Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
| μουσείο = Μουσείο ντελ Πράδο
| πόλη = Μαδρίτη
}}
'''Ο Σκύλος''' ή '''Ημιβυθισμένος σκύλος''' ([[Ισπανικά]]: El perro ή Perro semihundido) είναι το όνομα με το οποίο είναι γνωστός ένας πίνακας του [[Ισπανία|Ισπανού]] καλλιτέχνη [[Φρανθίσκο Γκόγια]], που βρίσκεται στο [[Μουσείο ντελ Πράδο]], στη [[Μαδρίτη]]. Απεικονίζει το κεφάλι ενός μικρού μαύρου σκύλου να κοιτάζει προς τα πάνω. Ο σκύλος μοιάζει να εκμηδενίζεται από την απεραντοσύνη της εικόνας, που είναι κενή με εξαίρεση τη σκοτεινή επικλινή περιοχή, στο κάτω μέρος του πίνακα: μία απροσδιόριστη μάζα που αποκρύπτει το σώμα του ζώου.
 
Ο ''Σκύλος'' είναι ένας από τους [[Μαύροι Πίνακες|Μαύρους Πίνακες]] που ο Γκόγια ζωγράφισε απευθείας πάνω στους τοίχους του σπιτιού του, τη χρονική περίοδο μεταξύ 1819 και 1823. Οι πίνακες δεν προορίζονταν για δημόσια προβολή (μεταφέρθηκαν από το σπίτι 50 χρόνια μετά την αποχώρηση του Γκόγια), συνεπώς πιθανότατα δεν τους έδωσε ονόματα. Ο Antonio Saura έχει χαρακτηρίσει το Σκύλο ως "την πιο όμορφη εικόνα στον κόσμο".
 
==Έπαυλη του Κουφού και Μαύροι Πίνακες ==
Το 1819, ο Γκόγια αγόρασε ένα σπίτι στις όχθες του ποταμού [[Μανθανάρες (ποταμός)|Μανθανάρες]] (Manzanares) κοντά στη Μαδρίτη που ονομαζόταν Έπαυλη του Κουφού ([[Ισπανικά]]: Quinta del Sordo).[[Αρχείο:Perro semihundido (Juan Laurent) 2.jpg|thumb|left|230px|Το έργο ''Ο Σκύλος'' σε φωτογραφία που λήφθηκε από τον J. Laurent το 1874 μέσα στην Έπαυλη του Κουφού.]][[Αρχείο:Quintasordo.svg|thumb|200px|Οι θέσεις των Μαύρων Πινάκων στην «Έπαυλη του Κουφού» (''La Quinta del Sordo''). Η θέση του έργου ''Ο Σκύλος'' ήταν απέναντι από τον πίνακα ''Γυναίκες που γελάνε''.]]
[[Αρχείο:Quinta del Sordo 1900.jpg|thumb|left|Quinta del Sordo, c. 1900]]
Το 1819, ο Γκόγια αγόρασε ένα σπίτι στις όχθες του ποταμού [[Μανθανάρες (ποταμός)|Μανθανάρες]] (Manzanares) κοντά στη Μαδρίτη που ονομαζόταν Έπαυλη του Κουφού ([[Ισπανικά]]: Quinta del Sordo).
Ήταν ένα μικρό διώροφο σπίτι που πήρε την ονομασία του από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη που ήταν κουφός,<ref>Connell, 204</ref> αν και η ονομασία αυτή ταίριαζε και στην περίπτωση του Γκόγια, που είχε χάσει την ακοή του μετα από πυρετό το 1792. Μεταξύ 1819 και 1823, όταν άφησε το σπίτι για να μείνει στη [[Μπορντό]], ο Γκόγια δημιούργησε μια σειρά δεκατεσσάρων έργων, τα οποία ζωγράφισε με λάδι απευθείας πάνω στους τοίχους του σπιτιού. Σε ηλικία 73 χρόνων και έχοντας επιβιώσει από δύο παραλίγο θανατηφόρες ασθένειες, ο Γκόγια φαίνεται να προβληματίζεται σχετικά με τη θνητότητά του, ενώ είναι ιδιαίτερα πικραμένος από την εμφύλια διαμάχη στην Ισπανία. Εεκείνη την περίοδο ο καλλιτέχνης ολοκλήρωνε τη σειρά χαρακτικών ''[[Οι καταστροφές του πολέμου]]''. Αν και αρχικά διακόσμησε του τοίχους του σπιτιού του με πιο ευχάριστες εικόνες, στην πορεία τις κάλυψε ζωγραφίζοντας πάνω τους τις έντονες στοιχειωμένες ζωγραφιές που είναι γνωστές σήμερα ως Μαύροι Πίνακες. Έργα άνευ παραγγελίας που δεν προορίζονταν για δημόσια θέαση, αυτοί οι πίνακες αντανακλούν τη σκοτεινή διάθεση του συμπεριλαμβάνοντας έντονες σκηνές εχθρότητας και μάχης.
 
2.722

επεξεργασίες