Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
}}
Η '''χαρουπιά''' (επιστ: '''''Κερωνία η έλλοβος και Κερατέα η έλλοβος''''', '''''Ceratonia siliqua''''') είναι [[δέντρο]] αείφυλλο και ανήκει στην οικογένεια των [[Κυαμοειδή|Κυαμοειδών]], στη τάξη των [[Κυαμώδη|Κυαμωδών]].
==Περιγραφή==
Η χαρουπιά είναι δέντρο μακρόβιο, πολύγαμο, μόνοικο ή δίοικο, ιθαγενές της Μεσογείου. Εχει φλοιό καστανόφαιο, λεπτό, κόμη πυκνή συνήθως σφαιρική, φύλλα πτερωτά με 4 – 10 φυλλάρια ακέραια, δερματώδη βαθυπράσινα και γυαλιστερά από πάνω, ωχροπράσινα από κάτω, άνθη με βαριά οσμή, χωρίς πέταλα, μικρά, σε μασχαλιαίους ή πλευρικούς κοκκινωπούς βότρυες δίκλινα συνήθως, με κάλυκα μικρό πρασινωπό πεντάλοβο, πέντε στήμονες, μακριούς στα αρσενικά άνθη, κοντούς και κατά κανόνα άγονους στα θηλυκά ή ερμαφρόδιτα. Η χαρουπιά είναι είδος δασικό, γεωργικό, βιομηχανικό και καλλωπιστικό. Το ξύλο της δίνει ξυλάνθρακες αρίστης ποιότητας, το καρδιόξυλό της χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία, την ξυλογλυπτική, την τορνευτική και τη βαρελοποιία ενώ ο φλοιός και τα φύλλα της στη βρυσοδεψία και τη βαφική. Καλλιεργείται εύκολα και ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη εκτός από τα υγρά και τα άπορα. Η καρποφορία της αρχίζει συνήθως το 6-7 έτος και συνεχίζεται για πολλά χρόνια. Η ωρίμανση του καρπού διαρκεί σχεδόν ένα χρόνο από το Φθινόπωρο που γίνεται η ανθοφορία μέχρι τα τέλη Αυγούστου του επόμενου έτους που αρχίζουν να πέφτουν οι ώριμοι πια καρποί. Τα [[φύλλο (βοτανική)|φύλλα]] της είναι σύνθετα, σκληρά ωοειδή με λείες παρυφές σχηματίζοντας πυκνό φύλλωμα.
Μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 13 μέτρα, βρίσκεται σε όχθες ποταμών και παράκτιες περιοχές της [[Μεσόγειος|Μεσογείου]] είναι δε γνωστή και με το όνομα '''ξυλοκερατιά''', ενώ στην Κύπρο ως "τερατσιά", από την [[Αρχαία ελληνική γλώσσα|αρχαιοελληνική]] λέξη ''κεράτιον'', για το χαρούπι. Από τη λέξη ''κεράτιον'' προέρχεται και η λέξη [[καράτι]], γιατί το βάρος του σπόρου των χαρουπιών ορίστηκε ως η πιο μικρή μονάδα μέτρησης για χρυσό και πολύτιμους λίθους.
 
Τα [[φύλλο (βοτανική)|φύλλα]] της είναι σύνθετα, σκληρά ωοειδή με λείες παρυφές σχηματίζοντας πυκνό φύλλωμα.
Τα [[άνθος|άνθη]] της είναι μικρά πράσινα χωρίς πέταλα. Γνωστό από την αρχαιότητα όπου το καλλιεργούσαν για τους [[καρπός|καρπούς]] του τα '''χαρούπια''' ή ξυλοκέρατα.
[[Αρχείο:Carobs.JPG|thumb|left|200px|Χαρούπια]]
Τα χαρούπια είναι μακριά, στριφτά και σκληρά πράσινου χρώματος όταν είναι άγουρα και ξυλώδη εξωτερικά ,καστανού χρώματος όταν είναι ώριμα.
Η σάρκα τους έχει ευχάριστη, γλυκιά γεύση και περιέχει πολλά και πολύ σκληρά σπόρια.
Μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 13 μέτρα, βρίσκεται σε όχθες ποταμών και παράκτιες περιοχές της [[Μεσόγειος|Μεσογείου]] είναι δε γνωστή και με το όνομα '''ξυλοκερατιά''', ενώ στην Κύπρο ως "τερατσιά", από την [[Αρχαία ελληνική γλώσσα|αρχαιοελληνική]] λέξη ''κεράτιον'', για το χαρούπι. Από τη λέξη ''κεράτιον'' προέρχεται και η λέξη [[καράτι]], γιατί το βάρος του σπόρου των χαρουπιών ορίστηκε ως η πιο μικρή μονάδα μέτρησης για χρυσό και πολύτιμους λίθους.
 
==Χρήσεις==
Τα χαρούπια χρησιμοποιούνται ως ζωοτροφή και στη παρασκευή οινοπνευματωδών ποτών. Ακόμα αλευροποιούνται και χρησιμοποιούνται στη παρασκευή ενός θρεπτικού αλευριού κατάλληλου για βρεφικούς κοιλόπονους και παιδικές γαστρεντερίτιδες. Από τα σπόρια τους εξάγεται μία κολλώδης ουσία (κόμμι) χρήσιμη στη χαρτοβιομηχανία καθώς και ως στερεωτικό σε διάφορα τρόφιμα.
Το [[ξύλο]] της χαρουπιάς χρησιμοποιείται σε ξύλινες διακοσμήσεις.
3.536

επεξεργασίες