Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νουβέλα»

1.727 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 8 έτη
μ
Προσθ.+ πηγές
μ (Ρομπότ: Προσθήκη: hy:Նովել)
μ (Προσθ.+ πηγές)
[[File:Nouvelle Année 1873.jpg|thumb|200px|right|Προμετωπίδα βιβλίου έτους 1873]]
Η '''Νουβέλα''' είναι αφηγηματικό είδος της λογοτεχνικής [[πεζογραφία]]ς το οποίο χαρακτηρίζεται από τη συντομία στην έκταση, μεταξύ [[διήγημα|διηγήματος]], που είναι εκτενέστερο, και [[μυθιστόρημα|μυθιστορήματος]] που είναι συντομότερο, και παράλληλα από τον ρεαλισμό του ύφους του και την ύπαρξη συγκεκριμένης πλοκής. ΟΓενικά διεθνήςστη αυτόςνουβέλα όροςτο (novella)βάρος προέρχεταιτου απόσυγγραφέα τορίχνεται [[Λατινικά|λατ.]]περισσότερο επίθετο novusστην (=νέος)ηθογραφία και φέρεταιψυχογραφία νατων χρησιμοποιήθηκεχαρακτήρων αρχικάκαι απόόχι τοντόσο [[Βοκάκιος|Βοκάκιο]]στα γιααναφερόμενα τιςεπεισόδια ιστορίεςκαι τουτην Δεκαημέρουπλοκή του (Decameron)τους.<ref>br Εγκυκλοπαίδεια Δομή, σ. 149,τόμ. 21 ISBN 960-8177-71-5</ref>
Ο διεθνής αυτός όρος (novella) προέρχεται από το [[Λατινικά|λατ.]] επίθετο novus (=νέος) και φέρεται να χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον [[Βοκάκιος|Βοκάκιο]] για τις ιστορίες του Δεκαημέρου του (Decameron),<ref> Εγκυκλοπαίδεια Δομή, σ. 149,τόμ. 21 ISBN 960-8177-71-5</ref>
 
Αρχαιότατη και πολύ πλούσια είναι η ανατολική νουβέλα, ιδιαίτερα εκείνη που αναπτύχθηκε στον ινδικό χώρο. Έτσι, για παράδειγμα, η περίφημη συλλογή ''Καλίλα'' και ''Ντμίνα''<ref>Σάλε Σάντε Τζαλάντ, Οι μύθοι του Καλίλα και του Ντμίνα ISBN 960-14-1146-1</ref> προήλθε σχεδόν ολοκληρωτικά από την [[Παντσατάντρα]] (pantca-tantra= πέντε βιβλία), ενώ η αραβική νουβέλα αντπροσωπεύεται από το έργο ''χίλιες και μία νύχτες''. Κατά το 17ο και το 18ο αι. το είδος παράκμασε εντελώς, αναστήθηκε ωστόσο με το ρομαντισμό κυριότερο χαρακτηριστικό της οποίας ήταν ο τονισμός του αισθηματικού και ψυχολογικού στοιχείου. Οι σημαντικότεροι συγγραφείς νουβέλας την περίοδο αυτή είναι ο [[Νικολάι Γκόγκολ]] και ο [[Αλεξάντρ Πούσκιν]] στη [[Ρωσία]], ο [[Προσπέρ Μεριμέ]] στη [[Γαλλία]], o Μωπασάν, ο Θερβάντες, κ.α.<br />
Αντίστοιχα στην [[Ελλάδα]], νουβέλες έχουν χαρακτηριστεί "Τα ρόδινα ακρογιάλια" του [[Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης|Α. Παπαδιαμάντη]], "Ο Ζητιάνος" του [[Ανδρέας Καρκαβίτσας|Α. Καρκαβίτσα]], "Ο Κατάδικος" του Κ. Θεοτόκη, "Η Ιστορία ενός αιχμαλώτου" του [[Στρατής Δούκας|Στρατή Δούκα]] καθώς και κάποια ακόμα έργα των Ζαμπελίου, Καλλιγά, Βιζυηνού, Δροσίνη, Κονδυλάκη, Νιρβάνα, Πικρού, Παρορίτη, Κοκκίνου και Χατζοπούλου καίτοι χαρακτηρίστηκαν άλλα ως διηγήματα και άλλα ως μυθιστορήματα που όμως παρουσιάζουν την ηθογραφική διαφορά.
 
Τον 20ο αι. τελικά ταυτίστηκε οριστικά με το σύντομο διήγημα. Δάσκαλοι αυτής της νουβέλας θεωρούνται ο [[Τζαίημς Τζόυς]] με τους Δουβλινέζους, ο [[Έρνεστ Χέμινγουεϊ]] κ.α.
==Παραπομπές==
{{παραπομπές}}
 
==Πηγές==
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.14ος, σελ.578.
 
== Βιβλιογραφία ==
41.167

επεξεργασίες