Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Καταλανική Εταιρεία»

δρθ εισαγωγής (ήταν εν μέρει ανακριβής) και προσθήκη βιβλιογραφίας που θα χρησιμοποιηθεί
(πρότυπο ανακρίβειας)
(δρθ εισαγωγής (ήταν εν μέρει ανακριβής) και προσθήκη βιβλιογραφίας που θα χρησιμοποιηθεί)
{{ανακρίβεια}}
{{ειδικός}}
Η '''Καταλανική Εταιρεία''' ή '''Μεγάλη Καταλανική Κομπανία''' (ισπ. ''Companyia Catalana d'Orient'' στα Καταλανικά, ''Societate Catallanorum'') ήταν ένα στρατιωτικό[[μισθοφόροι|μισθοφορικό]] σώμα [[Καταλανοί|Καταλανών]] που έδρασε τον [[14ος αιώνας|14ο αιώνα]] στοστη χώρο[[Σικελία]], τηςστη [[ΛατινικήΒυζαντινή Αυτοκρατορία|Λατινικής Αυτοκρατορίας]], στακαι εδάφη τηςστις [[ΕλλάδαΦραγκοκρατία|Ελλάδαςφραγκοκρατούμενεςς]] καιπεριοχές της [[Μικρά ΑσίαΕλλάδα|Μικράς ΑσίαςΕλλάδας]].
== Ιστορικό ==
Δημιουργήθηκε το [[1302]] από τον [[Ροζέ ντε Φλορ]] (Roger de Flor, Rutger von Blum) με [[Αλμογάβαροι|Αλμογάβαρους]] και με σκοπό να προσφέρει τις έμμισθες υπηρεσίες της στον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο που υπέφερε από έλλειψη αποτελεσματικού στρατού για νατην αντιμετωπίσειαντιμετώπιση τηντης ολοένα αυξανόμενηδιογκούμενης απειλήαπειλής των Τούρκων στηνστη [[Μικρά Ασία]]. Η Κομπανία, που απέπλευσε το καλοκαίρι του 1302 από τη [[Σικελία]], αριθμούσε 32 πλοία και 2.500 στρατιώτες. Mαζί με τα γυναικόπαιδα, έφθαναν συνολικά τις επτά χιλιάδες άτομα. Με την άφιξη τους, ο Ανδρόνικος χρίζειέχρισε τον Ροζέ ντε Φλόρ «ΜεγαδούκαΜεγα Δούκα».
 
[[Αρχείο:Crònica de Ramon Muntaner.jpg|thumb|200 px|right|Μια σελίδαΣελίδα από το Χρονικό του Ραμόν Μουντανέρ]]
Λίγο μετά την την άφιξή τους όμως στην [[Κωνσταντινούπολη]], συγκρούονταισυγκρούστηκαν για σχετικά ασήμαντη αφορμή με τους εκεί Γενοβέζους και οι συγκρούσεις αυτές αφήνουνάφησαν τρεις χιλιάδες νεκρούς Γενοβέζους. Τελικά με την διαμεσολάβηση του [[Ροζέ ντε Φλορ]] και του Μαρσάλα, [[Δρουγγάριος|Δρουγγαρίου]] του Στόλουβυζαντινού ''Μαρσάλα''στόλου, τα πνεύματα ηρεμούνηρέμησαν. Ακολούθως οι Καταλανοί περνούνπέρασαν στηνστη Μικρασιατικήμικρασιατική όχθη και συγκρούονταισυγκρούστηκαν με τους Τούρκους, σκοτώνοντας δεκατρείς χιλιάδες από αυτούς (σκότωναν κάθε άρρενα άνω των δεκατριών ετών). Στη συνέχεια καταλαμβάνουνκατέλαβαν τη [[Φιλαδέλφεια (Μικρά Ασία)|Φιλαδέλφεια]], την Έφεσο και τη Μαγνησία, υποχρεώνοντας τους Τούρκους να καταφύγουν στην Κιλικία και τον Ταύρο. Κατά τον [[Ραμόν Μουντανέρ]] (Ramón Muntaner), που ήταν μέλος της Κομπανίας και ο οποίος έγραψε Χρονικόχρονικό για τη δράση της, σε μάχη κατά των σαράντα χιλιάδων Τούρκων που έγινε κοντά στο όρος Ταύρος, οι Τούρκοι ηττήθηκαν αφού έχασαν δέκα οκτώ χιλιάδες στρατιώτες.
 
Το 1304, ο Ανδρόνικος ονομάζειονόμασε τον Ροζέ ντε Φλορ «Καίσαρα», γεγονός που δημιουργεί ζηλοτυπίες στο Παλάτι. Οι Καταλανοί διαχειμάζουν στην [[Καλλίπολη]] και ετοιμάζονται να επιστρέψουν στην Μικρά Ασία. Ο Μιχαήλ όμως, γιος του Ανδρόνικου, καλεί τον Ροζέ ντε Φλορ στην [[Αδριανούπολη]]. Ο Ροζέ προσέρχεται στην Αδριανούπολη παρά τις προειδοποιήσεις της γυναίκας του Μαρίας. Μόλις τελειώνει το γεύμα που του παραθέτει και ο Ροζέ εξέρχεται από την αίθουσα, τον περιμένουν Αλανοί μισθοφόροι και τον δολοφονούν, στις [[4 Απριλίου]] του [[1305]]. Το σχέδιο ήταν ότι οι Καταλανοί δίχως αρχηγό θα παραδίνονταν. Αντίθετα, οι τελευταίοι αρχίζουν την λεγόμενη «[[καταλανική εκδίκηση]]» (''venganza catalana'') και λεηλατούν πόλεις και χωριά. Ο Αυτοκράτορας αποστέλλει ένα μεγάλο στρατό εναντίον τους, αλλά οι Καταλανοί τον αντιμετωπίζουν σκοτώνοντας είκοσι έξι χιλιάδες Βυζαντινούς. Στην συνέχεια καταδιώκουν τους Αλανούς και σκοτώνουν οκτώ χιλιάδες επτακόσιους, όλους δηλαδή εκτός από τις γυναίκες τους. Με τις συνεχείς επιδρομές τους ερημώνουν όλη την Θράκη. «Η εκδίκησή μας ήταν τόσο μεγάλη, με τη βοήθεια του θεού, όσο ποτέ δεν είχε ξαναγίνει» αναφέρει ο Φρανθίσκο Μονκάδα. Με το πέρας της «καταλανικής εκδίκησης», οι Καταλανοί δημιουργούν το «συμβούλιο των Δώδεκα» (''Consell de Dotze'') για να τους κυβερνήσει. Με τη Θράκη ερημωμένη, αποφασίζει να επιτεθούν στη Θεσσαλονίκη αλλά αποτυγχάνουν.Την Θεσσαλονίκη υπερασπίζεται ο βυζαντινός δούκας και στρατηγός Ιωάννης Χανδρηνός που απομακρύνει τους Καταλανούς από τα εδάφη της Μακεδονίας. Στη συνέχεια στρέφονται κατά του Αγίου Όρους και συγκεκριμένα κατά της [[Μονή Χιλανδαρίου|Μονής Χιλανδαρίου]]. Το γεγονός έχει καταγραφεί από τους ιστορικούς, [[Ραμόν Μουντανέρ]], [[Νικηφόρο Γρηγορά]], τον Μοναχό Σάββα τον Β' από την [[Μονή Βατοπεδίου]] και τον μοναχό Δανιήλ τον Β' από την [[Μονή Χιλανδαρίου]].
 
Ο Δούκας των Αθηνών αποστέλλει τον [[Ροζέ Ντελόρ]], Καταλανό ιππότη στην υπηρεσία του για να τους ζητήσει να τον υπηρετήσουν, έτσι ώστε να μπορέσει να καθυποτάξει τις γύρω από αυτόν περιοχές. Πράγματι, οι Καταλανοί μπαίνουν στην υπηρεσία του αλλά ανακύπτουν χρηματικές διαφορές που καταλήγουν σε σύγκρουση, στην [[Μάχη του Αλμυρού]] το [[1311]], κατά την οποία εξουδετερώνεται ο στρατός του Δούκα [[Γκωτιέ Ε΄ ντε Μπριέν|Γκωτιέ της Βρυέννης]] (ντε Μπριέν ή της ''Βριέννης'', Gauthier V de Brienne). Ο [[Πάπας]] τους ζητά να επιστρέψουν τα εδάφη που έχουν καταλάβει αλλά αυτοί αρνούνται και έτσι το 1318 τους [[αφορισμός|αφορίζει]]. Κατά την περίοδο που ακολουθεί, οι Καταλανοί καταλαμβάνουν και το [[Δουκάτο Νέων Πατρών]] (''Neopatria'', δηλαδή τα Θεσσαλικά εδάφη που αφήνει πεθαίνοντας ο Δούκας της Θεσσαλίας, δίχως να αφήσει απογόνους) και έτσι τα νέα αυτά εδάφη περνούν στο Στέμμα της Αραγωνίας. Μέχρι και σήμερα, ο ο Βασιλιάς της Ισπανίας [[Χουάν Κάρλος Α' της Ισπανίας|Χουάν Κάρλος Α΄]] έχει τον εθιμικό τίτλο «Δούκας της Αθήνας και Νέων Πατρών».
Στην [[Αιτωλοακαρνανία]] υπάρχει το "Βουνό του Καταλάνου".
 
== ΑναφορέςΠαραπομπές ==
 
{{reflist|2}}
* Lock, Peter (1995). ''Οι Φράγκοι στο Αιγαίο, 1204-1500'' (μτφρ. Γ. Κουσουνέλος), Εκδόσεις Ενάλιος, Αθήνα, 1998
* Οι ''Καταλανοί στην Ελλάδα'', διάλεξη στο Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας, της 27ης Ιουνίου 2005 από τον Eusebi Ayensa Prat
* {{cite book|last=Miller|first=William|title=Η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα|publisher=Ελληνικά Γράμματα|location=Αθήνα|date=1908|edition=1990|language=Ελληνικά}}
 
== Βιβλιογραφία ==
20.836

επεξεργασίες