Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μετακίνηση πλαισίων
{{Πηγές|29|10|2012}}<br />
 
[[Αρχείο:Byzantinischer Mosaizist um 1020 001.jpg|thumb|right|250px|Μωσαϊκό από την [[Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)|Αγία Σοφία]] με τον Κωνσταντίνο Θ΄ και την Αυτοκράτειρα [[Ζωή (αυτοκράτειρα)|Ζωή]]]]
Ο '''Κωνσταντίνος Θ΄''' ήταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου από τις [[11 Ιουνίου]] [[1042]] έως τις [[11 Ιανουαρίου]] [[1055]], γνωστός ως '''Κωνσταντίνος ο Μονομάχος'''.
 
 
== Οικονομική και διοικητική πολιτική ==
[[Αρχείο:Map Byzantine Empire 1045 el.svg|thumb|right|380px|Η Αυτοκρατορία και η διοικητική της διαίρεση επί Κωνσταντίνου Θ΄ (1045).]]
Ο Κωνσταντίνος Θ΄ ήταν άνθρωπος μετριοπαθής, που η τύχη τον ανάγκασε να αντιμετωπίσει, χωρίς επιτυχία όμως, τις μεγάλες δυσκολίες της εποχής του. Για να γίνει αγαπητός στον λαό της [[Κωνσταντινούπολη|Κωνσταντινούπολης]] άρχισε να μοιράζει άφθονα χρήματα στο πλήθος και στην προσπάθεια εξασφάλισης χρημάτων, καθιερώνει την συνήθεια της εκμίσθωσης των φόρων σε ιδιώτες. Εφάρμοσε επίσης την πρακτική εξαγοράς της στρατιωτικής θητείας ενώ πιθανότατα εισάγεται και ο θεσμός της «πρόνοιας». Οι εκμισθωτές των φόρων πλήρωναν άμεσα στην αυτοκρατορία τους φόρους που έπρεπε να καταβάλει μια περιοχή και στη συνέχεια τους εισέπρατταν οι ίδιοι από τους φορολογούμενους. Το μέτρο αυτό αποδείχθηκε ολέθριο αφού οι ιδιώτες εισέπρατταν από τους πολίτες ποσά πολύ μεγαλύτερα από εκείνα που σύμφωνα με τους νόμους έπρεπε να καταβληθούν. Ο εξαργυρισμός της θητείας, η δυνατότητα δηλαδή των πολιτών να εξαγοράζουν τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, αποδυνάμωνε τους στρατούς των Θεμάτων και αύξανε τις ανάγκες σε μισθοφόρους.
 
== Στάσεις στο εσωτερικό της Αυτοκρατορίας ==
=== Η επανάσταση του Στέφανου Βόϊσλαβ ===
 
[[Αρχείο:Byzantinischer Mosaizist um 1020 001.jpg|thumb|right|250px300px|Μωσαϊκό από την [[Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)|Αγία Σοφία]] με τον Κωνσταντίνο Θ΄ και την Αυτοκράτειρα [[Ζωή (αυτοκράτειρα)|Ζωή]]]]
 
Ο Μονομάχος αφού εξόρισε όσους ήταν αντίθετοι στην πολιτική της Ζωής, έστρεψε την προσοχή του στον Σέρβο επαναστάτη Στέφανο Βόϊσλαβ ο οποίος επιχειρούσε επιδρομές στα εδάφη της αυτοκρατορίας. Ανάθεσε την αντιμετώπισή αυτής της στάσης στον άρχοντα του Δυρραχίου, Μιχαήλ. Αυτός μη έχοντας πολεμική πείρα, ξεκίνησε με εξήντα χιλιάδες στρατό και αφού λεηλάτησε την Σερβία αποφάσισε να επιστρέψει χωρίς να έχει αντιμετωπίσει τον επαναστάτη ο οποίος όμως του επετέθη, αποδεκατίζοντας το Βυζαντινό στράτευμα.
 
 
== Προσάρτηση της Μεγάλης Αρμενίας στο Βυζάντιο ==
 
[[Αρχείο:Map Byzantine Empire 1045 el.svg|thumb|right|380px300px|Η Αυτοκρατορία και η διοικητική της διαίρεση επί Κωνσταντίνου Θ΄ (1045).]]
 
Πριν τον θάνατό του ο Βασίλειος Β΄ εξασφάλισε ότι ο μάγιστρος Ιωβανεσίκης, ισόβιος άρχοντας του Ανίου και της Μεγάλης Αρμενίας θα κληροδοτούσε τα εδάφη του στο Βυζάντιο. Ο γιος του Ιωβανεσίκη όμως , Κακίκιος, δεν παρέδωσε τα εδάφη στο Βυζάντιο μετά τον θάνατο του πατέρα του. Ο Μονομάχος διέταξε τότε τον στρατηγό της Ιβηρίας Μιχαήλ Ιασίτη να πολεμήσει τον Κακίκιο και να καταλάβει τα εδάφη του. Ο Μιχαήλ νικήθηκε. Έτσι ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε να στείλει άλλο στράτευμα υπό τον Στρατηγό Κεκαυμένο ζητώντας ταυτόχρονα και την βοήθεια του Μωαμεθανού ηγεμόνα της Περσαρμενίας Αβουλσεβάρ για την από κοινού κατάκτηση της Αρμενίας πράγμα που επιτεύχθηκε το 1044.
 
55.397

επεξεργασίες