Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Δύναμη (Πόλεμος των Άστρων)»

Στην πρώτη τριλογία των ταινιών, η Δύναμη περιγράφεται από τον Δάσκαλο Τζεντάι [[Όμπι-Ουάν Κενόμπι]] ως "''ένα ενεργειακό πεδίο που δημιουργεί κάθε ζωντανός οργανισμός, που περιβάλλει και διαπερνά όλα τα πλάσματα και κρατά τον γαλαξία ενωμένο''". Μέσα στην σειρά, οι χαρακτήρες επιδεικνύουν διάφορες ικανότητες που πηγάζουν από τη Δύναμη.
 
===''Η Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης''===
Η Δύναμη έχει μια "Σκοτεινή Πλευρά", που βασίζεται με συναισθήματα όπως η οργή, η ζήλια, ο φόβος και το μίσος, αλλά οι Τζεντάι είναι δεσμευμένοι να χρησιμοποιούν την Δύναμη μόνο για ειρηνικούς σκοπούς. Οι κακοί της σειράς, οι Σιθ, χρησιμοποιούν την σκοτεινή πλευρά για ν' αποκτήσουν εξουσία. Η συμπονετική και ανιδιοτελής χρήση της Δύναμης από τους Τζεντάι ονομάζεται άτυπα ως "η φωτεινή πλευρά", αλλά για τους Τζεντάι η Δύναμη είναι η φωτεινή πλευρά, και η σκοτεινή πλευρά αυτή που την διαφθείρει.
 
Όπως φαίνεται στις ταινίες, η σκοτεινή πλευρά δίνει σε όποιον την χρησιμοποιεί δυνάμεις παρόμοιες με αυτές των Τζεντάι — τηλεπάθεια, ψυχοκίνηση και πρόγνωση — αλλά τραβά ενέργεια από το πάθος, μια ενέργεια που είναι εμπλουτισμένη από το έντονο συναίσθημα (γενικά από την οργή και τη λύσσα). Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ''"Κεραυνός Δύναμης"'', που χρησιμοποιεί ο [[Πάλπατιν]], ή η τηλεκινητική ασφυξία, που χρησιμοποιεί ο Νταρθ Βέιντερ. Ενώ στην πρώτη ταινία η σκοτεινή πλευρά απεικονίζεται ως η ιδέα του κακού, στη δεύτερη τριλογία και στις νουβέλες εμφανίζεται να έχει πιο πολύπλοκη φύση, με το χαρακτηριστικό πως μπορεί να πηγάζει από όλα τα δυνατά συναισθήματα, θετικά και αρνητικά.
 
Με τη διοχέτευση έντονων αρνητικών συναισθημάτων - όπως οργή, ζήλια ή απληστία - στην Δύναμη, μπορεί κάποιος να αποκτήσει δυνάμεις πολύ ευκολότερα - αλλά με τίμημα. Αποκτούν δίψα για δύναμη και εξουσία, και γίνονται όλο και περισσότερο ανικανοποίητοι. Οι ακόλουθοι αυτής της οδού πάντα απεικονίζονται ως διεφθαρμένοι και διεστραμμένοι, και έχουν μπλεχτεί σε μια αέναη εγωκεντρική αναζήτηση περισσότερης δύναμης και εξουσίας.
 
Οι Τζεντάι, ενώ αναγνωρίζουν τα δελεαστικά μονοπάτια της σκοτεινής πλευράς, ξέρουν πως η σκοτεινή πλευρά είναι κακή και υποστηρίζουν πως πρέπει να χρησιμοποιείται η Δύναμη με έντονο έλεγχο και περιορισμό που να περιορίζεται στην απολύτως αναγκαία δράση. Όπως έλεγε ο [[Γιόντα]] "Ένας Τζεντάι χρησιμοποιεί την Δύναμη για γνώση και άμυνα. Ποτέ για επίθεση".
 
Οι Σιθ βλέπουν την σκοτεινή πλευρά ως καλή, σύμφωνα με την άποψη του [[Τζορτζ Λούκας]] πως "οι περισσότεροι κακοί άνθρωποι πιστεύουν πως είναι καλοί". Αυτοί που ακολουθούν την σκοτεινή πλευρά υποστηρίζουν πως επιτρέπει σε κάποιον ν' αποκτήσει την πλήρη ισχύ της Δύναμης που δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποκτήσουν οι ακόλουθοι της φωτεινής πλευράς. Ο Πάλπατιν υποστήριζε πως ο Νταρθ Πλέγκις είχε την ικανότητα να δημιουργεί ζωή από το τίποτα και σώζει ανθρώπους απ' τον θάνατο με φυσικά αίτια, αλλά λέει πως αυτή η δύναμη παραμένει μυστικό. Όμως, όταν η Πάντμε Αμιντάλα πέθανε, ούτε ο Νταρθ Σίντιους, ούτε ο Νταρθ Βέιντερ μπόρεσαν να την φέρουν πίσω· αυτό δείχνει την ματαιότητα της σκοτεινής πλευράς, που το μόνο διαρκές αποτέλεσμα που προκαλεί είναι να αυξάνει την δυστυχία, τον πόνο και την οδύνη.
 
Ο Τζορτζ Λούκας χρησιμοποιεί την "σκοτεινή πλευρά", και τους "δρόμους προς την σκοτεινή πλευρά", ως επινόημα για να δείξει πως η διάκριση μεταξύ καλού και κακού δεν είναι μια διάκριση μεταξύ "εμάς" και "των άλλων", αλλά μια εσωτερική μάχη σε κάθε άτομο, που καθρεφτίζει την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης και την δική μας ανταγωνιστική (αλλά και το ίδιο εξαναγκαστική) εσωτερική ώθηση προς την καλοσύνη από την μια, και την σκληρότητα από την άλλη.
 
===Αναταραχές στη Δύναμη===
438

επεξεργασίες