Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Διαστημικό Λεωφορείο»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Ρομπότ: Προσθήκη: lb:Space Shuttle)
[[Αρχείο:KSC-95EC-0911.jpg|thumb|right|250px|Το διαστημικό λεωφορείο ''Atlantis'' εκτοξεύεται ξεκινώντας την αποστολή ''STS-71''.]]
Το '''Διαστημικό Λεωφορείο''' της [[NASA]], που επίσημα λέγεται "Διαστημικό Σύστημα Μεταφορών" (''Space Transportation System-STS''), είναι ο τρέχωνιστορικός [[φορέας εκτόξευσης]] πληρωμάτων και φορτίου των [[ΗΠΑ]]. ΈχουνΣυνολικά, κατασκευαστείκατασκευάστηκαν επτά αμερικάνικα διαστημικά λεωφορεία, από απ'τα οποία τρία παραμένουν ενεργάαποσύρθηκαν (''[[Space Shuttle Discovery|Ντισκάβερι]], [[Διαστημικό Λεωφορείο Ατλαντίς|Ατλαντίς]], [[Εντέβορ (διαστημικό λεωφορείο)|Εντέβορ]]''), δυο έχουν καταστραφείκαταστράφηκαν σε ατυχήματα, το ''[[Τσάλλεντζερ (διαστημικό λεωφορείο)|Challenger]]'' και το ''[[Κολούμπια (διαστημικό λεωφορείο)|Columbia]]'', το 1986 και 2003 αντίστοιχα, ενώ ένα έχει χρησιμοποιηθείχρησιμοποιήθηκε για δοκιμαστικές πτήσεις στη γήινη ατμόσφαιρα κι όχι για διαστημικές αποστολές, το ''Space Shuttle Enterprise'' (το πρώτο διαστημικό λεωφορείο της ΝΑΣΑ), και τέλος το ''Space Shuttle Pathfinder'', το οποίο αποτελεί εξομοιωτή διαστημικού λεωφορείου.
 
Το διαστημικό λεωφορείο [[εκτόξευση|εκτοξεύεταιεκτοξευόταν]] κάθετα, φέρνοντας συνήθως πέντε έως επτά αστροναύτες (αν και έχουν μεταφερθεί και οκτώ) και μέχρι περίπου 22.700 κιλά (50.000 λίβρες) ωφέλιμου φορτίου σε [[χαμηλή γήινη τροχιά]]. Όταν η αποστολή του τελειώνειτελείωνε, επιστρέφειεπέστρεφε μέσα στην γήινη ατμόσφαιρα, πετάπετούσε σαν [[ανεμοπλάνο]] και κάνειπροσγειωνόταν οριζόντιαοριζοντίως προσγείωσησε όπωςπροκαθορισμένους καιδιαδρόμους ένα συνηθισμένο [[αεροσκάφος]]προσγείωσης.
 
Το διαστημικό λεωφορείο είναιήταν το πρώτο τροχιακό [[διαστημικό σκάφος]] που σχεδιάστηκε με μερική ικανότητα επαναχρησιμοποίησης. ΕίναιΉταν επίσης το πρώτο επανδρωμένο διαστημικό σκάφος με φτερά που έχει επιτύχει να εκτοξευθεί σε τροχιά και να προσγειωθεί. ΜεταφέρειΜετέφερε μεγάλα ωφέλιμα φορτία σε διάφορες τροχιές, χρησιμεύειχρησίμευσε σαν πορθμείο για την μεταφορά πληρωμάτων προς και από το [[Διεθνής Διαστημικός Σταθμός|Διεθνή Διαστημικό Σταθμό]] (''ISS''), και εκτελείεκτέλεσε αποστολές συντήρησης και επισκευών.
 
Το όχημα μπορείμπορούσε επίσης να ανακτήσει [[τεχνητός δορυφόρος|δορυφόρους]] και άλλα ωφέλιμα φορτία από την τροχιά τους και να τα επιστρέψει στη γη, αλλά αυτή η ικανότητα δεν έχει χρησιμοποιηθείχρησιμοποιήθηκε συχνά. Εντούτοις, αυτή η ικανότητα χρησιμοποιείταιχρησιμοποιήθηκε για να επιστρέψει μεγάλα φορτία στη γη από το διεθνή διαστημικό σταθμό, δεδομένου ότι το ρωσικό σκάφος [[Πρόγραμμα Σογιούζ|Σογιούζ]] έχει περιορισμένη ικανότητα επιστροφής φορτίων. Κάθε διαστημικό λεωφορείο σχεδιάστηκε με προβλεπόμενη διάρκεια ζωής 100 εκτοξεύσεων ή 10 ετών λειτουργικής ζωής. Εν τέλει η μέση διάρκεια ζωής αποδείχτηκε πως ήταν 19 πτήσεις για τα Challenger και Columbia, 32 πτήσεις για τα αποσυρθέντα οχήματα Endeavour, Atlantis, και Discovery, και 5 πτήσεις για το δοκιμαστικό όχημα Enterprise.
 
Η NASA ανακοίνωσε το 2004 ότι το διαστημικό λεωφορείο θα αποσυρθεί το 2010 και θα αντικατασταθεί από το όχημα [[Orion]] και τον πυραυλικό φορέα [[Άρης Ι (πύραυλος)|Άρης Ι]]. Τελικά, η τελευταία αποστολή διαστημικού λεοφορείουλεωφορείου πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2011 ([[STS-135]]).
 
Το πρόγραμμα άρχισε προς το τέλος της δεκαετίας του '60 και έχει μονοπωλήσει το πρόγραμμα επανδρωμένων πτήσεων της NASA από τα τέλη της δεκαετίας του '70, οπότε και τερματίστηκε το [[Πρόγραμμα Απόλλο]] για την εξερεύνηση της Σελήνης. Η πρώτη εκτόξευση έγινε στις [[12 Απριλίου]] [[1981]] με το ''Columbia''. Σύμφωνα με το "όραμα για τη διαστημική εξερεύνηση", το νέο πρόγραμμα της NASA για την επιστροφή στη [[Σελήνη]] και την εξερεύνηση του [[Άρης (πλανήτης)|Άρη]], η χρήση του διαστημικού λεωφορείου θα στραφείστράφηκε στην ολοκλήρωση της συναρμολόγησης του ISS ως το 20102011, οπότε και μετά θα αντικατασταθείτερματίστηκε.
 
== Περιγραφή ==
55

επεξεργασίες