Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας»

 
=== Απολυταρχισμός και θρησκευτική ελευθερία ===
Για να αυτοπροστατευθείπροστατευτεί από περαιτέρω εξεγέρσεις, ο Ιάκωβος αναζήτησε ασφάλεια σε ένανένα διευρυμένοενισχυμένο τακτικόμόνιμο στρατό.<ref name=miller142>Miller, 142–143</ref> Αυτό θορύβησεενέβαλε σε ανησυχίες τους υφισταμένουςυπηκόους του, όχι μόνο λόγω των προβλημάτων που οι στρατιώτες προκαλούσαν στις πόλεις, αλλά επειδή ήταν εναντίον της Αγγλικής παράδοσης να υπάρχει επαγγελματικός στρατός σε καιρό ειρήνης.<ref>Harris, 95–100</ref> Ακόμη πιο προειδοποιητικήανησυχητική προςγια το Κοινοβούλιο ήταν η χρήση από τον Ιάκωβο της [[Βασιλικό Προνόμιο|δύναμηςβασιλικού επιβολήςτου προνομίου]] τουγια να επιτρέψει στουςσε Ρωμαιοκαθολικούς να διοικούν διάφορα συντάγματα χωρίς να πρέπει να πάρουν τον όρκο που εντελλότανεπιβαλλόταν ηαπό την Πράξη Δοκιμασίας (Test Act).<ref name=miller142/>
Όταν ακόμη και το πρότεραπροηγουμένως ευνοϊκό Κοινοβούλιο αντιτάχθηκε σε αυτά τα μέτρα, ο Ιάκωβος κήρυξεανάστειλε τοτις Κοινοβούλιοεργασίες [[Κοινοβουλευτική συνεδρίαση|σε αναστολή]]του τον Νοέμβριο 1685, ώστεγια να μηνμη συγκληθεί ποτέ ξανά στην βασιλεία του.<ref>Miller, 146–147</ref> Στην αρχή του 1686 δύο χαρτιά βρέθηκαν στοδύο μπαούλοέγγραφα του Καρόλου Β΄ και στην ντουλάπα του, στηνστα κατοχήοποία του, εκφράζοντας ταδιατυπώνονταν επιχειρήματα γιαυπέρ τοντου Καθολικισμού και εναντίον του Προτεσταντισμού. Ο Ιάκωβος δημοσίευσε αυτά έγγραφα με μια διακήρυξη υπογεγραμμένη από το χέρι του καιόπου προκαλούσε τον Αρχιεπίσκοποαρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρυ και την ΑγγλικήΑγγλικανική επισκοπικήΕπισκοπική έδραΕκκλησία να αντικρούσει τα επιχειρήματα του Καρόλου: «Παρακαλώ για μια καθαρήβάσιμη απάντηση, αντάξια ενός κυρίουκυρίων· και πιθανώς να καταφέρετεέχει έτσιτο νααποτέλεσμα μεπου πείσετετόσο πολύ θέλετε, να προσέλθωμε προσελκύσετε στην εκκλησία σας» <ref>"Let me have a solid answer, and in a gentlemanlike style; and it may have the effect which you so much desire of bringing me over to your church"</ref>. Ο δε Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε ν΄απαντήση με αιτιολογία τοτον πένθοςσεβασμό του για τον αποθανόντα μονάρχη.<ref>Macaulay, 349-50.</ref>
[[Αρχείο:Laurence Hyde, Earl of Rochester.jpg|upright|thumb|[[Λόρενς Χάιντ, 1ος Κόμης του Ρότσεστερ|Ο Ρότσεστερ]], κάποτε μεταξύένας εκ των οπαδών του Ιακώβου, στράφηκε εναντίον του το 1688, μαζί με τους περισσότερους Αγγλικανούς]]
 
Ο Ιάκωβος υπερασπιζότανσυνηγόρησε τηνστην ανάκληση των [[ποινικός νόμος|ποινικών νόμων]] και στα τρία βασίλειά του, αλλά αρνήθηκε να επιτρέψειεπεκτείνει σετα αυτούςευργετήματα τουςτης αντιφρονούντεςανάκλησης στους Dissenters (ακραίους Προτεστάντες) που δεν αιτήθηκανέκαναν χάρησχετική να την λάβουναίτηση.<ref>Macaulay, 242; Harris, 480-481. Οι [[Covenanter|Κόβεναντερς]], καθώς δεν αναγνώριζαν τον Ιάκωβο (ή οποιονδήποτε μονάρχη που δεν έχει κάνει την συμφωνία ''covenant'') νόμιμο ηγεμόνα, δεν θα αιτούντο στον Ιάκωβο ανακούφιση από τους ποινικούς νόμους.</ref>
 
Με δικάτα λόγια του λόγια, ο Ιάκωβος εξέφρασεεξέφραζε αγανάκτηση που οι άνδρεςκάποιοι είχαν την αναίδεια να υπερασπισθούν την ανάκληση των ποινικών νόμων εναντίον των Προτεσταντών.<ref>Macaulay, 242</ref> Ο ΙάκωβςΙάκωβος έστειλε ένα γράμμα στο Σκωτικό ΚονοβούλιοΚοινοβούλιο κατά την έναρξήέναρξη των εργασιών του το 1685, διακηρύσσοντας την επιθυμία του για ποινικούς νόμους εναντίον των πυρίμαχωνανθισταμένων Πρεσβυτεριανών και θρηνούσε που δεν ήταν εκεί προσωπικά για να προωθήσει ένανένα τέτοιο νόμο. ΣεΕις ανταπόκρισηαπάντησιν, το Κοινοβούλιο πέρασε έναν Νόμο σύμφωνα με τον οποίο "οποιοσδήποτε παρευρίσκεται σε συγκέντρωση Dissenters είτε ως ιεροκήρυκας είτε ως ακροατής, σε κλειστό ή ανοικτό χώρο, θα τιμωρείται με θάνατο και δήμευση της περιουσίας του".<ref>Macaulay, 242; Harris, 70</ref> Τον Μάρτιο του 1686, ο Ιάκωβος έστειλε ένα γράμμαεπιστολή στο Σκωτικό ΑνακτοβούλιοΙδιαίτερο υπερασπιζόμενοςΣυμβούλιο υποστηρίζοντας την ανεκτικότητα γιαπρος τους Καθολικούς αλλά και το ότι η δίωξη των Presbyterian CovenantersΠρεσβυτεριανών έπρεπε να συνεχιστεί, callingκαλώντας themτους toστο LondonΛονδίνο whenόταν theyαρνούνταν refusedνα toσυμμορφωθούν acquiesceμε hisτην wishesθέλησή του.<ref name=mac385>Macaulay, 385-86; Turner, 373</ref> Οι σύμβουλοι του Ανακτοβουλίου εξήγησαν ότι θα ανακούφιζαν τους Καθολικούς μόνο αν γινόταν κάτι αντίστοιχο και για τους Covenanters και αν Ιάκωβος υποσχόταν να μην προσπαθήσει οτιδήποτε θα έβλαπτε την Προτεσταντική θρησκεία. Ο Ιάκωβος συμφώνησε σε ένα βαθμό χαλάρωσης των μέτρων προς τους Πρεσβυτεριανούς αλλά όχιη στηναπόρριψη πλήρητης ανεκτκότηταπλήρους ανεκτικότητας που επιθυμούσε για τους Καθολικούς, διακηρύσσονταςτον έκανε να διακηρύξει ότι η Προτεσταντική θρησκεία ήταν λανθασμένη και δεν θα υποσχόταν να μην είναι προκατειλημμένοςάσχημα προςδιατεθειμένος μιαέναντι λάθοςμιας θρησκείαλανθασμένης θρησκείας.<ref name=mac385/>
 
 
3.340

επεξεργασίες