Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ωριγένης»

13.230 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 8 έτη
μ (r2.7.2) (Ρομπότ: Προσθήκη: sw:Origen)
Ετικέτα: μεγάλη αφαίρεση
Ο '''Ωριγένης''', το πλήρες όνομά του ήταν '''Ωριγένης Αδαμάντιος''', υπήρξε μια από τις σημαντικότερες μορφές των πρωτοχριστιανικών χρόνων. Γεννήθηκε πιθανώς στην [[Αλεξάνδρεια]], περίπου το [[185]] και πέθανε στην [[Καισάρεια]], περίπου το [[251]]. [[Αναθεματισμός|Αναθεματίστηκε]] μετά τον θάνατό του ο ίδιος και οι ιδέες του από τη [[Δεύτερη Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης|Δεύτερη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης]] (Ε΄ [[Οικουμενικές Σύνοδοι|Οικουμενική Σύνοδος]]) το [[553]] μ.Χ.<ref>Τα 15 αναθέματα κατά του Ωριγένη μπορούν να βρεθούν στα αγγλικά [http://www.comparativereligion.com/anathemas.html εδώ] και στην ελληνική Βικιθήκη στην σχετική αναφορά στους [[s:Κανόνες Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου|Κανόνες Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου]].</ref>
 
ηφγγ ρφγκωξφ ι θγβιω ι ξη'β ογξ η γφ γ
== Βίος ==
ηξ
Πρώτος δάσκαλός του ήταν ο πατέρας του [[Λεωνίδης]]. Το [[202]] στις διώξεις του [[Σεπτίμιος Σεβήρος|Σεπτίμιου Σεβήρου]] ο πατέρας του Ωριγένη έγινε μάρτυρας του [[Χριστιανισμός|Χριστιανισμού]]. Ο θάνατος του Λεωνίδη άφησε πίσω του μια εννεαμελή οικογένεια σε κατάσταση ακραίας φτώχειας, πολύ περισσότερο μετά τη δήμευση της πατρικής περιουσίας.Ο Ωριγένης πέρασε στην προστασία μιας πλούσιας γυναίκας για σύντομο χρονικό διάστημα, την οποία εγκατέλειψε εξαιτίας του ότι στην οικογένειά της ανήκε κι ένας αιρετικός ονόματι Παύλος. Δεδομένου ότι η διδασκαλία του πατέρα του, του επέτρεπε να διδάσκει, αναβίωσε το [[203]] το κατηχητικό σχολείο, ο τελευταίος δάσκαλος του οποίου, ο [[Κλήμης ο Αλεξανδρεύς|Κλήμης]], προφανώς είχε διωχθεί. Ωστόσο οι διώξεις συνεχίζονταν κι έτσι ο νέος δάσκαλος επισκεπτόταν ακατάπαυστα τους φυλακισμένους, παρευρισκόταν στα δικαστήρια και ανακούφιζε τους καταδικασμένους. Το γιατί ο ίδιος δε διώχθηκε, παραμένει άγνωστο.
δλ΄ξ
 
δοηξ ηξ
Η φήμη του και ο αριθμός μαθητών του αυξήθηκαν γρήγορα, έτσι ώστε ο Δημήτριος, επίσκοπος της Αλεξανδρείας, τον περιόρισε στην κατήχηση του χριστιανικού δόγματος και μόνο. Ο Ωριγένης, για να είναι εντελώς ανεξάρτητος, πούλησε τη βιβλιοθήκη του για ένα ποσό που του εξασφάλισε το καθημερινό εισόδημα των 4 οβολών, με τους οποίους έζησε την υπόλοιπη ζωή του. Διδάσκοντας στο μεγαλύτερο τμήμα της, αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας στη μελέτη της [[Βίβλος|Βίβλου]] και έζησε μια ζωή άκαμπτου ασκητισμού. Η φλογερή τάση του για ασκητισμό τον έκανε να ακολουθήσει κυριολεκτικά την εντολή του Ιησού Χριστού «{{πολυτονικό|''εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν''}}» ([[s:Κατά Ματθαίον#ιθ'|Ματθαίος 19:12]]) και [[Ευνουχισμός|αυτοευνουχίστηκε]]. Σε τούτη την απόφαση ήταν εν μέρει επηρεασμένος, επίσης, από την πεποίθησή του ότι ο Χριστιανός πρέπει να ακολουθεί τις λέξεις του Κυρίου του δίχως επιφυλάξεις. Ωστόσο αργότερα έκρινε διαφορετικά την ακραία πράξη του.
ξ'
 
δηξ δη
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του [[Καρακάλλας|Καρακάλλα]], περίπου το [[211]]-[[212]], ο Ωριγένης έκανε μια σύντομη επίσκεψη στη [[Ρώμη]], αλλά η σχετική χαλαρότητα των χριστιανικών ηθών υπό την αρχιερατική διοίκηση του Ζεφυντίτη φαίνεται πως τον απογοήτευσε. Επιστρέφοντας στην Αλεξάνδρεια άρχισε πάλι να διδάσκει με νέο ζήλο, ενδυναμωμένος από τις αντιθέσεις. Όμως, οι μαθητές του στην [[Κατηχητική Σχολή της Αλεξάνδρειας|Κατηχητική Σχολή]] αυξήθηκαν τόσο, ώστε δεν αρκούσε ένας άνθρωπος για να τα βγάλει πέρα με τους πολυπληθείς κατηχούμενους που πίεζαν ανυπόμονα για στοιχειώδη εκπαίδευση, και τους βαπτισμένους που αναζητούσαν ερμηνεία της Βίβλου. Υπό αυτές τις περιστάσεις, ο Ωριγένης εμπιστεύτηκε τη διδασκαλία των κατηχουμένων στον Ηρακλά, τον αδελφό του μάρτυρα Πλούταρχου, του πρώτου μαθητή του. Καθώς το ενδιαφέρον του στρεφόταν όλο και περισσότερο προς την ''εξήγηση'', μελέτησε αναλόγως τα [[Εβραϊκή γλώσσα|Εβραϊκά]], αν και δε διαθέτουμε κάποια συγκεκριμένη γνώση για την εκπαιδευτική του δραστηριότητα σε αυτή τη [[γλώσσα]]. Περίπου το 212 ή το [[213]] ο Ωριγένης γνωρίζεται με τον [[Αμβρόσιος Αλεξανδρείας|Αμβρόσιο Αλεξανδρείας]], τον οποίο μεταστρέφει από τον [[Βαλεντιανισμός|Βαλεντιανισμό]] στην [[Ορθοδοξία]]. Αργότερα, το [[218]], ο πλούσιος Αμβρόσιος έκανε μια επίσημη συμφωνία με τον Ωριγένη για την έκδοση των έργων του.
[οξ δ[ ξδπ[
 
πξηδγ[ι η
Όλα τα επόμενα έργα του Ωριγένη (εκτός από τα κηρύγματά του) ήταν αφιερωμένα στον Αμβρόσιο. Κατά το 213 ή [[214]] ο Ωριγένης επισκέφθηκε την [[Αραβία]] κατά παράκληση του έπαρχου, ο οποίος ήθελε να συζητήσει μαζί του. Έμεινε για σύντομο χρονικό διάστημα στην Πέτρα και κατόπιν επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια. Την επόμενη χρονιά, το [[215]], εξαιτίας μιας εξέγερσης ο Καρακάλλας εξαπέλυσε τους στρατιώτες του να λεηλατήσουν την πόλη, έκλεισε τα σχολεία και έδιωξε όλους τους αλλοδαπούς. Το τελευταίο μέτρο ανάγκασε το Αμβρόσιο να καταφύγει στην [[Καισάρεια]], όπου εγκαταστάθηκε πλέον μόνιμα. Ακολούθησε ο Ωριγένης, καθώς η αναταραχή σταμάτησε τη δραστηριότητά του ως δασκάλου και έθεσε την ασφάλειά του σε κίνδυνο. Έφυγε από την [[Αίγυπτος|Αίγυπτο]], πηγαίνοντας προφανώς με τον Αμβρόσιο στην Καισάρεια, όπου έμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα. Εκεί, άρχισε να διδάσκει την ερμηνεία των Γραφών, κατά παράκληση του επισκόπου της Ιερουσαλήμ Αλέξανδρου και του Θεόκτιστου Καισαρείας. Όταν η σύγχυση στην Αλεξάνδρεια σταμάτησε, ο Δημήτριος ανακάλεσε τον Ωριγένη, πιθανώς το [[216]].
πδ
 
ιηιηξ[ιδξ
Από τη δραστηριότητά του Ωριγένη κατά τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας λίγα είναι γνωστά, αλλά αφιερώθηκαν προφανώς στη διδασκαλία και το γράψιμο. Το τελευταίο έγινε ευκολότερο με τη βοήθεια του Αμβρόσιου, ο οποίος του παρείχε επτά στενογράφους για υπαγόρευση πολλούς γραφείς για να ετοιμάζουν τα αντίγραφα και διάφορα κορίτσια για να πολλαπλασιάζουν αυτά τα αντίγραφα. Κατά παράκληση του Αμβρόσιου άρχισε έναν εκτενή σχολιασμό της Βίβλου, αρχίζοντας με τον Ιωάννη. Συνέχισε με τη ''Γένεση'', τους ''Ψαλμούς'' και τους ''Θρήνους'', εκτός από τις συνοπτικές εξηγήσεις των επιλεγμένων κειμένων, (που διαμορφώνουν τα δέκα βιβλία του, τους ''Στρωματείς''). Έγραψε επίσης δύο βιβλία για την Ανάσταση και το έργο του ''Περί των Πρώτων Αρχών''.
οηι
 
ξδηιξ[ηγ ξι
Περίπου [[230]] ο Ωριγένης έκανε το μοιραίο ταξίδι, που επρόκειτο να τον αναγκάσει να σταματήσει το έργο του στην Αλεξάνδρεια για τα επόμενα χρόνια της ζωής του. Όντας στην [[Ελλάδα]], σε κάποια εκκλησιαστική αποστολή, έκανε μια επίσκεψη στην Καισάρεια, όπου καλωσορίστηκε εγκάρδια και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Ο Δημήτριος, που θεώρησε αυτή την πράξη ως παράβαση των δικαιωμάτων του, εξαγριώθηκε όχι μόνο γιατί ο Ωριγένης ήταν υπό την αρμοδιότητά του, αλλά και γιατί ο Δημήτριος ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την επισκοπική χειροτονία στην Αίγυπτο. Συγκάλεσε, λοιπόν, επισκοπική σύνοδο, η οποία κήρυξε τη χειροτονία του άκυρη και εξόρισε τον Ωριγένη από την Αλεξάνδρεια το [[231]].
[γηιξδο[ιη[οι
ξ [η ξη
Ο Ωριγένης έφυγε από την Αλεξάνδρεια και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Καισάρεια. Ακολούθησε μια σειρά από επιθέσεις εναντίον του, που φαίνεται ότι προέρχονταν από την Αλεξάνδρεια, είτε για τον ευνουχισμό του (έγκλημα, σύμφωνα με το [[ρωμαϊκό δίκαιο]]) είτε για την ετεροδοξία του. Ωστόσο, όλα αυτά μόνον η Ρώμη τα πρόσεξε. Η [[Παλαιστίνη (ιστορική περιοχή)|Παλαιστίνη]], η [[Φοινίκη]], η [[Αραβία]] και η [[Αχαΐα]] δεν έδωσαν καμία προσοχή στις κατηγορίες. Στην Αλεξάνδρεια ο Ηρακλάς τέθηκε επικεφαλής του σχολείου του Ωριγένη και σύντομα, μετά το θάνατο του Δημήτριου, έγινε επίσκοπος. Στην Καισάρεια ο Ωριγένης έγινε δεκτός με χαρά, ενώ φιλοξενήθηκε επίσης στην [[Καππαδοκία]] και την [[Αντιόχεια]]. Αγαπήθηκε πολύ από τους μαθητές για τα κηρύγματα, τη [[διαλεκτική]], τη [[φυσική]], την [[ηθική]] και τη [[μεταφυσική]] του, θέτοντας κατά συνέπεια τα θεμέλιά του για το θέμα της [[Θεολογία|θεολογίας]]. Προσπάθησε να καταγράψει την [[επιστήμη]] από τη χριστιανική άποψη και να ανυψώσει τον [[Χριστιανισμός|Χριστιανισμό]] σε μια κοσμική θεωρία συμβατή με τον Ελληνισμό.
ξδηπ ξ
 
η[διξ[ιδ
Λίγα είναι γνωστά για τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του Ωριγένη. Κήρυττε τακτικά τις Τετάρτες και τις Παρασκευές και αργότερα καθημερινά. Προφανώς ανέπτυξε μια εξαιρετική λογοτεχνική παραγωγικότητα, ενώ τα περιστασιακά ταξίδια του γίνονταν κυρίως για λόγους έρευνας. Κατά τη διάρκεια των διωγμό του [[Δέκιος|Δέκιου]] το [[249]]/[[250]] συνελήφθη, φυλακίστηκε, βασανίσθηκε σκληρά δίχως να λυγίσει. Προφανώς τα βασανιστήρια τον κατέβαλαν ιδιαίτερα και τον οδήγησαν τελικά στο θάνατο. Σύμφωνα με την παράδοση ο θάνατος και η ταφή του έγιναν στην [[Τύρος|Τύρο]] ή, σύμφωνα με άλλη εκδοχή, στην [[Καισάρεια (παράλιος)|Καισάρεια]] της [[Παλαιστίνη (ιστορική περιοχή)|Παλαιστίνης]].
ξιπδηι
ο
δ ξιδιξδγοι
ξδξο
ιδξξιδξ
δι
η
δ[γκξ
κδηξδκ
 
== Το συγγραφικό έργο ==
Ανώνυμος χρήστης