Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάρκος Αντώνιος»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
=== Η δημιουργία της Τριανδρίας ===
Ο Οκταβιανός, συμμετείχε μαζί με τους δύο ύπατους, στη νικηφόρα μάχη κατά του Αντωνίου στη Μυτίνη<ref>Δίων Κάσσιος ''Ρωμαϊκή Ιστορία'' 46.29-38[http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/46*.html#29]</ref>, τον Απρίλιο του [[43 π.Χ.]], όπου ο Πάνσας και ο Ίρτιος σκοτώθηκαν. Ο Αντώνιος έφυγε και προσπάθησε να συναντήσει τον Λέπιδο, που ήταν φίλος του. Καθώς όμως δεν συνάντησε φιλική αντιμετώπιση από αυτόν, αποφάσισε να τον πολεμήσει. Μιλώντας στους στρατιώτες του Λέπιδου, κατάφερε να πείσει αρκετούς από αυτούς να μην του αντισταθούν. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς, ντυμένοι [[Εταίρα|εταίρες]], έφτασαν κρυφά στο στρατόπεδο του Αντωνίου, και του πρότειναν να σκοτώσουν τον Λέπιδο. Ο Αντώνιος απαγόρευσε να γίνει κάτι τέτοιο, και ξεκίνησε την επίθεση, κυριεύοντας εύκολα το στρατόπεδο του Λέπιδου. Ο Αντώνιος συμπεριφέρθηκε με μεγάλες τιμές στον Λέπιδο, και δεν του αφαίρεσε τον τίτλο του στρατηγού αυτοκράτορα (αρχιστράτηγος). Με τον ίδιο τρόπο συμπεριφέρθηκε και στον Μουνάτιο Πλάγκο. Έτσι, με μία δύναμη δεκαεπτά [[λεγεώνα|λεγεώνων]] πεζών και δέκα χιλιάδων ιππέων, διέσχισε τις [[Άλπεις]] προς την Ιταλία, ενώ άφησε και έξι λεγεώνες στη [[Γαλατία]].<ref>Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλοι, Αντώνιος'' 18</ref>
 
[[Αρχείο:Antony with Octavian aureus.jpg|thumb|left| Ο Μάρκος Αντώνιος (αριστερά) και ο Οκταβιανός (δεξιά), σε νόμισμα από την εποχή της Β' Τριανδρίας]]
Ο Μάρκος Αντώνιος και ο Οκταβιανός, ξεκίνησαν για τη Μακεδονία, ενάντια στους Κάσσιο και Βρούτο. Ο στρατός τους αποτελούταν από 19 λεγεώνες πεζικό, σχεδόν πλήρης, καθώς και από 13.000 ιππείς με τον Οκταβιανό και 20.000 με τον Αντώνιο<ref>Αππιανός ''Εμφύλιοι Πόλεμοι'' 4.108</ref>. Ο Λέπιδος έμεινε πίσω στη Ρώμη.
 
Στρατοπέδευσαν κοντά στους εχθρούς τους. Η μάχη δόθηκε στην περιοχή των [[Φίλιπποι|Φιλίππων]] (κοντά στη σημερινή [[Καβάλα]], που τότε ονομαζόταν Νεάπολη και ήταν το επίνειο των Φιλίππων). Στη μάχη τις [[3 Οκτωβρίου]] του [[42 π.Χ.]], ο Αντώνιος παρατάχθηκε αρχικά απέναντι στον Κάσσιο, ενώ ο Οκταβιανός απέναντι στο Βρούτο. Ο Οκταβιανός ηττήθηκε αρχικά κατά κράτος από τον Βρούτο, χάνοντας το στρατόπεδό του και δραπετεύοντας την τελευταία στιγμή. Αντίθετα, ο Αντώνιος νίκησε τον Κάσσιο. Ο δε Κάσσιος, πιστεύοντας ότι ο Βρούτος είχε ηττηθεί, διέταξε ένα από τους πιστούς του απελεύθερους, τον Πίνδαρο, να τον σκοτώσει. Λίγες μέρες αργότερα, στις [[23 Οκτωβρίου]], ο Οκταβιανός και ο Αντώνιος παρατάχθηκαν για δεύτερη φορά απέναντι στο Βρούτο. Αυτή τη φορά, ο Αντώνιος και ο Οκταβιανός νίκησαν τον Βρούτο, ο οποίος αυτοκτόνησε. Ο Αντώνιος πήρε τη δόξα για τη νίκη αυτή, καθώς ο Οκταβιανός ήταν άρρωστος.<ref name="Πλούτ 22">Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλοι, Αντώνιος'' 22</ref><ref>Δίων Κάσσιος ''Ρωμαϊκή Ιστορία'' Βιβλίο 47.20-49[http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/47*.html#20]</ref>
 
Κατά τη διάρκεια των "προγραφών", ο Βρούτος, για να εκδικηθεί για το θάνατο του Κικέρωνα, είχε σκοτώσει τον αδελφό του Μάρκου Αντώνιου, τον Γάιο Αντώνιο. Όταν ο Αντώνιος ανακάλυψε το σώμα του νεκρού Βρούτου, είπε ότι περισσότερο υπεύθυνος για τον θάνατο του αδελφού του ήταν ο Ορτήσιος. Διέταξε τότε να σφάξουν τον Ορτήσιο πάνω από τον τάφο του αδελφού του. Αντίθετα, έριξε το μανδύα του πάνω στο νεκρό Βρούτο και διέταξε κάποιον από τους απελεύθερους του Βρούτου να φροντίσει για την ταφή, πληρώνοντας αυτός τα έξοδα. Αργότερα, μαθαίνοντας ότι αυτός πήρε τον μανδύα και κάποια από τα λεφτά για τον εαυτό του, τον σκότωσε. <ref name="Πλούτ 22" />
Ο Αντώνιος ετοιμαζόταν για πόλεμο με τους Πάρθους. Κάλεσε την [[Κλεοπάτρα Ζ'|Κλεοπάτρα]] να λογοδοτήσει για την κατηγορία πως έδωσε χρήματα στoν Κάσσιο και γιατί δεν τους είχε βοηθήσει στη μάχη των Φιλίππων. Η συνάντηση θα γινόταν στην [[Κιλικία]]. Ο απεσταλμένος του Δέλλιος, προβλέποντας ότι ο Αντώνιος θα εντυπωσιαζόταν από την Κλεοπάτρα και ότι δεν υπήρχε περίπτωση να την τιμωρήσει, την συμβούλευσε να μην φοβάται και να παρουσιαστεί στον Αντώνιο. Μεταβαίνοντας στην Κιλικία η Κλεοπάτρα, μέσα από τον ποταμό Κύδνο, τον Οκτώβριο του [[41 π.Χ.]], παριστάνοντας μία νέα [[Αφροδίτη (μυθολογία)|Αφροδίτη]]{{Cref|β}}, με ακολουθία από Ερωτιδείς, Νηρηίδες και Χάριτες, κατάφερε να εκπλήξει τον Αντώνιο που την έκανε αμέσως ερωμένη του. Η Κλεοπάτρα δικαιολογήθηκε πως ήταν έτοιμη να βοηθήσει τον Αντώνιο και τον Οκταβιανό, εξεστράτευσε η ίδια, αλλά συνάντησε καταστροφικό καιρό και κατόπιν ασθένησε βαριά <ref>Αππιανός ''Εμφύλιοι Πόλεμοι'', 5.8</ref>. Την εξήγηση αυτή, την αποδέχθηκε ο Αντώνιος. Στη συνέχεια μετέβησαν στην [[Αλεξάνδρεια]].
 
Την περίοδο εκείνη, που ο Αντώνιος βρισκόταν με την Κλεοπάτρα στην [[Αλεξάνδρεια]], ξοδεύοντας τεράστια ποσά σε δείπνα και λοιπές γιορτές, στη Ρώμη η γυναίκα του Φουλβία και ο αδελφός του Λεύκιος αντιμετώπιζαν τον Οκταβιανό<ref>Δίων Κάσσιος ''Ρωμαϊκή Ιστορία'', 48.1-18[http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/48*.html#1]</ref>. , ενώ ο στρατός των Πάρθων βρισκόταν στη [[Μεσοποταμία]], αναγορεύοντας αυτοκράτορα τον Ρωμαίο αποστάτη Λαβιηνό και προετοιμάζοντας εισβολή στη Συρία. Ο Αντώνιος δεν δίστασε να ικανοποιήσει διάφορες επιθυμίες της Κλεοπάτρας. Έτσι σκότωσε την αδελφή της [[Αρσινόη Δ' της Αιγύπτου|Αρσινόη]], έναν άνδρα που η ίδια υποστήριζε πως ήταν ο αδελφός της [[Πτολεμαίος ΙΓ']] και ακόμα τον διοικητή της [[Κύπρος|Κύπρου]],ως σύμμαχο του Κάσσιου<ref>Αππιανός ''Εμφύλιοι Πόλεμοι'', 5.9</ref>. Ο Αντώνιος πέρασε το χειμώνα του [[41 π.Χ.|41]] – [[40 π.Χ.]] στην Αίγυπτο. Την άνοιξη του [[40 π.Χ.]], έμαθε τα νέα από τη Ρώμη, για την ήττα της Φουλβίας και αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω. Η Φουλβία όμως πέθανε μετά από λίγες μέρες στη [[Σικυώνα]] και ο Αντώνιος φτάνοντας στην Ιταλία συμφιλιώθηκε με τον Οκταβιανό. Με τον Οκταβιανό χώρισαν το κράτος, έχοντας ως σύνορο το [[Ιόνιο πέλαγος|Ιόνιο]], το φθινόπωρο του [[40 π.Χ.]], με τη [[Συνθήκη του Βρινδησίου]]. Ο Αντώνιος πήρε την ανατολική περιοχή και ο Οκταβιανός τη δυτική. Ο Λέπιδος κράτησε τη [[Λιβύη]]. Τότε, έλαβε για νέα του σύζυγο την αδελφή του Οκταβιανού, την Οκταβία (Σεπτέμβριος του [[40 π.Χ.]]), που ήταν χήρα του [[Γάιος Μάρκελλος|Γάιου Μάρκελλου]], και θεωρούσαν πως είχε μεγάλη ομορφιά αλλά και σύνεση, κάτι που θα βοηθούσε και τον Αντώνιο.<ref>Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλοι, Αντώνιος'' 31</ref>
 
=== Οι εκστρατείες στην Παρθία ===
Αφού βοήθησε στους διακανονισμούς με τον [[Σέξτος Πομπήιος|Σέξτο Πομπήιο]], γιου του Πομπηίου του Μεγάλου, το [[39 π.Χ.]] με τη [[Συμφωνία του Μισένου]]<ref name=auto4>Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλοι, Αντώνιος'' 33-34</ref><ref>Δίων Κάσσιος ''Ρωμαϊκή Ιστορία'' 48.27-31[http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/48*.html#27] και 48.36-38[http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/48*.html#36]</ref>, αποφάσισε να στείλει τον Βεντίδιο στην Ασία, για να αντιμετωπίσει τους [[Παρθία|Πάρθους]]. Ο ίδιος μαζί με την Οκταβία, που είχε ήδη γεννήσει μία κόρη από τον Αντώνιο, έφυγαν από την Ιταλία για την Αθήνα. Εκεί έμαθε ότι ο Βεντίδιος είχε νικήσει τους Πάρθους, είχε σκοτώσει τον Λαβιηνό και είχε αιχμαλωτίσει τον Φρανιπάτη, τον πιο ικανό στρατηγό του βασιλιά Ορώδη.<ref>Δίων Κάσσιος ''Ρωμαϊκή Ιστορία'' 48.39-41[http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/48*.html#39]</ref> Ο Αντώνιος αποφάσισε να πάει στον πόλεμο. Ο γιος του βασιλιά Ορώδη, Πάκορος επιτέθηκε στη Συρία, όμως ο Βεντίδιος τον αντιμετώπισε με επιτυχία και τον σκότωσε. Στη συνέχεια πολιόρκησε τον Αντίοχο της Κομμαγήνης και όταν ζήτησε να του παραδοθεί, του πρότεινε να μιλήσει στον Αντώνιο, που πλησίαζε. Ο Αντώνιος όμως δεν άφησε τον Βιντίδιο να υποχωρήσει και συνέχισε αυτός την πολιορκία. Οι πολιορκημένοι όμως αντιστάθηκαν γενναία και ο Αντώνιος αναγκάστηκε να υπογράψει ειρήνη για να απεμπλακεί, και να επιστρέψει στην Αθήνα. Και διάφοροι άλλοι στρατηγοί του επέτυχαν διάφορες νίκες στην Ανατολή, κάνοντας το όνομα του Αντωνίου γνωστό σε αυτές τις περιοχές.<ref name=auto4 /><ref>Δίων Κάσσιος ''Ρωμαϊκή Ιστορία'' 49.19-21[http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/49*.html#19]</ref>
 
Ο Αντώνιος συνάντησε τον Οκταβιανό στο λιμάνι του [[Τάραντας (επαρχία)|Τάραντα]] το [[37 π.Χ.]]. Με την μεσολάβηση της Οκταβίας, οι δύο τους αποφάσισαν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον. Ο Αντώνιος θα έστελνε 120 πλοία για τη μάχη κατά του Πομπηίου, που δεν είχε τηρήσει τη συμφωνία του Μισένου, ενώ ο ίδιος θα λάμβανε 20.000 λεγεωνάριους για τον πόλεμο κατά της Παρθίας. Αυτό έφερε και την ανανέωση της Τριανδρίας για άλλα 5 χρόνια. Επίσης συμφώνησαν η Οκταβία, που ήταν έγκυος στη δεύτερη της κόρη της από τον Αντώνιο, να παραμείνει στην Ιταλία μαζί με τον Οκταβιανό και τα παιδιά της Φουλβίας. Η συμφωνία όμως δεν τηρήθηκε τελικά, αφού ο Οκταβιανός έστειλε πολύ λιγότερο στρατό (2.000 άνδρες), κάτι για το οποίο ο Αντώνιος θα τον κατηγορούσε στη συνέχεια. <ref>Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλοι, Αντώνιος'' 35</ref>
Πίσω στη Ρώμη, ο Οκταβιανός, εκτοπίζοντας τον Λέπιδο και καταλαμβάνοντας την [[Σικελία]] από τον Πομπήιο, είχε πια την απόλυτη εξουσία. Η Οκταβία επέστρεψε στη Ρώμη, θεωρώντας μεν ότι ο Αντώνιος της φέρθηκε περιφρονητικά, μη θέλοντας όμως να γίνει αιτία για να ξεκινήσει κάποια διαμάχη ανάμεσα στον Αντώνιο και τον αδελφό της. Για τον λόγο αυτό, συνέχισε να συμπεριφέρεται σαν να βρισκόταν ο Αντώνιος δίπλα της. Αυτό όμως είχε αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περίμενε, καθώς οι Ρωμαίοι δεν μπορούσαν να ανεχτούν τον τρόπο με τον οποίο της φερόταν ο Αντώνιος.<ref>Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλοι, Αντώνιος'' 53</ref>
 
Σε εκστρατεία του στην Αρμενία για να τιμωρήσει τον Αρταουάσδη, βασιλιά των Αρμενίων που τον εγκατέλειψε στη μάχη με τους Πάρθους, ο Αντώνιος, αφού νίκησε και πήρε αιχμάλωτο τον Αρταουάσδη, τον παρουσίασε σε [[θρίαμβος|θρίαμβο]] στην Αλεξάνδρεια μπροστά από την Κλεοπάτρα. Αυτό ερχόταν σε αντίθεση με τη Ρωμαϊκή παράδοση που ήθελε όλους τους θριάμβους να γίνονται στην Ιερά Οδό στη Ρώμη. Έπειτα ανακήρυξε την Κλεοπάτρα «Βασίλισσα των Βασιλέων», βασίλισσα της Αιγύπτου, της Κύπρου, της Λιβύης και της Κοίλης Συρίας, με συμβασιλέα («Βασιλεύς των Βασιλέων»), τον γιό της [[Καισαρίων|Καισαρίωνα]], ως νόμιμο διάδοχο του Ιουλίου Καίσαρα. Ανακήρυξε τους γιούς του από την Κλεοπάτρα, το μεν Αλέξανδρο Ήλιο «Μέγαν Βασιλέα» της Αρμενίας και όλων των ανατολικών επαρχιών των εδαφών του Αλεξάνδρου του Μεγάλου μέχρι την Ινδία (όταν θα τα κατακτούσε), τον δε [[Πτολεμαίος Φιλάδελφος|Πτολεμαίο Φιλάδελφο]] βασιλιά της Συρίας και της [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]]. Η Κλεοπάτρα Σελήνη ανακηρύχτηκε βασίλισσα της [[Κυρηναϊκή|Κυρηναϊκής]]. <ref>Δίων Κάσσιος 49.41[http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/49*.html#41]</ref>. Η δε Κλεοπάτρα, κυκλοφορούσε ντυμένη ως αρχαία Αιγύπτια θεά και την αποκαλούσαν "Νέα [[Ίσις|Ίσιδα]]" <ref>Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλοι, Αντώνιος'' 54</ref>. Ο Αντώνιος αποκαλούσε τον εαυτό του "Νέο [[Διόνυσος|Διόνυσο]]".<ref>Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλοι, Αντώνιος'' 60.5</ref>
[[Αρχείο:Denarius Mark Anthony-32BC-legIII.jpg|thumb|right| Δηνάριο με επιγραφή του Μάρκου Αντωνίου (32 π.Χ.)]]
Όλα αυτά ήταν αρκετά στον Οκταβιανό για να κατηγορήσει τον Αντώνιο στη Σύγκλητο [[33 π.Χ.]], ότι ήθελε να κάνει κέντρο του κράτους την Αλεξάνδρεια. Η Ρώμη χωρίστηκε στα δύο. Κάποιοι εγκατέλειψαν τον Αντώνιο και στράφηκαν στον Οκταβιανό το φθινόπωρο του [[32 π.Χ.]]. Οι Μουνάτιος Πλάνκος και ο Μάρκος Τίτιος, που ήταν αρχικά με τον Αντώνιο, έδωσαν στη Σύγκλητο τις αποδείξεις σχετικά με την αλήθεια των ισχυρισμών του Οκταβιανού.<ref>Eck, 34</ref> Ο Οκταβιανός, μπαίνοντας με τη βία στο ιερό των Εστιάδων Παρθένων, απέσπασε από αυτές τη μυστική διαθήκη του Αντωνίου, η οποία έδινε όλες τις κυριευμένες από τη Ρώμη περιοχές στους γιους του και προέβλεπε την ανέγερση ενός ταφικού μνημείου στην Αλεξάνδρεια για εκείνον και την Κλεοπάτρα. Στα τέλη του 32 π.Χ. η Σύγκλητος επισήμως αφαίρεσε από τον Αντώνιο τα αξιώματά του και κήρυξε τον πόλεμο κατά της Αιγύπτου.
Δεν δίστασε να παραδώσει τον αδελφό της μητέρας του, για να σκοτώσει τον Κικέρωνα και να εξευτελίσει τον νεκρό ρήτορα. Αντίθετα συμπεριφέρθηκε με τιμές στο νεκρό Βρούτο. Η πτώση του οφειλόταν στον ίδιο, αφού εγκατέλειψε, πρώτος αυτός, τους πιστούς σε αυτόν άνδρες. <ref>Πλούταρχος ''Βίοι Παράλληλη, Σύγκρισις Δημητρίου και Αντωνίου'' 6</ref>
 
== Ο Μάρκος Αντώνιος στην τέχνη ==
== Επιρροές από τον Μάρκο Αντώνιο ==
Ο έρωτάς του με την Κλεοπάτρα και η περιπετειώδης ζωή του έχουν εμπνεύσει διάφορους καλλιτέχνες.
 
:Επίσης, αναφορές σε αυτόν υπάρχουν και σε άλλα έργα του Πλουτάρχου: [[s:Κικέρων|Κικέρων]], [[s:Ιούλιος Καίσαρ|Ιούλιος Καίσαρ]], [[s:Βρούτος|Βρούτος]] (Πρωτότυπα Κείμενα σε [[s:Main Page|Βικιθήκη]]).
* [[Αππιανός]] - [http://books.google.gr/books?id=FMhHAAAAIAAJ&printsec=frontcover&dq=inauthor:%22Appianus+%28of+Alexandria.%29%22&hl=el&sa=X&ei=mZAKUbydJoPKtQagh4DACw&ved=0CDsQ6wEwAg#v=onepage&q&f=false'' Ρωμαϊκά : Εμφυλίων Β΄''].
* [[Δίων Κάσσιος]] - ''Ρωμαϊκή Ιστορία'' [http://remacle.org/bloodwolf/historiens/Dion/livre46.htm Βιβλίο 46], [http://remacle.org/bloodwolf/historiens/Dion/livre47.htm Βιβλίο 47], [http://remacle.org/bloodwolf/historiens/Dion/livre48.htm Βιβλίο 48], [http://remacle.org/bloodwolf/historiens/Dion/livre49.htm Βιβλίο 49], [http://remacle.org/bloodwolf/historiens/Dion/livre50.htm Βιβλίο 50], [http://remacle.org/bloodwolf/historiens/Dion/livre51.htm Βιβλίο 51] - πρωτότυπο και γαλλική μετάφραση
 
 
3.340

επεξεργασίες