Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ουγγαρία»

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 8 έτη
Μόχατς ----> Μοχάτς
(Μόχατς ----> Μοχάτς)
(Μόχατς ----> Μοχάτς)
Το βασίλειο των Μαγυάρων, αν και δέχτηκε αρκετές εισβολές, με σημαντικότερη αυτή των [[Τάταροι|Τατάρων]] στις αρχές του [[13ος αιώνας|13ου αιώνα]], κατάφερε να αναδειχτεί σε σημαντική ευρωπαϊκή δύναμη. Η Ουγαρία γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθιση τον 12ο αιώνα μ.Χ. καθώς έγινε κέντρο εμπορίου και ενδιάμεσος σταθμός όσων ταξίδευαν στους Άγιους Τόπους είτε ως προσκυνητές είτε ως πολεμιστές. Η πρώτη μεγάλη καταστροφή της Ουγγαρίας έγινε το 1240 μ. Χ. από την επιδρομή των Μογγόλων και της "Χρυσής Ορδής". Μετά την αιφνιδιαστική αποχώρηση των Μογγόλων, ο Βασιλιάς Μπέλλα ΙV αναγκάστηκε να χτίσει την Χώρα του σχεδόν από την αρχή. Σύντομα το (μάλλον ασήμαντο πλέον) στέμμα της Ουγγαρίας πέρασε διαδοχικά στον Ροβέρτο του Αντζού (1308-1342), στον Λουδοβίκο τον Α΄ (1342-1382), για να καταλήξει ένα απλό πετράδι στο λαμπερό στέμμα του Σιγισμούνδου του Λουξεμβούργου (1387-1437), που ήταν στην εποχή του, ο ισχυρότερος Βασιλιάς της Ευρώπης (Βασιλιάς της Γερμανίας και τιτουλάριος της Βοημίας). Ήδη είχε αναφανεί ο Τουρκικός κίνδυνος και ο Σιγισμούνδος οργάνωσε μια σταυροφορία εναντίον τους. Ηττήθηκε όμως στην Νικόπολη και έτσι η Ουγγαρία βρισκόταν σε πολύ μεγάλο κίνδυνο από τους Οθωμανούς. Ο διάδοχος του Αλβέρτος εμπιστεύθηκε την άμυνα της Ουγγαρίας στον Ιωάννη Ουνιάδη, έναν πλούσιο γαιοκτήμονα της Τρανσυλβανίας. Αυτός σε ένα βάθος 20 ετών κατάφερε να αναχαιτίσει προσωρινά την Οθωμανική λαίλαπα χάνοντας αρχικά την μάχη της Βάρνας (1444), αλλά συντρίβοντας τελικά του Οθωμανούς στο Βελιγράδι (1456), σώζοντας έτσι την Ευρώπη για 70 χρόνια.
 
Το 1458, για πρώτη φορά στην Ιστορία της Χώρας, η Ουγγρική Δίαιτα θα εκλέξει για Βασιλιά της όχι κάποιο γαλαζοαίματο, αλλά τον Ματθία Κορβίνο (1458-1490), νεότερο γιο του Ουνιάδη και τον σημαντικότερο Βασιλιά της εποχής πριν την Οθωμανική κατάκτηση. Ο Ματθίας κατάφερε να αναχαιτίσει περαιτέρω τους Οθωμανούς, έκανε μια σειρά από μεγάλα οχυρωματικά έργα στην Βούδα, έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την Αναγέννηση, τις Τέχνες και τον Ανθρωπισμό και δημιούργησε τον λαϊκό Ουγγρικό πολιτισμό όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Μετά τον θάνατο του Ματθία, ένας ξεσηκωμός των χωρικών κατά της καταπίεσης των ευγενών, άνοιξε τον δρόμο στην Οθωμανική κατάκτηση και τον Σουλεΐμάν τον Μεγαλοπρεπή. Έφθασε στο σημείο να κατέχει μεγάλα τμήματα των γειτόνων του, όπως την [[Κροατία]] και μέρος της νότιας [[Ιταλία]]ς, ενώ είχε άλλοτε ανταγωνιστικές και άλλοτε συμμαχικές σχέσεις με όλα τα ισχυρά βασίλεια της [[Ευρώπη]]ς, όπως η [[Βυζαντινή αυτοκρατορία]]. Όλα αυτά, όμως, έφθασαν στο τέλος τους το [[1526]] με τη [[μάχη του ΜόχατςΜοχάτς]]. Οι Ούγγροι ηττήθηκαν από τους [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανούς]], ο βασιλιάς [[Λουδοβίκος Β΄]] και το μεγαλύτερο μέρος της αριστοκρατίας σκοτώθηκε στη μάχη αυτή και η πρωτεύουσα Βούδα καταλήφθηκε. Η χώρα τότε διαιρέθηκε σε τρία κομμάτια. Το δυτικό τμήμα κατέλαβαν οι [[Αυστρία|Αυστριακοί]], το κεντρικό τμήμα με τη [[Βουδαπέστη]] οι [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανοί]] και το υπόλοιπο αποτέλεσε ένα φόρου υποτελές στην [[Οθωμανική αυτοκρατορία]] Ουγγρικό βασίλειο.
 
Περίπου 160 χρόνια αργότερα, οι Ούγγροι έδιωξαν του [[Οθωμανοί|Οθωμανούς]] με τη βοήθεια των [[Αυστρία|Αυστριακών]], που όμως προσάρτησαν την περιοχή στην χώρα τους, σχηματίζοντας την αυστροουγγρική αυτοκρατορία. Ακολούθησαν αρκετές εξεγέρσεις των Ούγγρων εναντίον των [[Αυστρία|Αυστριακών]]. Σημαντικότερες είναι οι επαναστάσεις του [[1703]]-[[1711]] υπό τον [[Φέρεντς Ρακότσι]] και του [[1848]]-[[1849]] υπό τον [[Λάγιος Κόσουτ]] (Lajos Kossuth), που ηττήθηκε μόνο μετά τη συνδρομή των [[Ρωσία|Ρώσων]] στους Αυστριακούς. Το [[1867]] η δυναστεία των [[Αψβούργοι|Αψβούργων]] ήρθε σε συμφωνία με τους ανυπότακτους Ούγγρους, καθιερώνοντας την [[Αυστροουγγαρία|Αυστροουγγρική αυτοκρατορία]], μια διπλή μοναρχία με θεωρητικά ίσα δικαιώματα μεταξύ Ούγγρων και Αυστριακών. Η αυτοκρατορία όμως είχε υπό τον έλεγχό της και άλλες περιοχές που κατοικούνταν από άλλες σημαντικές εθνότητες
1.157

επεξεργασίες