Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ριχάρδος της Υόρκης»

μ (Αναίρεση έκδοσης 4093898 από τον 92.103.144.150 (Συζήτηση))
Ο πατέρας του σκοτώθηκε στην εξέγερση κατά του βασιλιά της Αγγλίας [[Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας|Ερρίκου Ε΄]] τον Αύγουστο του [[1415]], από την οποία δεν κληρονόμησε κανένα μερίδιο γης και κανέναν τίτλο. Ο θείος του από την πλευρά του πατέρα του [[Εδουάρδος του Νόργουιτς]], Β΄ δούκας της [[Υόρκη|Υόρκης]], σκοτώθηκε στην [[μάχη του Αζινκούρ]] ([[25 Οκτωβρίου]] [[1415]]) άτεκνος, ενώ ο Ριχάρδος ήταν ο πλησιέστερος αρσενικός διάδοχος του.
 
Μετά από μερικούς δισταγμούς ο Ερρίκος Ε΄ του επέτρεψε να κληρονομήσει τους τίτλους και τα εδάφη του δουκάτου της Υόρκης. Όταν πέθανε και ο άλλος άτεκνος θείος του από την πλευρά της μητέρας του, [[Εδμόνδος Μόρτιμερ]], Ε΄ κόμης του Μαρς ([[1425]]) κληρονόμησε την γη και τους τίτλους του. Σαν ορφανός, οι τίτλοι και η περιουσία του βρίσκονταν υπό την κατοχή του Αγγλικού στέμματος και παραχωρήθηκαν τον Οκτώβριο του [[1417]] στον Ράλφ Νέβιλ, Α΄ κόμη του [[Γουέστμορλαντ]], βάζοντας τον μικρό Ριχάρδο υπό την επιτήρηση του Ρόμπερτ Γουάτερτον. Ο Νέβιλ αναζητούσε γαμπρούς για τις κόρες του και αρραβώνιασε ([[1424]]) τον 13χρονο Ριχάρδο με την εννιάχρονη κόρη του, [[Σεσίλ Νέβιλ]]. Όταν πέθανε ([[1425]]), ανέθεσε την φύλαξη του στην σύζυγο του που έγινε περισσότερο πολύτιμη, αφού ο μικρός Ριχάρδος κληρονόμησε τα εδάφη του θείου του, Μόρτιμερ, κόμη του Μαρς. Λίγα είναι γνωστά σχετικά με τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Τον Μάιο του [[1426]] στέφθηκε στο [[ΛάνκαστερΛέστερ]] από τον [[Ιωάννης του Λάνκαστερ|Ιωάννη του Λάνκαστερ]] 1ος δούκας του [[Μπέντφορντ]], ενώ πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του [[1429]] ο γάμος του με την Σεσίλ Νέβιλ.
 
Στις [[6 Νοεμβρίου]] [[1429]], ήταν παρών στην στέψη του βασιλιά της Αγγλίας [[Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας|Ερρίκου ΣΤ΄]] στο [[αββαείο του Γουέστμινστερ]]. Ακολούθησε τον Ερρίκο στην [[Γαλλία]], όπου ήταν επίσης παρών στην στέψη του ως βασιλέα της Γαλλίας στην [[Παναγία των Παρισίων]] στις [[16 Δεκεμβρίου]] [[1431]].
62.032

επεξεργασίες