Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σαμανισμός»

Αν και η αναζήτηση συγκεκριμένων ατόμων που ακολουθούσαν και ασκούσαν τον σαμανισμό είναι εξαιρετικά δύσκολη λόγω απουσίας γραπτών μαρτυριών ή μόνιμων εγκαταστάσεων και ιερών στη μακρινή αρχαιότητα, παραδοσιακά φαίνεται πως σχετίζονταν με κυνηγετικές και πολυσυλλεκτικές κοινωνίες και συνέχισαν να υπάρχουν μετά τη [[νεολιθική επανάσταση]]. Σήμερα σαμάνοι βρίσκονται σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Ως σταθερά σε σχέση με τις προγενέστερες εποχές θεωρείται ο σκοπός του Σαμανισμού, που είναι η επίτευξη της βαθιάς έκστασης, προκειμένου ο ακόλουθος να έρθει σε επαφή με πνεύματα και πράγματα πέραν του φυσικού κόσμου, ώστε να επιτευχθεί θεραπεία, γνώση και αναζωογόνηση της γης.
 
Στη μελέτη του για τις [[θρησκεία|θρησκείες]] του κόσμου ο Άρτσι Μπαμ θεωρεί επιπλέον κοινό χαρακτηριστικό στη σαμάνικη λατρεία την απουσία ιερέων ως εξής: «όσο περισσότερο φόβο και αδυναμία αισθάνεται κανείς, τόσο περισσότερο αναζητά τη βοήθεια ιερέα. Όσο περισσότερο αισθάνεται αυτάρκης, όσο μένει αδιατάρακτος στην προσβολή ή την επίθεση, τόσο περισσότερο βιώνει τον εαυτό του ως σαμάνο»<ref>Bahm, Archie J. 1964, 46-47</ref>. Ο ακόλουθος του σαμανισμού βασεί τω παραπάνω είναι εκείνος που στηρίζεται στη χρήση των σαμανικών τελετουργικών ως οδηγό στη ζωή του, γεγονός που πιθανώςπιθανότατα ερμηνεύει την πλήρηπληρεί απουσία ιερατείου.
 
Στο πέρασμα των αιώνων από την άποψη της [[διαχρονία|διαχρονίας]] στην ιστορική εξέλιξη του σαμανισμού, διατηρήθηκαν κάποια χαρακτηριστικά του πυρήνα της σαμάνικης λατρείας, ευρέως αποδεκτά από τους ανθρωπολόγους ως πυρηνικές λατρευτικές πρακτικές:
Ανώνυμος χρήστης