Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αλτομιρά Μεσσηνίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
[[Εικόνα:Αλτομιρά Άγιος Γεώργιος.jpg|thumb|right|200px|Η μονή του Αγ. Γεωργίου]]
 
Τα Αλτομιρά βρίσκονται στο 12ο χιλιόμετρο του δρόμου Κάμπου-Καλαμάτας, σε ανηφορικό δρόμο προς το Ταΰγετο, αμφιθεατρικά κτισμένα σε μια βουνοπλαγιά. Σύμφωνα με τοπική παράδοση, η περιοχή οφείλει το όνομά της σε κάποιο ληστή ή φυγάδα που ονομαζόταν Αλτόμορος και είχε καταφύγει στην περιοχή. Το ορεινό έδαφος αποτελούσε καταφύγιο των κλεφτών επί Τουρκοκρατίας και ανήκε στην καπετανία και εξαρχία της Ζαρνάτας.
Τα '''Αλτομιρά''' είναι ορεινό χωριό του [[Δήμος Αβίας|Δήμου Αβίας]] του [[Νομός Μεσσηνίας|Νομού Μεσσηνίας]]. Το χειμώνα είναι ακατοίκητα ενώ το καλοκαίρι κατοικούν λίγοι κτηνοτρόφοι και κάποιοι παραθεριστές.
Τα Αλτομιρά έχουν παλιά πέτρινα σπίτια, εξαίρετα δείγματα της Μανιάτικης αρχιτεκτονικής, εκ των οποίων αρκετά έχουν αναπαλαιωθεί. Το 1999 κηρύχθηκε διατηρητέος οικισμός από το Υπουργείο Πολιτισμού.
 
Κεντρικός ναός του χωριού είναι ο ''Άγιος Αθανάσιος'', χτισμένοςκτισμένος γύρωπερίπου στοτο 1865. ΣτηνΣτα περιφέρεια των ΑλτομιρώνΑλτομιρά ανήκει και το μεταβυζαντινό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου., <brενώ />σημαντικό πόλο έλξης αποτελεί το λιθόστρωτο μονοπάτι Μπίλιοβο που κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και συνέδεε το χωριό με τα πεδινά χωριά της περιοχής.
Στα Αλτομιρά, το Υπουργείο Πολιτισμού με απόφασή του, έχει χαρακτηρίσει ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο το συγκρότημα κτιρίων φερομένης ιδιοκτησίας Δημητρίου Μαργέλη.
Αξιόλογο είναι, επίσης, το λιθόστρωτο μονοπάτι ''Μπίλιοβο'' που κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και συνέδεε το χωριό με τα πεδινά χωριά της περιοχής. Σήμερα αποτελεί πόλο έλξης οικοπεριηγητών.
 
== Ιστορικές αναφορές ==
31

επεξεργασίες