα ''Ελληνικά Χρονικά'' δίνουν ιδιαίτερη προτεραιότητα στην πολιτική θεωρία: κείμενα διαπνεόμενα από φιλελεύθερο πνεύμα , συχνά επώνυμα, ([[Θεόδωρος Νέγρης|Θεόδωρος Νέγρης]], [[Σπυρίδων Τρικούπης|Σπυρίδων Τρικούπης]] κ.α )στις οποίες αναλύονται έννοιες όπως η δημοκρατία και η μοναρχία, η ελευθεροτυπία, ο δεσποτισμός, η αναρχία.<ref>Αικατερίνη Κουμαριανού, «Έντυπες εφημέριδες», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΒ, 1975, σελ.584</ref>
 
Ο [[Δημήτριος Μεσθενέας]] διηύθυνε το τυπογραφείο και κοντά του μαθήτευσαν οι Μεσολογγίτες Ιωάννης Πεπονής<ref>Η καταγωγή του ήταν από το Μεσολόγι κι ήταν γιος του πλοιάρχου Αναστάση Πεπονή. ‘Εμαθε την τυπογραφική τέχνη στην Τεργέστη όπου διέμενε κατά τα νεανικά του χρόνια. Μυήθηκε στην [[Φιλική Εταιρεία]] και βοήθησε στην εκτύπωση των πρώτων επαναστατικών φυλλαδίων. Για την δράση του διώχθηκε από τους αυστριακούς, αλλά διέφυγε στην Κεφαλλονιά κι από εκεί έφθασε στο Μεσολόγγι. Μετά την εγκατάσταση του τυπογραφείου εργαζόταν άλλοτε ως μεταφραστής και άλλοτε ως στοιχειοθέτης, για την έκδοση των «Ελληνικών Χρονικών».</ref> και Χρήστος Ντάγκλας, καθώς κι ο Σάμιος Σπυρίδων Παιδάκος.<ref>
 
Ο Σπ. Παϊδάκος έμαθε την τυπογραφική τέχνη στο τυπογραφείο του Stanhope κι όπως αναφέρεται (Ανδρέα Χούμη: ''Η τυπογραφία εν Σύρω'', Σύρος 1901) εργάστηκε ως τυπογράφος και στη [[Σύρος|Σύρο]]. Προλόγισε μια έκδοση του Στασινού Μικρούλη, που αναφέρεται έμμετρα και με λαϊκό τρόπο στις πολιορκίες του Μεσολογγίου (1822) και Αιτωλικού (1823) κι έχει τον μακροσκελή τίτλο: «Ιστορία της Δυτικής Χ(έρσου) Ελλάδος ποίημα απλούν...).</ref>. Τις μεταφράσεις για τον Μάγερ έκανε ο Δ. Παυλίδης, δάσκαλος από τη Σιάτιστα κι ο Θανάσης Πεπονής βοηθούσε μερικές φορές στη στοιχειοθεσία. Πάντως, αν και δεν αναφέρεται σε καμιά έκδοση, είναι βέβαιο ότι στο τυπογραφείο αυτό εργαζόταν ως υφιστάμενος του Μαυροκορδάτου και ο Παύλος Πατρίκιος, που τον είχε ακολουθήσει όταν το 1822 έφυγε από την [[Κόρινθος|Κόρινθο]].
 
Εκτός από τα «Ελληνικά Χρονικά» το 1824 εκδόθηκαν ακόμα κι οι εφημερίδες: «[[Ο Φίλος του Νόμου]]» στην [[Ύδρα]], ο «[[Ελληνικός Τηλέγραφος]]» στο Μεσολόγγι κι η «[[Εφημερίς των Αθηνών]]» στην Αθήνα.
*Ευάγγελος Α. Βουτσινάκης, ''Εθνικό Τυπογραφείο-Εφημερίς της Κυβερνήσεως'', Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα 2005.
*Γ.Δ. Δημακόπουλος, ''Η διοικητική οργάνωσις κατά την Ελληνικήν Επανάστασιν, 1821-1827,'' εν Αθήναις 1966.
*Κ. Μάγερ, ''Ιστορία του ελληνικού Τύπου'', τόμος Α΄ (1821 - 1826), Αθήνα 1957.
*Ν. Ε. Σκιαδάς, ''Χρονικό της Ελληνικής Τυπογραφίας'', τόμοι Α' (1476 - 1828) και Γ’ (1863 - 1909), Αθήνα 1982.
*Στ. Κ. Τσίντζος, ''Μεσολόγγι κοιτίς της Ελευθερίας'', Αθήναι 1936.
*[http://medusa.libver.gr/handle/123456789/2626 Ελληνικά Χρονικά], Μέδουσα, Ψηφιακό Αποθετήριο: Ψηφιακό αντίγραφο τευχών της εφημερίδας
* Βασίλης Φουρτούνης, Τα έντυπα της επανάστασης [http://www.fourtounis.gr/arthra/2011/14-08/14.html]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
[[Κατηγορία:Ελληνικές εφημερίδες]]
30.823

επεξεργασίες