Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μισέλ Φουκώ»

επέκταση και μεταφορά ρήσεων στα βικιφθέγματα
(Αναίρεση έκδοσης 3782149 από τον Thanospsy (User talk:Thanospsy)Αφαίρεση κειμένου χωρίς καμία τεκμηρίωση)
(επέκταση και μεταφορά ρήσεων στα βικιφθέγματα)
{{Πληροφορίες φιλόσοφος
| περιοχή = Γαλλία[[Δυτική φιλοσοφία]]
| περίοδος = [[20ός αιώνας]]
| τίτλος_εικόνας = Foucault Bachelard.png
| μέγεθος_εικόνας = 250px
| θάνατος = {{Ηθηλ|1984|06|25|1926|10|15}}
| τόπος_θανάτου = [[Παρίσι]], Γαλλία
| σχολή_παράδοση = [[Δομισμός]] <br /> [[Μεταμοντερνισμός]]
| κύρια_ενδιαφέροντα = Δικαιώματα των [[ομοφυλοφιλία|ομοφυλόφιλων]] <br /> [[διακρίσεις κατά πνευματικά ασθενών|Διακρίσεις σε βάρος των πνευματικά ασθενών]] <br /> [[Τρέλα]]
| αξιοσημείωτες_ιδέες =
| επιδράσεις = [[ΦρειδερίκοςΦρίντριχ Νίτσε]] <br /> [[Μάρτιν Χάιντεγκερ]]
| επηρέασε =
| υπογραφή =
[[Αρχείο:Michel Foucault Dibujo.jpg|right|thumb|260px|Σκίτσο που απεικονίζει τον Μισέλ Φουκώ]]
[[Αρχείο:Stone BKH1.JPG|right|thumb|260px|Πλάκα στην είσοδο της αίθοσας τεχνών και έκθεσης της Βόννης, η οποία φέρει το όνομα του Φουκώ]]
O '''Μισέλ Πωλ Φουκώ''' ([[γαλλικά]]: '''Michel Paul Foucault''')<ref name=lar>^ Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τόμος 52, σελ. 52</ref> ([[15 Οκτωβρίου]] [[1926]] - [[25 Ιουνίου]] [[1984]])<ref name=vim>^ Μισέλ Φουκό (1926-1984) [http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=145418 ΤΟ ΒΗΜΑ]</ref> ήταν [[γαλλία|Γάλλος]] [[δομισμός|δομιστής]]<ref name=lar/> και [[μεταμοντερνισμός|μεταμοντερνιστής]]<ref name=ele/> [[φιλοσοφία|φιλόσοφος]], [[συγγραφέας]],<ref name=lar/> [[ψυχολογία|ψυχολόγος]] και [[ψυχοπαθολογία|ψυχοπαθολόγος]]. Επηρεάστηκε έντονα από τα γραπτά των [[φρειδερίκοςφρίντριχ Νίτσε|Νίτσε]] και [[μάρτιν Χάιντεγκερ|Χάιντεγκερ]].<ref name=vim/> Έγινε γνωστός από τις μελέτες που έκανε σχετικά με τις [[έννοια|έννοιες]] και τους [[κώδικας|κώδικες]], όπως οι "αρχές του αποκλεισμού", μέσω των οποίων λειτουργούν και αυτοκαθορίζονται οι [[κοινωνία|κοινωνίες]].,<ref name=lar/> ενώ θεωρείται ένας από τους κυριότερους στοχαστές του [[μάης του '68|Μάη του '68]], αν και ο ίδιος ποτέ δεν αποδέχθηκε κάποια σύνδεση με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τότε.<ref name=ele>^ Μισέλ Φουκώ: Εξολόθρευση του κοινωνικού υποκειμένου και προώθηση του μεταμοντέρνου μηδενισμού [http://www.ekin.gr/node/48 Ελευθεριακή Κίνηση]</ref> Στο συυγραφικό του έργο, ασχολήθηκε, κυρίως, με τη [[φυλακή]], την [[τιμωρία]], την [[αστυνομία]], τα δικαιώματα των [[ομοφυλοφιλία|ομοφυλόφιλων]] τη φροντίδα των πνευματικά ασθενών<ref name=vim/> και τις [[διακρίσεις κατά πνευματικά ασθενών|διακρίσεις μεταξύ αυτών και των εμφρόνων]].<ref name=lar/>
==Βιογραφία==
 
Το [[1952]], έλαβε δίπλωμα ψυχοπαθολογίας από το [[Ινστιτούτο Ψυχολογίας του Παρισιού]] και μέχρι το [[1955]], δίδασκε ψυχολογία στο [[Πανεπιστήμιο της Λιλ]]. Στη συνέχεια, δίδαξε ψυχολογία και στην ENS, μετά από πρόσκληση του Αλτουσέρ και αποχώρησε από το [[κομμουνιστικό Κόμμα (Γαλλία)|Κομμουνιστικό Κόμμα]]. Μέχρι τα τέλη της [[δεκαετία 1950|δεκαετίας του '50]], εργάστηκε σε ψυχιατρικές κλινικές και στα πανεπιστήμια της [[πανεπιστήμιο της Ουψάλα|Ουψάλα]] (καθηγητής γαλλικής γλώσσας και [[γαλλική κουλτούρα|κουλτούρας]]), της [[πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας|Βαρσοβίας]] (διευθυντής του γαλλικού τμήματος) και του [[πανεπιστήμιο του Αμβούργου|Αμβούργου]] (επικεφαλής του Γαλλικού Ινστιτούτου). Από το [[1960]] μέχρι και το [[1966]], δίδασκε φιλοσοφία και ψυχολογία στο [[Πανεπιστήμιο της Κλερμόν-Φερράν]] και στο [[Πανεπιστήμιο Παρισιού-Βενσέν]],<ref name=vim/> στο οποίο παρέμεινε για συνολικό χρονικό διάστημα δύο ετών.<ref name=lar/> Μεταξύ αυτού του χρονικού διαστήματος, μετέβη για λίγο καιρό στη [[Βραζιλία]], για να δώσει [[διάλεξη|διαλέξεις]].<ref name=vim/> Το [[1961]], εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο "''[[η ιστορία της τρέλας|Τρέλα και παραλογισμός: Η ιστορία της τρέλας στην Κλασσική Εποχή]]''", το οποίο αποτελεί ανάλυση της έννοιας της [[τρέλα]]ς, όπως αυτή χρησιμοποιείτο από την κοινωνία του [[17ος αιώνας|17ου αιώνα]]<ref name=lar/> και τόν βοήθησε στο να πάρει το [[διδακτορικό δίπλωμα|διδακτορικό]] του. Το 1966, μετέβη στην [[Τυνησία]], για να διδάξει φιλοσοφία στο [[πανεπιστήμιο της Τυνησίας|τοπικό πανεπιστήμιο]]. Εκείνη την εποχή κυκλοφόρησε το βιβλίο του, "''[[Η τάξη των πραγμάτων]]''", το οποίο έγινε μπεστ-σέλλερ. Επέστρεψε στο Παρίσι το φθινόπωρο του [[1968]]. Την επόμενη χρονιά, διεξήγαγε μια έρευνα για τη φύση της "ιδιότητας του συγγραφέα" και της κοινωνικής λειτουργίας του.<ref name=ben/>
 
Το [[1970]], εκλέχθηκε ισόβιος καθηγητής της [[ιστορία των Συστημάτων της Σκέψης|Ιστορίας των Συστημάτων της Σκέψης]], στο [[Κολλέγιο της Γαλλίας]].<ref name=lar/> Από τη [[δεκαετία 1970|δεκαετία του '70]], ξεκίνησε να συνεργάζεται με την [[Ομάδα Πληροφόρησης για τις Φυλακές]] (Groupe d’Information sur les Prisons). Οι αγώνες του μέσα από αυτήν, οδήγησαν στην κοινή αποδοχή του ως [[επανάσταση|επαναστάτη]] διανοούμενου, κάτι που ο ίδιος ουδέποτε αποδέχθηκε.<ref name=ele/> Το [[1971]], εμφανίσθηκε σε εκπομπή της [[ολλανδία|ολλανδικής]] [[τηλεόραση]]ς που μεταδιδόταν ζωντανά και στην οποία είχε μια μακρά συζήτηση με τον [[Νόαμ Τσόμσκυ]], με θέμα: "''Ανθρώπινη φύση: δικαιοσύνη εναντίον δύναμης''" ("''Human Nature: Justice versus Power''"). Η συζήτηση μεταξύ των δυο φιλοσόφων συμπεριλήφθηκε στον τόμο "''The Basic Concern of Mankind''".<ref>^ Όταν ο Τσόμσκυ συνάντησε τον Φουκώ [http://tvxs.gr/news/%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B1/%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BF-chomsky-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-foucault Tvxs.gr]</ref> Το [[1975]], εκδόθηκε το βιβλίο του "''[[επιτήρηση και τιμωρία|Επιτήρηση και τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής]]''", το οποίο αποτελεί μελέτη του νεώτερου [[ποινική δίωξη|ποινικού συστήματος]]. Το [[1976]], κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος της τριλογίας "''[[Η ιστορία της σεξουαλικότητας]]''". Και οι τρεις τόμοι αναφέρονταν στην ιστορία των αντιλήψεων για τη [[σεξουαλικότητα]], με αφετηρία την εποχή της [[αρχαία Ελλάδα|αρχαίας Ελλάδας]] και ανέδειξαν το Γάλλο φιλόσοφο σε έναν από τους σημαντικότερους διανοούμενος της εποχής του.<ref name=lar/> Τα επόμενα χρόνια ταξίδεψε σε [[Αμερική]], [[Ιαπωνία]] και Βραζιλία, ενώ επισκέφθηκε τις φυλακές ''Attica'' της [[νέα Υόρκη (πολιτεία)|Νέας Υόρκης]]. Το [[1978]], στάλθηκε στο [[Ιράν]], από την [[ιταλία|ιταλική]] εφημερίδα ''[[Corriere della Sera]]'', για να καλύψει την [[Ιρανική Επανάσταση]]. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνέγραψε αρκετά βιβλία, ενώ ασχολήθηκε με τη διερεύνηση της σεξουαλικότητας του ατόμου. Πέθανε στις 25 Ιουνίου του 1984, στο [[νοσοκομείο]] ''De la Salpetriere'' του Παρισιού, από [[νευρολογία|νευρολογικές επιπλοκές]] που τού προκάλεσε οξεία [[σηψαιμία]], ενώ ήταν ασθενής του [[AIDS]]. Μετά το θάνατό του, εκδόθηκαν τρεις [[βιογραφία|βιογραφίες]] του.
 
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνέγραψε αρκετά βιβλία, ενώ ασχολήθηκε με τη διερεύνηση της σεξουαλικότητας του ατόμου. Πέθανε στις 25 Ιουνίου του 1984, στο [[νοσοκομείο]] ''De la Salpetriere'' του Παρισιού, από [[νευρολογία|νευρολογικές επιπλοκές]] που τού προκάλεσε οξεία [[σηψαιμία]], ενώ ήταν ασθενής του [[AIDS]]. Μετά το θάνατό του, εκδόθηκαν τρεις [[βιογραφία|βιογραφίες]] του.<ref name=vim/>
==Προσωπικές απόψεις==
 
Ο Μισέλ Φουκώ είχεήταν εκφραστής του [[πρώιμος δομισμός|πρώιμου δομισμού]] και του [[ύστερος μεταμοντερνισμός|ύστερου μεταμοντερνισμού]], ενώ απέρριπτε τη νεωτερικότητα ως προσπάθεια για [[μετασχηματισμός|ολικό μετασχηματισμό]].<ref name=ele/> Είχε διατυπώσει πως, ο άνθρωπος δεν είναι το αυτονόητο επίκεντρο και αντικείμενο της [[επιστήμη]]ς, παρά μια σχετικά πρόσφατη επινόηση προορισμένη να εξαφανιστεί στο προσεχές μέλλον. Επίσης, υποστήριξε ότι, ότι ο [[λόγος]] δεν είναι απλή αναπαράσταση της επιθυμίας ή της [[εξουσία]]ς, αλλά αυτό για το οποίο και μέσω του οποίου αγωνίζεται κανείς, δηλαδή, η εξουσία που διεκδικέι, για να ιδιοποιηθεί. Σχετικά με τη σεξουαλικότητα του ατόμου, διατύπωσε την άποψη ότι, αυτή αποτελεί την κεντρική στρατηγική με την οποία ο μέσος Ευρωπαίος ή Αμερικανός [[αστική τάξη|αστός]] συνηθίζει να αυτοκαθορίζεται και να οριοθετεί την ταυτότητά του. Ακόμα, προέβλεψε έναν μελλοντικό κόσμο, στον οποίο οι άνθρωποι θα αποκτούσαν όλο και περισσότερες εμμονές με το [[σεξ]], το οποίο θα έπαιζε τον πρωταρχικό ρόλο στην ύπαρξή τους.<ref name=vim/> Επιπροσθέτως, θεωρούσε τις φυλακές, τα νοσοκομεία και τα [[φρενοκομείο|φρενοκομεία]], μέσα αποκλεισμού της κοινωνίας.<ref name=lar/> Ως προς τις φυλακές ειδικά, πίστευε πως, "''αποτελούν έναν από τους [[κοινωνικός μηχανισμός|κοινωνικούς μηχανισμούς]] που είχαν δημιουργηθεί για να [[πειθαρχία|πειθαρχεί]] η κοινωνία στα κελεύσματα των κρατούντων''".<ref name=vim/> Πέραν αυτού, είχε επισημάνει ότι, μέσα από την εξέταση των [[κοινωνική αντίληψη|κοινωνικών αντιλήψεων]] πάνω στο θέμα των "μέσων αποκλεισμού", μπορεί να γίνει δυνατή η μελέτη της ανάπτυξης και των τρόπων της εξουσίας.<ref name=lar/> Τέλος, μέσα από τη μελέτη "''[[Τι είναι ο συγγραφέας]]''", κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αν και το σύστημα [[ιδιοκτησία]]ς καθιστά αυτόν λειτουργό του [[καπιταλισμός|καπιταλιστικού συστήματος]], το χαμένο ιερό του στάτους αντισταθμίζεται από "''τη συστηματική πρακτική της παραβίασης και μέσω αυτής της αποκατάστασης του κινδύνου για ένα γραπτό που τα ιδιοκτησιακά οφέλη του ακόμα κατοχυρώνονται''".<ref name=ben>^ Irmak Ertuna-Howison: Οι πειρατές, οι συγγραφείς και ο φόβος της συλλογικής νοημοσύνης [http://www.re-public.gr/?p=3564 Re-public.gr]</ref> Παρ'όλα αυτά, πάσχιζε συνεχώς να καταστήσει σαφές ότι, τα έργα του δεν απέβλεπαν στην ενθάρρυνση κινητοποίησης μέρους ή όλου του λαού, για την επίτευξη κάποιου κοινωνικού μετασχηματισμού (αν και ήταν υπέρ των μερικών μετασχηματισμών), καθώς ο ίδιος ήταν ενάντιος σε οποιαδήποτε ενέργεια και εξέλιξη αυτού του είδους.<ref name=ele/>
==Ρήσεις==
 
* "''Φιλοσοφία είναι η δραστηριότητα μέσω της οποίας ο καθένας μας μπορεί να γίνει κάτι το διαφορετικό από αυτό που είναι.''"<ref name=vim>^ Μισέλ Φουκό (1926-1984) [http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=145418 ΤΟ ΒΗΜΑ]</ref>
 
* "''Εάν έχουμε συνηθίσει να παρουσιάζουμε τον συγγραφέα ως ιδιοφυΐα, ως συνεχές κύμα εφεύρεσης, είναι επειδή στην πραγματικότητα τον κάνουμε να λειτουργεί με τον αντίθετο ακριβώς τρόπο.''"
 
* "''Μολονότι, από τον δέκατο όγδοο αιώνα, ο συγγραφέας παίζει το ρόλο του ρυθμιστή του φανταστικού, έναν ρόλο πολύ χαρακτηριστικό της βιομηχανικής και αστικής κοινωνίας της εποχής μας, του ατομικισμού και της ατομικής ιδιοκτησίας, παρ'όλα αυτά, λαμβάνοντας υπόψη τις ιστορικές μετατροπές που συντελούνται, δεν μοιάζει απαραίτητο να παραμείνει η λειτουργία του συγγραφέα ως έχει, σε ό, τι αφορά τη μορφή, την περιπλοκότητα, ακόμη και την ύπαρξή της. Πιστεύω ότι όσο η κοινωνία μας αλλάζει, τη στιγμή ακριβώς που βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγής, η λειτουργία του συγγραφέα θα εξαφανιστεί, με τέτοιον τρόπο, ώστε η φαντασία και τα πολύσημα κείμενά της θα λειτουργήσουν ξανά σύμφωνα με έναν άλλο τρόπο, αλλά πάντα με ένα σύστημα περιορισμού, που δεν θα είναι πλέον ο συγγραφέας αλλά που θα πρέπει να καθοριστεί ή ίσως να δοκιμαστεί.''"<ref name=ben/>
 
* "''«Γκροτέσκο» αποκαλώ το να έχει ένας λόγος ή ένα άτομο εκ θέσεως, συνέπειες εξουσίας, τις οποίες το πραγματικό του ποιόν θα έπρεπε να απαγορεύει.''"<ref>^ Η γκροτέσκα μηχανική της εξουσίας. Μισέλ Φουκώ [http://tvxs.gr/news/politismos/i-gkroteska-mixaniki-tis-eksoysias-misel-foyko Tvxs.gr]</ref>
==Ενδεικτική εργογραφία==
 
* [http://tvxs.gr/news/politismos/i-gkroteska-mixaniki-tis-eksoysias-misel-foyko Απόσπασμα από το βιβλίο "''Οι μη κανονικοί''"]
* [http://www.slideshare.net/nmpardakis/ss-4610788?from=embed Η συζήτηση Φουκώ - Τσόμσκυ στα ελληνικά]
==Παραπομπές==
{{commonscat|Michel Foucault}}
{{βικιφθέγματα|Μισέλ Φουκώ}}
{{παραπομπές|2}}
==Παραπομπές==
{{παραπομπές|2}}
 
{{DEFAULTSORT:Φουκω Μισελ}}
1.644

επεξεργασίες