Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γεώργιος Γεννάδιος»

Ο '''Γεώργιος Γεννάδιος''' ([[1786]] [[Σηλυβρία]] [[Θράκη|Θράκης]] - 1854) ήταν διδάσκαλος του Γένους στην [[Επανάσταση του 1821]].
== Βιογραφία ==
Γεννήθηκε το [[1786]] στη [[Σηλυβρία]] [[Ανατολική Ρωμυλία|Ανατολικής Ρωμυλίας]] και κατάγονταν από τα [[Δολιανά Ιωαννίνων|Δολιανά]] του [[Ζαγόρι|Ζαγορίου]]<ref>[http://blacksea.ehw.gr/Forms/fLemmaBody.aspx?lemmaid=11155 Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Γεώργιος Γεννάδιος]</ref>. Πατέρας του ήταν ο ιερέας Αναστάσιος, ο λεγόμενος Παπαναστασίου, και μητέρα του η Άννα ή Σωσάννα. Λόγω της ωμότητας των Τούρκων ο πατέρας του αναγκάστηκε να καταφύγει μαζί με την οικογένειά του στα Σηλύμβρια της Θράκης, όπου και πέθανε μετά από τρία χρόνια. Η μητέρα του πήρε τον μικρό Γιωργάκη και επέστρεψε στα [[Δολιανά]], όπου διέμεινε στουσε συγγενείς της. Εκεί αυτοίΑυτοί φρόντισαν την μητέρα και το παιδί και έδωσαν στον μικρό Γεώργιο μια αξιέπαινηαξιόλογη μόρφωση. Αφού ο Γεώργιος έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο χωριό, συνέχισε το σχολείο στα [[Ιωάννινα]], και αργότερα πήγε στο [[Βουκουρέστι]] για σπουδές, όπου ένας θείος του ήταν ηγούμενος σε μοναστήρι της πόλης αυτής. Δάσκαλός του στο Βουκουρέστι ήταν ο περίφημος Φωτιάδης. Από εκεί πήγε στην [[Λειψία]] για να συνεχίσει τις σπουδές του στα Γερμανικά.
Έλαβε μέρος σε μερικές μάχες στην [[Ελλάδα]] και κινδύνεψε. Μετά από την αποκατάσταση της ειρήνης μόχθησε υπέρ του ορφανοτροφείου στην [[Αίγινα]] και για τον σχηματισμό [[Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος|δημόσιας βιβλιοθήκης]]. Χρημάτισε ως καθηγητής Πανεπιστημίου και Γυμνασιάρχης.
 
Έλαβε μέρος σε μερικές μάχες στην [[Ελλάδα]] και κινδύνεψε. Μετά από την αποκατάσταση της ειρήνης μόχθησε υπέρ του ορφανοτροφείου στην [[Αίγινα]] και για τον σχηματισμό [[Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος|δημόσιας βιβλιοθήκης]]. Χρημάτισε ως καθηγητής Πανεπιστημίου και Γυμνασιάρχης.
Πέθανε τον Νοέμβριο του 1854 και τιμήθηκε από τον υπουργό των Εκκλησιαστικών και της Δημόσιας Εκπαίδευσης που σε επιστολή του στην χήρα του ονόμασε τον θάνατό του εθνική συμφορά.
 
Πέθανε τον Νοέμβριο του 1854 και τιμήθηκε από τον υπουργό των Εκκλησιαστικών και της Δημόσιας Εκπαίδευσης πουο οποίος, σε επιστολή του στην χήρα του, ονόμασεαποκάλεσε τον θάνατό του εθνική συμφορά.
 
== Πηγές ==